Before the Dawn - Rise of the Phoenix (2012)

hebbuh, hebbuh, hebbuh.

De band heeft geleerd van de fouten van het vorige album: weg zijn de clean gezongen zeurderige refreintjes. De cleane zang is feitelijk helemaal verdwenen. De melodieuze melodielijnen zorgen ervoor dat het net geen pure death metal wordt, maar afgezien daarvan is dit de meest aggressieve plaat tot nu toe. Het songmateriaal is unaniem sterk en het tempo ligt aan de hoge kant. Dat is zeker een pluspunt, want het snellere materiaal ligt de band goed. Jammer alleen dat het album (net alle voorgaande eigenlijk) aan de korte kant is. Maar goed, met de bonustracks erbij opgeteld valt dat niet zo op.