Here We Go Magic - A Different Ship (2012)
mijn stem
32 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Secretly Canadian
-
Intro (0:52)
-
Hard to Be Close (3:47)
-
Make Up Your Mind (4:06)
-
Alone but Moving (3:58)
-
I Believe in Action (4:39)
-
Over the Ocean (4:26)
-
Made to Be Old (4:07)
-
How Do I Know (4:30)
-
Miracle of Mary (3:51)
-
A Different Ship (8:15)
-
Six Horses * (4:30)
-
Running in Water * (4:41)
-
Crowded Moon * (3:58)
-
My Plate's on Fire * (3:49)
-
People in the Darkness * (4:33)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
42:31
(1:04:02)
0
geplaatst: 7 mei 2012, 18:00 uur
Drie kwartier vitale, bruisende, bubbelende, energieke en vaak ook kalmerende pop/rock liedjes met wat lichte krautrock invloeden. Here We Go Magic biedt het.
Het lukt dit gezelschap om mij in een soort trance te laten verkeren door het vaak repetitieve karakter van de nummers die dan weer funky overkomen en dan weer een psychedelisch karakter hebben. Het gebruik van de synths zorgt ervoor dat de term krautrock ook wel van stal gehaald mag worden. Simpel en direct en daardoor uiterst doeltreffend als je het mij vraagt.
Zanger Luke Temple heeft een aangenaam stemgeluid met soms een hees randje maar altijd helder. Misschien komt dit wel door Nigel Godrich die achter de knoppen zat want bij Radiohead krijgt hij dat ook altijd goed voor elkaar (evenals op Beck's Sea Change).
Het schijnt dat Chris Martin liefhebber is van de band en dat een nummer gespeeld werd voordat de optredens van Coldplay begonnen. Niet verwonderlijk dat het Coldplay-fans trekt maar laat ik er dan gelijk bij zeggen dat dit muzikaal gezien verder geen link heeft (dan zou ik Radiohead liever eerder attenderen op deze cd).
Laat die namen je niet afschrikken. Here We Go Again is geen Coldplay- of Radioheadkloon.
Here We Go Magic heeft een eigen geluid met een betoverend mooie productie op dit derde album.
Een plaat die zeker meer aandacht verdient want het is allemaal schitterend!
Het lukt dit gezelschap om mij in een soort trance te laten verkeren door het vaak repetitieve karakter van de nummers die dan weer funky overkomen en dan weer een psychedelisch karakter hebben. Het gebruik van de synths zorgt ervoor dat de term krautrock ook wel van stal gehaald mag worden. Simpel en direct en daardoor uiterst doeltreffend als je het mij vraagt.
Zanger Luke Temple heeft een aangenaam stemgeluid met soms een hees randje maar altijd helder. Misschien komt dit wel door Nigel Godrich die achter de knoppen zat want bij Radiohead krijgt hij dat ook altijd goed voor elkaar (evenals op Beck's Sea Change).
Het schijnt dat Chris Martin liefhebber is van de band en dat een nummer gespeeld werd voordat de optredens van Coldplay begonnen. Niet verwonderlijk dat het Coldplay-fans trekt maar laat ik er dan gelijk bij zeggen dat dit muzikaal gezien verder geen link heeft (dan zou ik Radiohead liever eerder attenderen op deze cd).
Laat die namen je niet afschrikken. Here We Go Again is geen Coldplay- of Radioheadkloon.
Here We Go Magic heeft een eigen geluid met een betoverend mooie productie op dit derde album.
Een plaat die zeker meer aandacht verdient want het is allemaal schitterend!
* denotes required fields.
* denotes required fields.