Gary Brooker - Lead Me to the Water (1982)

Gedegen plaatje van ex Procul Harum-man Gary Brooker. Veel poppier dan PH, maar aan aardige melodieen is gelukkig geen gebrek. Aan dit album werkten niet de minsten mee: Eric Clapton, Phil Collins en George Harrisson. Gelukkig hoor je dat er niet aan af

De composities zijn gedegen, de instrumentatie is gedegen, de teksten zijn gedegen en zelfs de productie is gedegen. Jammer alleen dat er van die vervelende jaren '80 synthesizers meedoen, wat het album toch wel iets gedateerds geeft.

Mooiste nummer is The Angler, meest curieus is het titelnummer dat zowaar een reggearitme heeft. Verder nog even aandacht voor de gruwelijk kitscherige hoes waar een man achter een vleugel zit, ergens in de grotten van Han (of zoiets).

Conclusie: gedegen vakwerk, maar zeker geen geheide aanrader.

zeer ondergewaardeerd album van gary ( ex procol harum )

the angler is prachtig ,

spijtig genoeg nog niet op cd gevonden

wie heeft hem ???

Ja, zeg dat wel. Zit zelf ook met op cd ingebrande LP. De volgende generatie zal helaas maar mondjesmaat kennis maken met deze prachtige rock van Gary Brooker.

Toch zou het lonen de cd uit te brengen, ware kwaliteit verloochent zich niet en weet z'n weg naar het cd-kopende publiek heus te vinden.

Nagenoeg geen zwakke momenten, vanaf Mineral man tot de prachtige finale, Sympathy for the hard of hearing

Als je nog even geduld hebt kun je hem op 30 mei op Amazon bestellen, geremastered en wel.

Goeie tip! Ik ben benieuwd wie er uiteindelijk brood inziet om deze cd bijna 30 jaar na de release alsnog uit te brengen.

Maar ik denk toch dat het loont, het album is het zeker waard, Gary Brooker heeft het ook zeker verdiend.

Ik heb hem inderdaad maar besteld bij Amazon. Net onder een tientje. Mooi digitaal geremasterd. In de voorverkoop.

Degene die, bij dezelfde Amazon, het album 2e hands nog steeds te koop heeft staan voor 140 pond, daar steek ik mijn middelvinger dan even naar op.

Niet dat ik over het algemeen grof ben in gebruiken. Ik heb de LP van Gary Brooker, dus zonder heb ik niet hoeven zitten. Maar mensen die een onbehoorlijk slaatje proberen te slaan uit het feit dat een cd moeilijk is te krijgen, kunnen bij mij over het algemeen weinig waardering oogsten.

Voor hen, en dat zullen er dan velen zijn, die nog nooit kennis hebben gemaakt met dit kleine briljantje van Brooker (de oud-zanger van Procol Harum of misschien is hij dat nog steeds): kopen, het is het proberen in ieder geval waard.

Michel, eindelijk de definitive remaster in huis! We hebben er even op moeten wachten, maar ik neem aan dat je inmiddels de cd hebt besteld? Net onder een tientje, op het platenlabel Esoteric Recordings.

Afgezien van de prima geluidskwaliteit, heeft Lead me to the water zowaar Badlands als extra track opgenomen. Dat nummer kende ik alleen als b-kant van de single The Angler.

Sympatiek label, Esoteric Recordings. Het is aardig even op hun site te kijken en vooral welke artiesten allemaal tot het label behoren. Daar staan leuke namen bij en dito albums, allemaal via Esoteric te bestellen voor € 10.95. Het lijkt mij een sympatieke organisatie die overigens grossiert in albums van artiesten die het vanwege de kosten het normaal niet zouden halen, een digitaal geremasterd album.

Lead me to the water bleef in 1982 al bijna onopgemerkt (geheel ten onrechte) het is niet voor niets dat we jaren op dit album op cd hebben moeten wachten. Maar geduld is een schone zaak, dat blijkt maar weer!

Inderdaad een prachtplaat, ook hierop weer stuk voor stuk sterke nummers. Wel iets zwaarmoediger van aard als zijn voorganger No More Fear Of Flying waardoor ik 'm toch nét iets minder sterren geef. The Angler en Lead Me To The Water zijn mijn favorieten hier.

Vind procol harum veel mooie dingen hebben, maar deze plaat toch wel erg saai. Gaat binnenkort naar de kringloop vrees ik.

Ieder z'n smaak uiteraard, maar saai?

Ik wil het wel wat uitgebreider omschrijven hoor!

Ik heb de plaat helemaal afgeluisterd, maar werd halverwege ongeduldig. Als er een nummer een beetje had uitgesprongen had ik dat denk ik niet gehad. Al heb ik maar 1 x een JA! gevoel.

Heb jij geen platen waar je zoiets hebt? Of gebruik je liever een andere woord dan 'saai'?

Saai zie ik dan als "rustig voortkabbelend" zonder veel spectakel of wat steviger werk.
En dat is niet van toepassing op dit album. Metal-liefhebbers hebben er vanuit hun oogpunt waarschijnlijk nog weer andere ideëen over. Maar die zullen zich ongetwijfeld niet melden bij een album als dit.

Maar ik vind Lead me to the water gevarieerd, muzikaal en compositorisch sterk en heeft met Low Flying Birds en Sympathy for the Hard of Hearing een grandioze finale.

Dus ik hoop niet dat je het halverwege ook hebt uitgezet, dat zou echt nergens voor nodig zijn geweest!

