Overkill - The Electric Age (2012)

Yes! Dat vorige album was echt keihard, wat gaaf was die zeg. Als ze die lijn weten door te zetten dan ben ik dik tevreden. Ik vind Bobby Blitz altijd geweldig en wat mij betreft is Overkill bovengemiddeld al staar ik me soms wel blind op een paar ijzersterke nummers terwijl er ook mindere tussen zitten. Naja in ieder geval kan men, en ik zeker, weer leuk gaan vergelijken want de nieuwe Kreator komt er ook alweer snel aan

Opgenomen en gemixt in de studio van monsieur Verni de bassist dat is alvast leuk.

Gave plaat wel weer, ramt eigenlijk op een tempo voorbij waardoor ik wel wat de aandacht verlies naarmate de cd vordert. Maar hij is goed geproduceerd en zal wel zijn weg naar de fans vinden. Ook deze haalt in mijn ogen nooit het niveau van de Bobby Gustafson platen, maar dat verwacht ik ook niet meer. "Electric Rattlesnake" is wel veruit mijn favoriete nummer.

Niets nieuws onder de Overkillzon maar wat een paar geweldige schoppen onder het hol geeft The Electric Age toch weer. Met aanstekelijk enthousiasme en een frisheid die menig jeugdige band het nakijken geeft, doet Overkill net alsof het weer 1987 is. Klasse.
Bobby Gustafson? Die had dit echt niet beter gedaan.

Voor WingsOfDeath.net liet ik ook nog wat van mijn enthousiasme op de vrije loop.

Na vele jaren nog een flauw vlammetje van het heilige vuur van de beginjaren, zo vergaat het vele bands. Overkill valt niet in die categorie. Net als de voorganger Ironbound knalt The Electric Age onvermoeibaar pittig uit de speakers. Niet te stoppen, als een sloophamer op kruissnelheid daveren deze nieuwe nummers je huiskamer binnen.

Geen slecht album maar toch...ik kan maar niet wennen aan die drumsound waar veel bands 'last' van hebben de laatste jaren. Het klinkt allemaal zo computer-achtig. Veel te nep naar mijn idee. Ik mis die organische, akoestische sound. Met name de bassdrums klinken nergens naar. Het zal wel modern zijn allemaal. Mij kan het niet echt bekoren. Erg jammer want de nummers zijn over het algemeen weer goed te pruimen. Het gitaarwerk is ook prima.

Overkill heeft nooit een warme organische akoestische sound gehad. Natuurlijk klonk het op Taking Over allemaal anders. Alleen al door het gebruik van echo's.
Toch moet me van het hart dat juist het geluid van Electric Age directer en explosiever is dan het geluid op Ironbound. Op dat album was Peter Tägtren nog betrokken terwijl op Electric Age de heren alles zelf deden. Dat laat onverlet dat op zowel Ironbound en Electric Age wat mij betreft het songmateriaal van een gelijkwaardig niveau is dan van een Years Of Decay of Under The Influence.
Ik kan dit geluid meer waarderen dan Left For Dead van Laaz Rockit ofzo.

Nou om eerlijk te zijn vind ik de sound op bijv. The years pf decay of Taking over een stuk prettiger. Dat heeft met persoonlijke smaak te maken, dat besef ik maar al te goed. De sound op die albums vind ik toch een stuk 'eerlijker' of 'organischer' dan deze Electric age.

Overkill laat zien hoe het wel kan. Een plaat uit brengen als oude thrash band met een nieuwe geluid, maar die toch recht voor zijn raap is. Lekker album en typisch Overkill. Vooral Wish You Were Dead vind ik een heerlijk nummer. Goed album!

19 april komt er een limited "Tour Edition" uit van dit prima album met een extra CD met 4 livetracks, opgenomen in The Metro in Sidney op 25 september 2010.

Ik heb dit album als 'tour edition' gekocht na een optreden. Die toureditie bestaat uit deze cd en de Live from Oz-EP met een stukje karton erom om beide bij elkaar te houden. In ieder geval is het vooral The Electric Age dat ik beluister.

Van Overkill ken ik alleen dit album en Ironbound, dus ik kan het niet vergelijken met hun oudere albums. Hoe dan ook, The Electric Age is een erg sterk album geworden. Hoewel niet elk nummer even goed is, weet de band mijn aandacht vast te houden. Dat is mede de verdienste van de eerste twee, erg goede nummers. Die zijn net zo catchy als thrashend, en zorgen ervoor dat ik in de juiste stemming ben voor de volgende paar nummers, die wel goed zijn, maar niet net zo sterk als 'Come and get it' en 'Electric rattlesnake'.
Naast deze eerste twee nummers zijn ook '21st Century man' en 'Old wounds, new scars' uitschieters. Afsluiter 'Good night' vind ik het enige wat mindere nummer op dit album. Op de een of andere manier vind ik het qua stemming niet op deze plaat passen, en het is alsof de tekst niet helemaal loopt. Maar dat laatste kan ook aan mij liggen.

Daarnaast is het geluid spijkerhard. Dat, in combinatie met de energie die de band weet over te brengen, zou je bijna doen geloven dat Overkill een fris jong bandje is. Kortom, een erg goed album van deze veteranen.

4,0*

Overkill is de laatste 5 jaar weer erg goed bezig en de 'oude' thrashers vlammen op dit album als vanouds en laten horen dat ze met 'hernieuwde' energie nog goed meekunnen. Het materiaal en de muziek klinken sterk en 'in your face'/direct : absoluut mijn favoriete Overkill van de laatste 20 jaar. Op voorganger Ironbound (2010) kwamen ze al goed tevoorschijn, maar deze vind ik toch wat beter.

I.t.t. 'oudjes' Exodus, wat me lang niet zo grijpt en te 'langdradig'is , maken de mannen van Overkill gewoon sterke en pakkender Thrash !

edit: ik heb overigens deze, Horrorscope en Killbox 13 zelf in huis

Deze is wat mij betreft nog de beste Overkill van de afgelopen paar jaar. De oudjes van Overkill klinken nu verbetener dan op I Hear Black of zo.

Goed album. Alle tracks overgenomen.