Normaal - Høken Kreng (1998)

“Høken Kreng” uit 1998 is het laatste album van Normaal met Paul Kemper en het laatste album dat ze maakten in de jaren 90.

Er was toen veel gedoe rond de band vanwege ruzie met manager Martin Jansen. Ook was Jolink een periode depressief geweest rond 1996/1997 en twijfelde of hij nog wel door wilde met Normaal.

Uiteindelijk ging Bennie “Ik kom altied weer terug” Jolink gewoon door maar dan op andere voor hem prettigere voorwaarden. Inspiratie voor de nieuwe nummers vond hij door deelname aan “Parijs Dakar” en vakanties in Amerika en in de Ardennen.

Het album zelf is een combinatie van 2 opname sessies. De eerste 7 nummers zijn opgenomen met producer Erwin Musper, dan volgen 4 bonus tracks: de single “Parijs Dakar” en een “Heuijberg” sessie uit 1997 waarin live in de studio 3 oude Normaal nummers semi-akoestisch worden gespeeld.

De Musper sessie klinkt erg goed, het is dan ook een goede producer die een rockband lekker uit de speakers kan laten knallen. De rocknummers (“Alderbastend hard”, “Op en neer”, “Dood bier”) zijn wat standaard en moeten het niet van de teksten hebben maar rocken dus wel.

De rustige nummers zijn veel beter. “Hee loat soezen” is gewoon heel mooi en had wat mij betreft een hele grote hit moeten worden. O.a. op dit nummer doen gastmuzikanten mee die vanaf deze plaat vaker te horen zijn op Normaal platen (en de Jolink solo plaat "Howlin' at the moon") zoals Rens v.d. Zalm, Andre Houtappels en Henri Wolters. We horen viool, klarinet, trombone, hammond, piano en accordeon en dat is een enorm goede toevoeging aan de rustigere nummers zoals “Hee loat soezen”. Ook “Ik kriege kippevel” vaart wel bij de bijdragen van deze topmusici. Daarmee hebben we de 2 beste nummers op het album te pakken.

“Parijs Dakar” is geen goede song maar meer uit enthousiasme gemaakt vanwege het feit dat Ben deze legendarisch cross meereed. De prima “Heuijberg” sessie verscheen ook al op de cd-single “Rokjes” uit 1997 en horen we een Normaal die ook in een intiemere setting goed uit de voeten kan .

“Høken Kreng” is een echte overgangsplaat kan je achteraf stellen. Aan het begin van de plaat horen we de rockband Normaal nog 1 x “Alderbarstend hard”, daarna gaan ze op zoek naar nieuwe wegen en een ander (rustiger en muzikaler) geluid met uitbreidere instrumentarium. Dit nieuwe geluid past minder bij het høken in de feesttent maar des te beter bij de theater tours die ze rond de eeuw wisseling gingen doen. Dat ze daartoe goed in staat zijn wordt bewezen met de “Heuijberg” sessie en de sterke songs “Hee loat soezen” en “Ik kriege kippevel”. Als geheel is de plaat echter wisselvallig en een beetje een samenraapsel.

Tja en aardig album, maar meer ook niet. Alderbarstend hard en op en neer zijn leuke nummers en rocken lekker weg. Hee loat soezen is en leuk vrolijk liedje en ook wel het hoogte puntje samen met allee alloo, wat en goede tekst ook heeft. Laat ik het zo zeggen tot en met nummer Dakar is het aardig te doen, maar bij lange na niet van het niveau uit de glorie jaren. Achterhoek oh Achterhoek vind ik dan ook wel en leuk nummer, maar je heb en oudere versie van het nummer op de verzamelbox: de bokse vol, die is veel lekkerder en rockt meer. De laatste trein is ook en oud nummer opnieuw ingespeeld, waarvan de oude rockversie ook veel beter is. Geld ook voor gin pot zo scheef‍♀️ snap niet wat voor nut het heeft en lijk me meer en gebrek aan beter en snel dat album maar vol te trappen nou zat Bennie Jolink ook niet in z’n beste vel tijdens dit album, kampte met flinke depressies en dat is goed te horen. Hadden beter misschien kunnen wachten tot hij de oude was en meer aandacht aan en goed album kunnen geven