Ufomammut - Oro: Opus Primum (2012)

Ik heb deze zojuist voor het eerst gehoord. Eerst was ik totaal niet onder de indruk, later groeide ik er al in. Ik denk dat deze wel gaat groeien, op het moment heb ik nog iets teveel het gevoel dat het nergens heengaat en wat teveel kabbelt. We zullen zien waar het schip strandt tussen mij en dit album

Ik mis kennelijk iets. Dit album is best mooi, maar doet me weinig tot niets en kabbelt vooral voort. Er komt erg goede muziek voorbij, maar er gebeurt niets mee, zo voelt het. Ook mis ik wat goede vocalen. Zo komt het dat ik geen spanning en emotie voel bij dit album. Een voldoende verdient dit echter wel, want het is zeker genietbaar, maar wat hier zo geweldig aan zou zijn heb ik (nog) niet kunnen ontdekken.

Nu tweeënhalf maal geluisterd, en tot nu toe vind ik er maar weinig aan. Ik kan me wel vinden in Niels' commentaar. Vreemd, want ik vond Idolum wel een hele goede plaat.

Damn, fucking zware shiz. Wel vet.