Daniël Lohues - Gunder (2012)

Als randstedeling wil ik me toch wel van deze onzin distantiëren. Natuurlijk zijn er mensen die er zo bekrompen over denken, maar het merendeel van de mensen die ik ken is toch heel wat positiever over de 'provincie'. Misschien moet je eens wat meer je best doen wat Lohues en het Drents betreft, is toch een heel wat mooiere taal dan wat ik vaak in de randstad hoor (met name plat Leids en Haags) en inderdaad ook een taal (of dialect) met een eeuwenoude traditie waar je best enig respect voor mag hebben in plaats van het zo te kakken te zetten. Natuurlijk heb je recht op een eigen mening, maar dat wil niet zeggen dat dat geen onzin kan zijn en anderen daar niet tegenin mogen gaan.

Tja, ik vind het behoorlijk boers en alles behalve mooi. Ik zit er midden in en heb volgens mij om die reden wel recht op deze mening. Dat dit taaltje Saksisch genoemd werd wist ik ook wel, denk je dat ze mij dat hier niet proberen duidelijk te maken. Nog steeds vind ik het raar als mensen zo tegen mij beginnen te praten terwijl ik duidelijk uit Utrecht kom. Je leert dit niet op school, ook in Groningen en Drenthe niet. Dus praat normaal. Je bent gewoon in Nederland. Om die reden vind ik het niet zo vreemd dat ze boeren, stug en afstandelijk genoemd worden.

Het zijn maar ervaringen die ik opschreef en het was, al zullen sommige dat niet geloven, niet bedoeld om zo'n discussie los te maken. Iedereen die mij een beetje kent op deze site, weet dat ik zelden tot nooit betrokken ben bij zulke nare discussies. Ik schreef gewoon op hoe ik het ervaar hier in het Noorden en om die reden ook dit album. Jullie mogen het onzin noemen, dat zal mij een worst wezen.

Ik wil wel zeggen, door het bericht van Niels, dat het echt niet mijn bedoeling is geweest mensen te beledigen. Dat is niet mijn insteek geweest. Ik heb gewoon neergepent wat op dat moment door mij heen ging. Had ik geweten dat er zo verhit op gereageerd zou worden, had ik het bericht niet eens geplaatst.

Zo zo, je hebt een typfoutje ontdekt. Knap van je


Ps. Een mod mag dit hele verhaal best verwijderen. Zal ik een nieuw stukje schrijven, zonder het woordje taalgebrek, wat ik nog steeds vind, maar waar ik blijkbaar mensen mee beledig.

Je geeft duidelijk aan dat je de muziek goed vind maar de gebruikte taal niet. Daar is helemaal niets mis mee. De vergelijking spraakgebrek met dialect is alleen feitelijk onjuist. Jl. nog naar een concert geweest van Lohues en daar gaf hij voor een nummer in het ABN een toelichting naar een nummer toe. Dus in die zin is er dan ook geen sprake van een spraakgebrek. Zelf moest ik wel wat wennen aan het dialect van Lohues, maar nu vind ik het dat het iets toevoegd aan zijn muziek. Het is wel wenselijk en beleefd om tegen een persoon die geen dialect praat en/of verstaat om in het ABN te praten. Ik zelf woon in Venlo en daar vraagt men over het algemeen voor een gesprek aan te gaan of ze in het Venloosch dialect kunnen praten. Verder zijn de dogma's over boeren, provincie en afscheiden van de rest van nederland, nou niet echt steekhoudend. Maar daar tegenover staat dat diezelfde dogma's hier ook bestaan over de randstedelingen. Dat is mens eigen en zo is er altijd -in meer of mindere mate- een voedingsbodem voor extreme tegenstellingen. Kijk maar naar het voetbal, politiek etc. Terwijl het allemaal begonnen is in Afrika waar een paar oude afstammelingen het continent zijn overgestoken heel heel heel lang geleden. Je hebt je mening goed verwoord m.i. en dat roept discussie op. Niets mis mee op een site als deze, zolang het ook nog met de muziek van doen blijft houden. Wat dat betreft vind ik het kleine lieflijke leed en geluk en leven dat Lohues hier op Gunder..Horizon bezingt juist voor eenieder wat hebben.

