Hannah Cohen - Child Bride (2012)

Fotomodellen en een cd opnemen. Het is vaker gedaan maar alleen Carla Bruni kwam goed weg met haar rustig kabbelende folkachtige liedjes. Hannah Cohen (geen familie van) doet eigenlijk hetzelfde: lieve liedjes met af en toe een kleine pop-twist en soms een folky randje maar altijd veilig in het midden.
Misschien is dat ook wel de terechte kritiek op dit album. Ze mag dan wel een beetje de richting van bijvoorbeeld Julia Stone op gaan maar dat doen er zovelen (en ook Julia als genoemd voorbeeld is nu niet bepaald uniek te noemen). Maar toch zijn het stuk voor stuk heerlijke nummers en is het aangenaam toeven met dit vrij korte album. Prima die lengte want daardoor gaat het nergens vervelen en weet Cohen je er een half uur goed zoet mee te houden.

Het is knap om een album als dit af te leveren, want zonder dat het nieuwe richtingen opgaat weet ze toch wel op te vallen en dat is knap gezien de enorme vijver waar veel andere dames ook in vissen.
Waarom dit album dan net wat beter blijft hangen is mij een raadsel. Maar moet het dan ook een raadsel zijn? Nee. Soms kan een cd ook gewoon leuk zijn en Child Bride is net even wat meer dan 'gewoon leuk'. Het is smaakvol gebracht en dan mag het best een beetje mainstream zijn.
Er is altijd nog een enorm verschil met wat er in de hedendaagse top 40 verschijnt. Dat Hannah Cohen ook nog eens mysterieuze videoclips aflevert maakt het geheel alleen maar meer af.