Jason Mraz - Love Is a Four Letter Word (2012)

Ben het na 2 luisterbeurten met bovenstaanden eens. De authenticiteit, de inspiratie, het af-en-toe-gekke en de mooie popnummers die Jason Mraz op zijn eerste twee platen en de nodige live-cd's liet horen krijgen we niet meer terug ben ik bang. Halverwege het vorige decennium was ik een grote fan, maar dat begon na de uitgave van zijn laatste album al aardig te kelderen en heeft nu een dieptepunt bereikt. Het is niet eens slecht, zowel muzikaal als tekstueel (behalve het Kindernet-achtige tenenkrommende Frank D. Fixer), maar het is ongeinsprieerde Sky Radio-huisvrouwen muziek die zich ongetwijfeld prima in hun nopjes gaan voelen met deze cd. Enkele bescheiden hoogtepunten vind ik nog wel 'The Freedom Song' (wat overigens nog eens een cover is ook) en '93 Million Miles', maar de Curbside Prophet is niet meer.

Het is een aardig album, veel rustige liedjes, iets minder vrolijk dan zijn vorige albums.

ik heb een versie met een aantal live versies en mijn all time favorite is±

Yes I did it, Duidelijk iets dat een keer uit de improvisatie gekomen is... vrolijk, gek, pakkend