Jocharo-T, je mag inderdaad een eigen mening hebben. Daarvoor zijn discussiefora er, mijns inziens. Maar het dialect van Lohuës bestempelen als een spraakgebrek, dat gaat wel een beetje te ver. Integendeel, ik vind het een wapen waar de artiest Lohuës heel goed gebruik van maakt. Het heeft enorm veel charme als je 't mij vraagt, en het dwingt mij om de plaat meer te beluisteren dan ik normaal zou doen. Ik begrijp namelijk wel altijd de essentie van wat hij zingt, maar nooit tot in de kleine details. Dat maakt het spannend voor de luisteraar, volgens mij.

Muzikaal is dit dik in orde, zoals je reeds aangaf in je stukje, waar, ik herhaal het, niets mis mee is. Ik denk ook niet dat je opzettelijk wilde beledigen of iets dergelijks. Maar soit, het gaat uiteindelijk toch in de eerste plaats om de muziek op dit forum. En wat dat betreft, blinkt Lohuës nog altijd uit in eenvoud en bescheidenheid. Net zoals op vorige platen wordt akoestische gitaar afgewisseld met pianospel. Het geluid is hier wat voller, heb ik de indruk, dan op de voorgangers. Zo worden er wel 'ns strijkers en blazers aan het geheel toegevoegd, en mag de drummer zijn vellen ook wat harder raken.

Tekstueel blijft Lohuës dezelfde; een filantroop, soms tot in het naïeve. Lohuës gelooft volop in de goedheid van de mens, en haalt daar kracht uit; aan de andere kant kan hij ook erg goed een mooi, soms triest verhaal schetsen, dat sympathie opwekt bij de luisteraar. Uiteindelijk gelooft Lohuës in een goede afloop: "'t komp wel goed, 't komp wel goed; hoop staarft et lest."

Er staan wel wat minder hoogtepunten op als op vorige platen. Geen 'Aordig Doen Tegen Mensen Die Niet Aordig Doen'; geen 'Elk Mens Die Hef Zich 'N Kruus Te Dragen'; geen ''t Is en Blef 'n Gevecht'. Wel gewoon 14 mooie liedjes, met mooie teksten, gezongen in Lohuës' charmante dialect. Dat verdient een mooie score, dus.

3,5 sterren

Bovendien vind ik Drenths een stuk mooier dan plat Amsterdams. Een taal wordt altijd overal anders gesproken dat geldt eigenlijk in elk lang. Bovendien is er dan iets wat als standaardtaal wordt gezien. Maar gelukkig mogen we er van afwijken anders zal het een saaie boel vinden. Ik kom toevallig uit Groningen (stad) maar ik heb niets met Drenthe. Ik ben blij dat ik er niet hoef te wonen. Maar kan altijd genieten van muziek met dialecten. Ik vind het bovendien niet erg als een Nederlands band in het Engels zingt dat je dat kan horen. Dat heb je met iemand uit Schotland nameiljk ook. Kortom ik kan juist van al die verschillende talen genieten. EN dat maakt deze Daniel Lohues voor mij dus nog beter.

