Lucifer - As We Are (1975)

Om dat raadseltje op te lossen (want ik lees dat meer mensen het zich afvragen): Stevie W. heeft I can see the sun nooit zelf opgenomen (niet te geloven, maar echt waar). Hij schreef het speciaal voor Roberta Flack, die het op haar album Feel like making love zette. Daar is deze versie van Lucifer dus op gebaseerd. Beide albums verschenen trouwens in hetzelfde jaar.

En eerlijk is eerlijk - deze uitvoering van Nederlandse bodem doet er niet voor onder, is m.i. zelfs gelijkwaardig aan die van Flack. Dat is een groot compliment als je bedenkt dat de top van de Amerikaanse sessiemusici uit die tijd meespelen op het 'origineel'.

Naast het ietwat grijsgedraaide House for sale is dit dan ook veruit het beste nummer van deze LP, die ik inmiddels ook als onderdeel van dat CD-boxje op een zilveren schijfje in huis heb gehaald. Toch is dit ook als geheel best een behoorlijke plaat. Het merendeel van de nummers bevalt me prima. Ik ben het met Caravelle eens dat de nummers waar Margriet niet op zingt, hier een beetje uit de toon vallen. Daar zit inderdaad het verschil tussen 'wel aardig' en 'grote klasse'.

Best een aardig album dit. Een paar echt goede songs (I Can See the Sun in Late December, Scarlet Lady, House for Sale) die het album dragen. De nummers waarop Margriet Eshuys niet zingt zijn inderdaad wat minder.
Album staat terecht in de jaarlijst 1975 van Oor (51e).
Van mij een voldoende - 3*

Ga, zo door jorro, met oude classic albums onder de aandacht brengen

Mssr Renard schreef:
.

Dank. Het is een aardig tijdverdrijf. En je hebt meevallers en tegenvallers. Dit was net nog een meevaller.