Carnivore - Carnivore (1985)

Zalige debuutplaat van het bandje van Peter Steele....
De vleescheters zetten een ongenadig en gemeen in your face album neer .... wars van enige fijngevoeligheid ....


"eat his body, drink his blood" (God is Dead). hallelujah!
Controverse was natuurlijk volop aan de orde... maar beter ging dàt niet worden toen ze op hun tweede album met "Jezus Hitler" zouden komen aanzetten....

Rock & Roll à la Carnivore.....
Met hoogtepunten zoals "Carnivore", "Male Supremacy" en "God is Dead" maar zeker ook "World Wars III & IV"...

Mijn versie heeft déze hoes:

http://medias.fluctuat.net/albums-covers/3/7/8/album200-9873.jpg

Loeistrakke hatecore. Misschien wel het beste wat metal ooit heeft voortgebracht. Diep, donker, angstaanjagend. Elke song is een mokerslag. Lord Peter Steele walst over je heen, stampt je plat, wringt je uit - en nog smeek je om meer.

Plaat wordt alleen geëvenaard door Carnivore's tweede en laatste plaat Retaliation.

Klassieker.

Ik had dit op de iPod aan, net na Retaliation, en dan valt gelijk het verschil in geluidskwaliteit op. Retaliation blaast dit compleet omver. Wat hier gebracht wordt klinkt nog het meest als een spin-of van Venom. Het is rommelig en de teksten zijn gewoon hilarisch.

Venom mocht willen dat ze nummers als Male Supremacy of World Wars III IV op het repertoire heeft staan.
Mijn bevalt het debuut net iets beter dan opvolger Retaliation. Die plaat neigt meer naar pure hardcore en deze neigt meer naar thrash. Het is wel wat aan de rommelige kant, maar het komt goed over. Het zit ook vol met knotsgekke wendingen zoals dat later bij Type O Negative gemeengoed werd. De plotselinge gevoelige passage in Male Supremacy, een caribisch getint stukje in God Is Dead. Het geeft precies aan met welk korreltje zout je dit gezelschap moet nemen.
De hilarische teksten zijn op een heerlijk cynische manier gebracht zoals alleen Peter Steele dat kan.

Hele aardige momenten dit duistere album dat qua image mij altijd aan een kruising tussen Manowar en Venom doet denken vol angstaanjagende agressie dat werkelijk te gek is op dit debuut van Carnivore, maar het grote kunstwerk komt NA dit album in de vorm van hun 2e schijf Retaliation! Het gehele concept komt dan meer uit het echte dagelijkse leven en wordt 1000 % raak gebracht! Weer terug naar dit debuut van het geweldige Carnivore zijn de nummers, mede door de ijzige donkere agressieve productie, ietwat lastig uit elkaar te houden in eerste instantie. Toch staan er wat wonderlijke lichtpunten al op deze plaat, en had men toen al een heerlijk eigen geluid, en dan sterk mede door die griezelige monsterachtige beestenstrot van Peter Steele...een stem als een moordwapen! ! ! Een bloeddorstige wolf...minstens! Maar nogmaals, plaat no. 2 ligt in een flink aantal opzichten vele, vele kilometers verder qua grote klasse! Deze eerste lp is leuk met een waanzinnige te gekke sfeer en de 2e lp is mijn inziens toch wel het echte grote Kunstwerk! De eerste 4 sterren, en de tweede, elders besproken overigens, de volle 5 sterren natuurlijk!

Carnivore brengt met het debuut een heerlijke crossover plaat uit met teksten die zo uit een jaren 80 actie film genomen zouden zijn. Is dat verkeerd? Totaal niet! Nummers als Male Supremecy, Carnivore, God Is Dead zijn geweldig om af te sluiten met World wars III & IV. De productie maakt het nog eens extra onheilspellend. Ik snap best dat niet iedereen dat geweldig vind, maar het is juist wat bij deze plaat past. Prachtig ook hoe de nummers van ruige crossover kunnen veranderen in een halve ballad om vervolgens weer alle remmen los te gooien. genieten!

Ondanks de Black Sabbath en Venom invloeden heeft de band hier al een gigantisch eigen gezicht, en ik denk vooral door Mr. Steele...niet alleen door zijn bijzondere zang, maar ook het dreigende duistere instrumentale...de gehele sfeer! Uitermate bijzondere lp!

Best een aardig potje thrash soms, met wat sinistere doom hier en daar, en zelfs een enkel gevoelig akoestisch stukje en iets swingends in God Is Dead. Steele kan inderdaad lekker bruut uit de hoek komen, maar als ik dan tekstueel nog wat wat meekrijg bij Legion of Doom... brrr. En zijn voordracht en die rollende 'r' in vooral die eerste twee tracks vind ik maar niets, misschien moet je er allemaal een beetje de humor van inzien, maar dat maakt het nog geen echt goede plaat.

Moest regelmatig denken aan Slayer (HA en SNM) of Whiplash, maar dat hoor ik dan wel een stuk liever! Retaliation wil ik nog steeds wel proberen.

Retaliation is een beukplaat van jewelste, zou ik zeker eens een kans geven.