Gunder is de 6e solo CD van Lohues in vrij korte tijd. Het gevaar van overkill ligt in zo'n geval op de loer. In het begin dacht ik even dat hij het hoge constante niveau niet vast kon houden op Gunder. Het eerste nummer dat ik hoorde, De Wereld in de zunne, bracht mij echter op het verkeerde been. Eigenlijk is daarmee direct het zwakste nummer genoemd. Het album begint geweldig met Van vinden en zuuken. Ik heb Lohues toch liever op gitaar dan op piano. Maar eigenlijk vind ik alle artiesten op gitaar leuker dan op piano. Maar die bluesy akoestische begeleiding later in het nummer vind ik echt heerlijk.
Na het al besproken tegenvallende Wereld in de zunne, komt het ook al niet bijster interessante Komp wel goed. Maar dan is het met de mindere nummers ook direct gebeurt (op 1 na) en volgt de ene na de andere prachtige song. Met teksten uit het leven gegrepen. Proaten doen we loater wel en Woarom vuult het zo (heerlijke akoestische begeleiding), de titels vertellen het verhaal. Vooral die laatste is een waar hoogtepunt te noemen.
Goed hooj komt zelden van slecht gros (de umlauten er zelf even opzetten svp) is al bijna even mooi, maar de orkestrale begeleiding vind ik ietsje minder.
Ha'd'm zolf in de buze is een leuk tussendoortje. Alles kan ja is dan weer een slap nummer met van de standaard wijsheden waar je niks aan hebt. Marianne Holdersma maakt het echter meteen weer goed. Meen mar niet is een lekker riedeltje. Met Ze ben benauwder veur joe als ie veur heur keert Lohues muzikaal enigszins terug naar zijn Skik tijd en ook zijn er wat Stones invloeden hoorbaar. Prachtig nummer, waarbij meteen de hoop in leven blijft dat Lohues ooit nog een wat steviger album zal gaan maken. Horizon heeft een heerlijke sentimentele tekst, waaruit blijkt dat waar hij ook is hij altijd een plattelander zal blijven. Ienige geluud lijkt een beetje op Horizon en sluit het album waardig af.

Al met al een goede CD, die zonder Wereld in de zunne, Komp wel goed en Alles kan ja dicht tegen de 5 sterren aan was gekomen. Een advies aan Lohues is wel om geen soort van Drentse Nick Drake te worden. Dit bedoel ik zeker niet negatief naar Nick drake toe, prima artiest, alleen niet wat Daniel Lohues moet nastreven. Ik ben namelijk bang voor een vol album fluisterliedjes in de toekomst. Ik vind persoonlijk Lohues nog altijd het beste als hij de blues speelt. Ik hoop dan ook dat de volgende CD een (semi)akoestisch bluesalbum wordt. Daar ligt naar mijn mening zijn grootste kracht.

Blijf dit album een pak minder vinden dan zijn voorgangers.
En ik vrees dat een bluesalbum er niet zo snel meer zal komen, als ik Lohues zelf mag geloven.
Verder kan ik een heel eind meegaan in wat Hendrik hier voor mij schreef.
Maar meer dan een 3,5 zit er voor mij dan ook niet in.

Discussie verwijderd.

Als ik jouw berichtje lees krijg ik het gevoel, dat je liever een blues album had gehad. Persoonlijk vind ik dit verreweg zijn beste album. Zelfs het op een na beste album wat tot nu toe dit jaar verschenen is! Dit is voor mij echt een plaat, die naarmate je hem hoort steeds beter wordt.

Hendrik68 schreef : Maar eigenlijk vind ik alle artiesten op gitaar leuker dan op piano.
Een advies aan Lohues is wel om geen soort van Drentse Nick Drake te worden.

Dan zul je bijvoorbeeld Randy Newman wel niks vinden?

In die vergelijking met Nick Drake kan ik me niet vinden.

Randy Newman vind ik, voor zover ik hem ken, inderdaad niet veel aan, maar kan best zijn als ik een heel album van hem beluister dat ik mijn mening moet bijstellen. Maar voor hij aan de beurt is zijn we wel een poosje verder, ik sta echter overal voor open, zo lang er maar geen synthesizers in voor komen. Dat piano-gitaar verhaal is natuurlijk ook wel zeer zwart-wit gesteld, in de praktijk klinkt de piano soms natuurlijk ook geweldig.

Ik vergelijk Lohues dus ook niet met Nick Drake, ik zeg alleen dat hij er voor moet waken niet een soort van te worden. Nick Drake had een hele eigen stijl, maar hij had geen uithalen en soms was het wat fluisterend en dromerig. Wel goed, zeker wel, maar niet wat Lohues moet willen. Ik noem Drake, maar had ook een ander kunnen noemen. Bon Iver of zo. Lohues moet wel krachtig blijven musiceren en niet aan zeggingskracht inboeten. Daar ligt zijn kracht, dat dromerige dat hier op de loer ligt vind ik niet geweldig. Maar als anderen hem wel graag die kant op zien gaan, wie ben ik dan om te zeggen dat hij dat niet moet doen? Maar wat mij betreft komt er een wat krachtiger, meer gitaargericht album met teksten vol humor en positief cynisme, zoals we dat van hem kennen.

