Angel Witch - As Above, So Below (2012)

Hun debuutalbum uit 1980 is een klassieker en vind ik van eenzame klasse. De opvolgers uit 1985 en 1986 waren inderdaad “genen vetten”, want het werd iets minder avontuurlijk met een andere zanger. Ik blijf er bij dat ze destijds beter een tweede gitarist in dienst hadden genomen in plaats van een zanger. Het stemgeluid van Kevin Heybourne is Angel Witch, hoe je het ook draait of keert. Hij heeft een timbre dat uniek is, een tikkeltje vals misschien maar ook perfect om wanhoop uit drukken. Raar maar waar.

Veel leg ik deze plaat niet op, uit tijdsgebrek, ook uit een zekere angst. Angst om ontgoocheld te worden? Geen probleem met dit album. Welke angst dan? De angst voor die melancholische nostalgie naar de tijden van dat debuutalbum uit de jaren tachtig, want dit ademt the glorious eighties uit langs alle poriën. Deze plaat overtreft het debuutalbum niet, gelukkig maar. Kan iemand zich dat voorstellen? Dat debuut is glorieus, deze vierde is heel goed. Klein kniezerig puntje van kritiek, soms duurt het nummer iets te lang. Toch ben ik blij, Angel Witch telt mee.