Jim White - Where It Hits You (2012)

Superplaat, de ene helft donker en de ander lichtvoetig. Misschien te wijten omdat het huwelijk van White brak tijdens de opnamen van het album. Een waardige toevoeging aan het imposante oeuvre. My Brothers Keeper is de uitschieter op deze plaat. Een aanrader voor liefhebbers van Americana.

Goed gesproken Ponty! Licht en donker indeed. Zónder stijlbreuk overigens. Ik was destijds helemaal weg van Wrong Eyed Jesus en vond No Such Place uitermate tegenvallen. Te poppy, mainstream, weg was de mystieke sfeer en het contact met 'The Otherside'.

Wellicht overbodige info als disclaimer: ik hang geen enkele religie aan, maar Mr. White wist mij er van te overtuigen dat er in dat zompige Mississippi moeras spirits leven wier invloeden tot mijn achtertuin en verder reiken. Bij 'No Such Place' had ik het gevoel dat ik was voorgelogen, ruw werd gewekt en gedesillusioneerd met beide voeten op de grond terechtkwam. Van een geloof gevallen dat ik nooit heb aangehangen...

Ik was dermate gedesillusioneerd dat ik Mr. White meed als de pest. Pas vorig jaar ontdekte ik zijn 'Transnormal Skiperoo' en die is -- hoewel anders -- net zo goed als 'Wrong Eyed Jesus'. Ik werd weer een believer! Naarstig en dorstig begon ik aan een inhaalrace, als een fundamentalist op zoek naar elke letter van Mr. White. Maar het kon mij wederom niet bekoren. Ik weet nog steeds niet wat ik moet brouwen van 'Drill A Hole In That Substrate And Tell Me What You See'. Te onsamenhangend, onevenwichtig, teveel hinkend op verschillende gedachten. Net als 'No Such Place'. Dus net zo'n haat-liefde verhouding.

En toen verscheen 'Where It Hits You'. De cover greep me meteen. De titel ook. Zou het dan tóch weer...? Het verhaal achter de cd (gedumpt door vrouw en platenmaatschappij, nota bene David Byrne's label!) klonk al als de juiste inspiratiebron voor Jim. En wát een meesterwerk. Een verstilde briljant die bij iedere luisterbeurt groeit. Net zo veelzijdig als 'No Such Place' en 'Drill A Hole...', maar dan wel met 'The Spirit'. Ik ben weer een believer.

Na 12 jaar de Tindersticks te hebben afgeschreven dacht ik dat hun nieuwe mijn nr.1 van 2012 zou worden, maar Jim heeft ze naar de 2e plaats geschoven. Hail Jim!

Als je de kans krijgt ga hem dan ook eens live zien. Het is een belevenis.

'Drill a Hole...' is mijn minst favoriete White plaat, maar dit album bevat wel een van zijn meest imposante nummers, namelijk: Bluebird. Een geniaal stukje muziek. Net zoals Borrowed Wings. Eigenlijk bevat elke plaat van White, hoe onevenwichtig ook, wel een tamelijk briljante opleving.

White is overigens niet gedumpt door Luaka Bop, Byrne's label. Hij is zelf weggegaan omdat hij vond dat ze qua muziek een richting op gingen waar hij zich niet mee kon vereenzelvigen. Dit album heeft hij door middel van een fundraiser van fans weten te maken. Dit is tevens het eerste album waar hij een nieuwe weg inslaat door niet meer te prediken over God, hel, hemel en verdoemenis.

Na het beluisteren van deze plaat zou ik niks anders doen dan die Live-belevenis mee te maken! Voor Roots-georiënteerde platen ben ik altijd te porren, maar voor goeie Roots/Americana mag je me 's nachts wakker maken. Ik moet me maar gelukkig prijzen dat niemand op MM mijn telefoonnummer heeft .
Dit is zo'n plaat waar ik écht meteen van onder de indruk ben geraakt. Vol schaamte moet ik bekennen dat dit pas mijn allereerste kennismaking is met Jim White; maar beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Kippenvel en een shiver down my spine is het resultaat dat deze plaat oplevert. Dat is dus Where it hits me; rechtstreeks in het hart. Een van de platen van het jaar! Waarschuw me gerust als deze man in Nederland is, want ik wil het lichaam zien waar deze ziel inzit. Kabam: 4*

Dan moet je zeker de rest van zijn oeuvre (en de film gebaseerd op zijn eerste album) checken!

Hij is een paar maanden geleden geweest ter promotie van dit album in Paradiso Amsterdam. Niet getreurd, Jim White heeft een tijdje in Amsterdam gewoond, dus hij komt redelijk vaak terug.

Een film! kijk aan, dat hoor ik graag . Bedankt man.

By the way, de film/documentaire heet 'Searching for The Wrong-Eyed Jesus'.