Je hebt het over dat dromigere, wat je niet aanspreekt. Dat is, zoals zo vaak, een kwestie van smaak. Btw je mist trouwens, naar mijn mening dan, wel een hoop mooie muziek, wanneer je de muziek van Randy Newman niet kent. Maar misschien is het niet jouw smaak

De blues heeft Daniel Lohues al een tijdje geleden achter zich gelaten. Ondanks dat ik de bluesman in Lohues nog het meest bewonder heeft hij de laatste jaren een indrukwekkende serie singer/songwriter platen achtergelaten. Na de "Allennig" reeks en "Hout Moet" is daar nu dan "Gunder". Deze plaat ligt in de lijn van zijn vorige en bevat weer een reeks mooie luisterliedjes in de traditie van de Amerikaanse rootsmuziek. De Drentse taal gebruikt hij weer als wapen op deze plaat en blijkt wederom een treffend instrument om de boodschap van Lohues over te brengen. Ik ben daar wel gevoelig voor, maar als geboren Drent is dat ook niet zo gek. "Gunder" staat weer bol van mooie arrangementen, treffende Drentse teksten vol metaforen die uit het leven zijn gegrepen. Lohues is een echte troubadour. Eentje om te koesteren.

Na zijn periode met Skik (Prachtige albums gemaakt) en zijn Louisiana Blues club, komt Lohues alweer met zijn 6e soloalbum. En het is werkelijk weer prachtig geworden. Het is een beetje zwaar aangezet, maar ik vind het de beste singer-songwriter van Nederland. Hoe hij van dagelijkse beslommeringen een geweldige tekst kan maken is weinigen in Nederland gegeven. En die discussie over het dialect, ik vind van het toevoegende waarde, ik versta het echter ook goed als Achterhoeker. Lohues in het Nederlands vind ik altijd iets minder.

Vandaag binnen gekomen samen met deel III van Allennig. Ik koop eigenlijk geen cd's meer, vind vinyl nl. stukken leuker. Maar omdat Lohues niet op vinyl te verkrijgen is, maak ik voor hem graag een uitzondering, zodat ik zijn prachtige nummers toch op mijn fijne set kan draaien.

Heb hem laatst gemaild en hij vond het wel een tof idee om van allenig een LP-doos te maken dus wie weet... Ik zit ook met smart te wachten... Dus meneer Lohues, als u dit leest....

Best tof dus..

Kolere wat is Goed Hööi Komp Zelden van Slecht Grös toch belachelijk mooi!

'Gunder' is mijn favoriete Lohues album. Zoals gewoonlijk komen diverse thema's aan de orde; verlies/dood, liefde en angst. Het werkt vertroostend, maar er is tevens ook ruimte voor puur verdriet in o.a. 'Praoten Doen We Later Wel'.
De humor is aanwezig, echter op een subtiele(re) wijze. Op eerdere Lohues en Skik albums (hoewel ook zeer goed) was het contrast soms iets - te - groot.
Bovenal is het materiaal op 'Gunder' als geheel ontzettend sterk. Zo goed als een jaren 70 Neil Young album.
Erica and Laurel Canyon kunt u dus gerust in één adem noemen. Daar mogen ze in Los Angeles trots op zijn.

Dit is een weergaloos album van deze bijzonder sympathieke Drent. Het absolute hoogtepunt is Goed Hööi Komp Zelden van Slecht Grös. Daar zit zoveel pathos in.

Mooi gezegd, maar hij zal Engels, Frans of Portugees ook een spraakgebrek noemen. Hij noemt Groningers en Drenten stugge boeren, maar zo te horen wil hij zelf helemaal niet integreren en is dus degene die stug is.