Nou, het was meer ambient dan de latere Sigur Rós, maar toch behoorlijk minder eentonig dan hun eerste twee albums. Het ging om het nummer Tors en wellicht hebben ze gewoon een afwijkend (maar wel behoorlijk mooi) stukje gekozen.
Ze hebben immers maar 1,5 minuut of misschien zelfs minder bij DWDD.
Een vergelijking die ik zou maken is die met S. Carey, die ook meewerkt aan Bon Iver en een solo plaat heeft uitgebracht. Zelfde melancholie en zwoele stemgeluid. Mooi album dit, jammer dat Kim nauwelijks verstaanbaar was bij DWDD.
Hij heeft vorig jaar bij ons in de winkel (Velvet Amersfoort) een instore gedaan.. Hij alleen met gitaar en de verhalen die bij de liedjes horen.. hij die ervoor zorgde dat zelfs een speld uit respect net boven de grond zou blijven zweven. Het zal echt niet iedereen aanspreken en ik kan zijn platen niet op ieder moment hebben, maar koester zijn eerste album en zal hetzelfde gaan doen met deze nieuwe plaat
Ik hoorde hem ook bij DWDD en was toen best onder de indruk. Zo op album vind ik het echter maar tegenvallen. Beetje saai. Misschien niet in de goede stemming hiervoor, hoewel ik het meestal toch wel hoor als er ''iets'' in zit. Dat mis ik hier. Als ik Bon Iver dan zie staan, verklaart dat voor mij wel weer wat. Daar snap ik ook al niks van.
Wel even wennen deze nieuwe plaat van Kim Janssen. De invloeden uit de klassieke muziek vallen niet direct op hun plaats, maar na enige gewenning is het toch weer heel erg mooi, al is het maar vanwege de prachtige stem van Kim Janssen.
Voor degenen die dit een tof album vinden: Lee Mason - Palace (2009) Schand'lijk onbekend album, ook met semi-klassieke arrangementen, maar met wat meer pit.
Ik heb dit album het afgelopen jaar diverse keren beluisterd en mijn oordeel op MuMe steeds uitgesteld. Ik krijg het moeilijk onder de knie. Ik vind de stem van Kim erg mooi. Zijn poging om klassieke arrangementen in pop/folk te bewerken is lovenswaardig. Hiermee krijgt het album een bijzonder karakter, wat niet wil zeggen dat het echt goed is. Daarvoor is het voor mij te onrustig en te geforceerd. En toch blijf ik luisteren...
Merkwaardige plaat. Beetje kamermuziek, beetje kerkmuziek, beetje 'pop-meets-klassiek'. Tja, zit niet echt veel lijn in en muzikaal ook niet al te spannend. Heeft 'ie met 'Cousins' toch wel beter gedaan.