Destruction - Eternal Devastation (1986)

Ik ben diep in dit album gedoken, iets in dit gehele album houd me echt ontzettend goed vast en heb het album nu al zo'n drie keer op repeat gezet. Het nummer 'Curse the Gods' is echt legendarisch, de rest van de album kwam mij soms wat minder bekend voor. Het klinkt scheller, de productie is wat minder vind ik zelf dan bij het debuut maar de band knalt hierdoor wel enorm door je speakers heen en klonk echt waanzinnig hard. Ik kan dit tweede album denk ik wel een tikkeltje meer waarderen dan het debuut, al is het verschil tussen die twee voor mij niet heel groot, deze tweede plaat vind ik net een tikkeltje harder beuken. De hoes is ook wel geinig!

Voorlopige tussenstand:
01. Eternal Devastation
02. Infernal Overkill

Een opvolger die ik zo goed als gelijkwaardig vind. Na een paar luisterbeurten blijven er wederom weinig nummertjes plakken, al is Curse the Gods zeker goed.
Kan de stem van ons Schmier ook iets beter hebben nu.
Ook ik ben van mening dat dit album toch een beetje overschaduwd wordt door betere thrash releases dat jaar in de vorm van Slayer en Megadeth, zelfs het debuut van Tankard hoor ik vele malen liever.

1. Eternal Devastation
2. Infernal Overkill