Retaliation vond ik destijds echt geweldig. Dit debuut gewoon goed. Maar Carnivore (en later Type O Negative) spreekt mij nu eigenlijk niet meer aan. Misschien heeft dit te maken met dat cynisme van Peter Steele. Iets met de sfeer in ieder geval. En muzikaal is het verder ook weer niet zo boeiend dat het daarmee goedgemaakt is. Maar toch leuk om deze oude bekende weer eens te beluisteren.

Na een paar jaartjes vond ik het opnieuw een aangename kennismaking met Peter Steele (RIP), de Grote Zwartgallige, en zijn begeleiders. Stevige lompe old school met het cynische hart op de juiste plaats en even rudimentair als bijvoorbeeld het Britse Venom. Zijn gedachtegangen over de mensheid en in het bijzonder het andere geslacht brachten veel controverse teweeg, met opzet of niet? Zelfs negatieve publiciteit is goed publiciteit. World Wars III & IV blijft geweldig, wat een agressie! Nadien ging hij de gothic toer op met Type O Negative. Ik ga voor niemand achteruit, voor Peter Steele zou ik toch getwijfeld hebben. Duisterder dan de meeste “evil” groepen van vandaag en nog altijd relevant en het blijft mijn lievelingsperiode in de Metal. Deze plaat krijgt ongewenst bezoek binnen de vijf minuten buiten en blijft een doel om ooit op vinyl binnen te doen.

En dan te bedenken dat Peter Steele tot en met 1994 gewoon supervisor was van de plantsoenendienst in Brooklyn.

Een alleraardigst albumpje. Luistert erg lekker weg, vooral door de prettige stem van Peter Steele (R.I.P.). Verder raakt het me niet heel erg en vind ik het niet heel bijzonder, op World War III & IV na.

1985. Toen liefde nog puur was:

The hunger I feel makes you a meal
oh girl you sure taste sweet
by my hair pull me there guide me to your treat
spread your legs I'll seed your eggs oh, feel me deep

(uit het nummer Carnivore)

Buiten deze poëzie valt ook de lachwekkende productie op. Zo tenenkrommend slecht (geen dynamiek) dat je zou verwachten dat Carnivore dit zonder producer heeft opgenomen.
Dat dit gepikt werd in 1985. Waar waren de protesten?? Waar waren de barricades??
Armagedoooonnnn....

Meesterlijk album wat mij betreft. Eigenzinnig, spontaan, duister, uniek... Je hoort in het gitaarwerk ook al wat Typo O Negative elementen, ook al is dat dan met een ander gitarist.
Slechte productie? Je hoort alles toch? Liever zo op deze manier, spontaan en een tikkeltje rommelig dan dat er a la Metallica 5 gitaren over elkaar liggen....

Het blijft genieten deze plaat. Heerlijke rauwe thrash met af en toe geweldige plotselinge wendingen. Ik heb nu trouwens ook de nieuwe rereleases (die uit 2013), daar is de productie een stuk verbeterd ten opzichte van de Price Killers versie.

Kom ik zomaar de Prize Killer-versie van dit album tegen in de kringloop. De laatste keer dat ik dit album hoorde stamt waarschijnlijk uit de tijd dat CD's op tape zetten nog een veelgebruikte methode was om je muziekcollectie uit te breiden.

Lekkere rauwe mix van hardcore/punk, thrash en een vleugje gothic. Vooral op Male Supremacy komt in de middensectie het gothicgeluid al naar boven waarmee Peter Steele en Type-O-Negative later bekendheid zouden verwerven. Samen met Predator, God Is Dead en Worldwars III & IV de hoogtepunten van dit album.

Ik lees overigens veel commentaren over de productie van dit album. Ik vind de productie van dit album alleszins meevallen. Zal wellicht te maken hebben met welke versie geluisterd wordt. Ik lees her en der negatieve verhalen over de de geremasterde versies via Flying Dolphin Administration en Metal MInd. Volgens dr.loudness-war.info zijn de remasters een stuk minder dynamisch dan de originele releases en ook de Prize Killer release.

Die Price Killers zijn vewilde items onder de old school thrashers. Al gaat deze voor wisselende prijzen van hand tot hand.

Ik houd juist van deze productie. Rauw en ambachtelijk zullen we maar zeggen. Stilistisch vind ik hem ook leuker dan opvolger Retaliation dat toch meer naar hardcore neigt. Dan is dit debuut toch meer een thrashplaat. Vol met idiote wendingen wat het nog veel leuker maakt. Nummers als Male Supremacy en World Wars III & IV geven wat dat betreft ook een mooie doorkijk naar Slow Deep And Hard.

Destijds kwamen diverse klassiekers in deze serie voor het eerst op CD uit, zoals Skeptics Apocalypse, Heavy metal Maniac, Welcome To Hell, Black Metal en Seven Churches. Destijds gingen ze voor naar ik meen rond de FL. 20,- over de toonbank. De meesten leveren dat nu in Euro's op. Recognize No Authority van Detente nog behoorlijk wat meer.

Ik heb zelf nog Paradox en Soldiers Of The Night. Ik zie dat de prijzen kennelijk wat genormaliseerd zijn tov een jaar of vijftien geleden. Lelijke uitgaven, heerlijke muziek.

Trip down memory lane, ik kan dit wel waarderen. Kan natuurlijk jeugdsentiment zijn. Ben bij Type O Negative op een gegeven moment afgehaakt maar dit blijft voor mij genieten. Goed voorbeeld van de invloed van punk/hardcore op de thrash van de jaren 80.