Chic - Chic-ism (1992)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
R&B / Funk
Label: WEA
-
Chic Mystique (6:39)
-
Your Love (5:57)
-
Jusagroove (3:42)
-
Something You Can Feel (4:37)
-
One and Only One (4:30)
-
Doin' That Thing to Me (4:07)
-
Chicism (4:08)
-
In It to Win It (5:30)
-
My Love's for Real (4:53)
-
Take My Love (5:36)
-
High (4:30)
-
Mmftcf (4:37)
-
Chic Mystique [Reprise] (4:05)
0
geplaatst: 26 maart 2010, 00:17 uur
Ai.....deze casette heb ik ook nog. Geen leuke Chic nummers. Overgeproduceerd, leeg..... jammer...
-2-
-2-
0
geplaatst: 26 maart 2010, 05:21 uur
Dt album moest voor de come-back zorgen voor Chic.
Het 1e nummer is nog wel te pruimen, waarna Chic weer snel verdween.
Ik heb ze later bij toeval nog eens live gezien, waarbij ze alleen hun allergrootse hits speelden
Het 1e nummer is nog wel te pruimen, waarna Chic weer snel verdween.
Ik heb ze later bij toeval nog eens live gezien, waarbij ze alleen hun allergrootse hits speelden
0
geplaatst: 1 december 2010, 01:25 uur
Chic Mystique is wat ik me nog kan herinneren een zeer prettig stukje muziek.
maar snel eens opduikelen.
Dat concert Live at The Budokan in 1996 is da bomb!
Het laatste optreden van wijlen Bernard Edwards (de bass player) helaas
maar snel eens opduikelen.
Dat concert Live at The Budokan in 1996 is da bomb!
Het laatste optreden van wijlen Bernard Edwards (de bass player) helaas
0
geplaatst: 10 januari 2012, 12:26 uur
Van Chic mystique is nog een sterke remix gemaakt door de Masters at Work
0
geplaatst: 2 juli 2016, 14:53 uur
Het is allemaal niet heel bijzonder maar wel lekker. Net iets aangepast aan de tijdgeest, zonder het Chic gevoel te verliezen.
Your love vind ik van de 2 singles eigenlijk nog leuker dan Chic Mystique, vooral de Nellee Hooper 12" is fantastisch
Your love vind ik van de 2 singles eigenlijk nog leuker dan Chic Mystique, vooral de Nellee Hooper 12" is fantastisch
1
geplaatst: 21 augustus 2022, 19:20 uur
Your Love is ook zeker een fijn nummer. Is wat meer van die tijd. Chic Mystique klinkt meer als het oude Chic.
En...ze kunnen het nog steeds ook na de tweede overwinning op kanker van Nile Rodgers. Op Pinkpop van dit jaar hadden ze gewoon de headliner moeten zijn. Wat was dat een fantastisch optreden. Ondanks de geweldige bassist, miste ik Bernard wel.
En...ze kunnen het nog steeds ook na de tweede overwinning op kanker van Nile Rodgers. Op Pinkpop van dit jaar hadden ze gewoon de headliner moeten zijn. Wat was dat een fantastisch optreden. Ondanks de geweldige bassist, miste ik Bernard wel.
0
geplaatst: 6 augustus 2023, 13:45 uur
Nu eens beter voor gaan zitten.
Het album heeft alle bekende Chic tradities: de dames, de violen, het vingervlugge basspel, de gitaarlickjes van Rodgers, de doortappende funky drums, alleen....het songmateriaal beklijft niet echt.
De 2 singles openen het album en gaan in een segue in elkaar over. Chic mystique was nog een redelijke hit en hier zit nog wel een meezingrefrein in, Your love (hoewel ik hem graag hoor) is wel een niemendalletje.
Jusagroove is een andere funky track en Something you can feel had misschien een betere 2e single kunnen zijn.
Er zijn een paar flauwe ballads en bij M.M.F.T.C.F. veerde ik weer op, nog een keer funken ze er op los.
De reprise is vrijwel hetzelfde als track 1, alleen zingt een rapster nu de bridges.
En dat is eigenlijk ook de aansluiting met de tijdgeest van 1992, de sound schurkt heel soft tegen New jack swing aan en er is af en toe een rapper te horen, verder is alles dichtgeChic't.
Het album heeft alle bekende Chic tradities: de dames, de violen, het vingervlugge basspel, de gitaarlickjes van Rodgers, de doortappende funky drums, alleen....het songmateriaal beklijft niet echt.
De 2 singles openen het album en gaan in een segue in elkaar over. Chic mystique was nog een redelijke hit en hier zit nog wel een meezingrefrein in, Your love (hoewel ik hem graag hoor) is wel een niemendalletje.
Jusagroove is een andere funky track en Something you can feel had misschien een betere 2e single kunnen zijn.
Er zijn een paar flauwe ballads en bij M.M.F.T.C.F. veerde ik weer op, nog een keer funken ze er op los.
De reprise is vrijwel hetzelfde als track 1, alleen zingt een rapster nu de bridges.
En dat is eigenlijk ook de aansluiting met de tijdgeest van 1992, de sound schurkt heel soft tegen New jack swing aan en er is af en toe een rapper te horen, verder is alles dichtgeChic't.
* denotes required fields.
* denotes required fields.