Beth Jeans Houghton & The Hooves of Destiny - Yours Truly, Cellophane Nose (2012)
mijn stem
19 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Mute
-
Sweet Tooth Bird (2:11)
-
Humble Digs (2:55)
-
Dodecahedron (3:14)
-
Atlas (4:08)
-
Nightswimmer (3:44)
-
The Barely Skinny Tree (4:02)
-
Liliputt (4:07)
-
Veins (2:56)
-
Franklin Benedict (3:19)
-
Carousel (3:58)
-
Harlequin * (2:10)
-
Prick AKA Sean * (0:51)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
34:34
(37:35)
0
geplaatst: 12 februari 2012, 00:07 uur
Dit is absoluut een aangename verrassing: zwierige pop met een bite. Dromerig, folky (horen we daar invloed van Joni Mitchell?) en vol leuke wendingen.
Misschien ietwat over the top op sommige momenten maar dan ben je bij mij juist aan het goede adres.
Qua zang gaat het hoog, erg hoog soms en dat kan sommigen misschien irriteren. Daar heb ik persoonlijk geen last van.
Dit is glorieuze muziek in volle bloei en ik ben er keihard voor gevallen. En oh wat ben ik verliefd geworden op een nummer als Liliputt. Hoe creepy is de video daarvan als enorme tegengestelde van het haast engelachtige dat in dit nummer geboden wordt.
Yours Truly, Cellophane Nose is een opvallend album dat op mij wel indruk heeft gemaakt en op dit moment hoog in mijn nog prille 2012 lijstje genoteerd staat en heel in de verte krijg ik er een beetje een gevoel bij wat ik ook bij The Irrepressibles had (weliswaar in een wat zwakkere vorm): het zal het barokke wel zijn dat dit album behoorlijk ademt.
Misschien ietwat over the top op sommige momenten maar dan ben je bij mij juist aan het goede adres.
Qua zang gaat het hoog, erg hoog soms en dat kan sommigen misschien irriteren. Daar heb ik persoonlijk geen last van.
Dit is glorieuze muziek in volle bloei en ik ben er keihard voor gevallen. En oh wat ben ik verliefd geworden op een nummer als Liliputt. Hoe creepy is de video daarvan als enorme tegengestelde van het haast engelachtige dat in dit nummer geboden wordt.
Yours Truly, Cellophane Nose is een opvallend album dat op mij wel indruk heeft gemaakt en op dit moment hoog in mijn nog prille 2012 lijstje genoteerd staat en heel in de verte krijg ik er een beetje een gevoel bij wat ik ook bij The Irrepressibles had (weliswaar in een wat zwakkere vorm): het zal het barokke wel zijn dat dit album behoorlijk ademt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.