Ha Musician,
Weet je wat, door jouw enthousiaste verhaal geef ik m gewoon nog een kans! Een enkele maal luisteren is ook vaak te weinig om een plaat op waarde te schatten. Maar als je zoals ik tientallen uitverkoop-LP's hebt gekocht in de 90s (toen velen hun lp collectie wegdeden) moet het soms wel als je een beetje wil opruimen, anders schiet het niet op. Bv afgelopen weken: John Denver, Dr Buzzard's Savannah Band en Rose Royce gaan wel na 1 x weg (soms nog niet eens 1 x eigenlijk), terwijl Utopia (Todd Rundgren), Graham Parker en Nick Lowe krijgen een 2e kans. Ik moet zeggen dat deze site me wel helpt om wat beter te selecteren. Zo had ik laatst bijna Steely Dan (Pretzel Logic) weggedaan, en toen iemand vertelde waarom sommige nrs zo geweldig waren ging ik t ook horen.

Kortom: dankjewel, musician!

Ik wacht je volgende berichten na de hernieuwde kennismaking met Brooker graag af!

Home loving was een bescheiden hitje, wel erg zoet.

Zelf heb ik de cd zonder Badlands. Eindigt het dus met het symfonische Sympathy For The Hard Of Hearing waar hij al zijn zangkwaliteiten in kwijt kan. Gedegen album zonder zwakke momenten met een man die over een heerlijk stemgeluid beschikt. Naast Symphony zijn Home Loving en Lead Me To The Water mijn favorieten. The Angler is de single geweest. Aardig, maar niet tot de PH/GB klassiekers.

Ik ken alleen 'The Angler' van dit album, omdat mijn vader het op een verzamel-cd van Procol Harum ('The Treasure Album') heeft staan, maar het is een verdomd mooi nummer.

Deze plaat weer eens op de draaitafel gelegd, in mijn herinnering was het een degelijke plaat, dat is het nog steeds, het veel aangehaalde The Angler heeft imo nog steeds niets aan kracht ingeboet, ondersteund door de crème de la crème van de toenmalige Britse studioscene heeft Gary hier een mooi product neergelegd.

Jammer dat deze muziek een beetje vergeten wordt, heeft Gary niet verdiend.

Werkelijk een prachtig album. Ik heb de geremasterde versie uit 2011. Het geluid van deze versie is redelijk maar toch ook niet om naar huis te schrijven. Nu las ik dat dit album op 1 april a.s. opnieuw wordt uitgebracht. Ik hoop wel dat ik dan wel een verbeterde remastering kan beluisteren. Heb iemand daar nog nieuws over?

Alweer een reissue? Ik heb de originele LP nog en schafte aan het begin van het CD-tijdperk een Duitse CD-versie aan op het mij verder onbekende Line-label. Die klinkt heel redelijk, en ik heb dan ook nooit aanleiding gezien om hem te vervangen door de 2011-versie. Al zie ik nu pas dat die door Esoteric Recordings is uitgebracht, en dat is doorgaans wel een label dat albums van een goede mastering voorziet. In mijn ervaring zijn die vaak beter dan de CD-versies die er eerder waren. Maar in dit geval kan ik daar dus niet over oordelen.

Volgens mij heeft ons eigen Nederlandse Music on CD-label (zeg maar het kleine broertje van Music on Vinyl) een paar jaar geleden het album ook nog eens op CD uitgebracht. Benieuwd welke firma nu met een nieuwe versie komt. Ik kan er op het internet zo snel niets over terugvinden.

Ik vind dit overigens wel de beste van de drie solo-platen van Gary. Zijn derde - die heb ik wel als reissue van Music on CD aangeschaft - is ook mooi, maar wordt een beetje ontsierd door een tijdgebonden productie uit midden jaren tachtig. Daar heeft deze geen last van. Dat ik hem verkies boven zijn eerste solo-album No more fear of flying komt vooral doordat dat album relatief veel covers bevat, terwijl hier meer 'eigen werk op staat. En naast enkele compacte songs staat hier ook een paar nummers op met wat symfonische trekjes, zoals de afsluiter Sympathy for the hard of hearing. Het hierboven al vaker genoemde The angler en Home loving vind ik de andere twee toppers van dit album.

EDIT: Oh, nu zie ik het: het is gewoon een nieuwe reissue van Esoteric. Nou, ik zou mijn adem niet inhouden; ik denk dat het gewoon dezelfde master is als die van ruim tien jaar eerder. Dezelfde bonustrack en ook 'remastered', net als de vorige editie. Ik lees op hun productpagina niets over een nieuwe mastering. Maar de tijd zal het leren...

Nu toch maar de Esoteric-Cd reissue besteld die voor 1 april op de rol staat. Niet geheel toevallig na het overlijden van Brooker. Een eerbetoon, op dit moment, oké, daar kan ik in meegaan. Want, zoals ook gaucho memoreert, is dit wel het meest gedenkwaardige album dat de man solo heeft nagelaten.

Destijds op vinyl gekocht (40 jaar! geleden) en even getwijfeld toen een paar jaar geleden de 'goedkope' CD versie beschikbaar kwam op het Nederlandse reprintlabel MusicOnCd. tegelijk was er ook de duurdere uitgave op Esoteric. Ik kon niet kiezen en het kwam er dus niet van.

Maar nu dan toch in de bestelling. Want het is niet vanzelfsprekend dat er nog ooit een goede heruitgave te koop zal zijn als ik er écht aan toe ben. Ik moet nog even tot aan mijn pensioen. En wie weet hoe de wereld er dán uit zal zien ...