Behold! The Monolith - Defender, Redeemist (2012)

Ook de derde inzending van deze ronde van dit topic is meer dan de moeite waard. Na het uitstekende jaren '80-album van Cirith Ungol en mijn eigen inzending Farsot (black metal), is dit weer net wat anders. In essentie stoner metal, maar dan wel met enkele gutsende sludge-hoofdwonden en de nodige rustige passages, ter contemplatie. Deze halen de vaart er niet uit, ik zie het eerder als een soort "bindteksten". Het langste nummer van de plaat is hier een treffend voorbeeld van.

Een minpuntje, misschien: de soms wat te makkelijk klinkende riffs, en de vocalen, die me ook niet helemaal van m'n sokken weten te blazen, zoals dit bij High on Fire (en uiteraard voorganger Sleep) wel het geval is.

Ik trap af met 3,5 sterren.

Goede groovy stoner met af en toe lekkere gitaarriffs, tegen mijn verwachting in bevalt me dit wel. Zowel in de snellere als in de tragere stukken weten ze te boeien, hoewel in het algemeen het album niet helemaal constant wil blijven. Daarom ga ik net niet voor de vier sterren, maar gave inzending.

Ik vind dit heerlijk om op te zetten en vervolgens iets te gaan doen. Het boeit me net niet genoeg om er echt voor te gaan zitten, maar de heerlijke riffs en grooves zijn vet genoeg om van te genieten tijdens een game. Zo'n moment dat je even opkijkt en denkt van, 'hey, dat is vet'. Stoner is niet helemaal mijn genre, maar op z'n tijd zo'n album als dit gaat er wel lekker in. Mooie inzending dus.