God Is an Astronaut - All Is Violent, All Is Bright (2005)

Óp mijn computer staat dit album in het mapje "post-rock", maar ik twijfel eraan of het hier moet blijven staan. God Is an Astronaut maakt instrumentale rock, die spacy, melodieus, opgewekt en een tikkeltje symfonisch aandoet. Piano-redieltjes en "gewone" ritmes die electronisch ietwat opgesmukt zijn, geven het album ook nog eens een beetje een poppy tintje. Als arbeidsvitaminen zeer fijn, om gericht naar te luisteren misschien iets minder, vanwege de enkele iets te kale en saaie stukjes. 3,75*

Inderdaad, een wel erg knappe cd. persoonlijk vind ik ze beter dan pakweg mono en explosions in the sky. Hun kale stukjes duren opmerkelijk minder lang daar hun liedjes korter zijn. Fijn zo!

Toen ik deze plaat voor het eerst hoorde dacht ik dat deze plaat ging worden wat nevermind voor grunge was.
Hoe naief van mij zie ik nu.
Inderdaad deze nummers zijn korter in wat men doorgaans in post rock verwacht maar hebben toch genoeg kracht om het oor te blijven prikkelen en dat doen ze zeker en vast. Deze band weet met drie man ongelooflijke melodieën te creëren. Absolute topper is wat mij betreft infinite horizons ( melancholie ten top )

Mijn eerste kennismaking met deze groep is alvast een positief begin. Vooral "Infinite horizons" en "Remembrance day" zijn prachtig. Dit moet zeker verder uitgecheckt worden. Voorlopig 4*

De nieuwe God is an astronaut is gelekt , even laten weten.

Forever lost is als een droom, 4,5*

Wat is Fragile een nare videoclip... ik heb een hekel aan dierenleed.

deze blijft toch voor mij de beste die ze tot nu uitgebracht hebben, maar je weet het nooit wat er nog in het vat zit.

Die beelden liet ze ook tijdens hun liveconcert zien. Best wel aangrijpend. Het concert was echter te monotoon en werd na een half uur oersaai

Indeed.. De sfeer van dit nummer past er dan ook uitstekend bij. Kippenvel.

Infinite Horizons is van korte duur, maar wel één van de sterkste nummers op dit album. Forever Lost is gewoonweg een juweeltje. Heerlijk die melancholie. Bij de rest van de nummers vind ik de (overtuigings)kracht missen, waardoor het allemaal een te voortkabbelend geheel is, helaas. 3*

Puur genot, niets meer, niets minder.

Ik heb het meestal niet zo op puur instrumentale werkjes maar hier luister ik graag naar. Erg mooi.

Prachtig album met schitterende melodieen om eens heerlijk bij weg te dromen. De titeltrack, Dust And Echoes en Forever Lost zijn voor de absolute hoogtepunten van dit juweeltje.

MMM zo lekker he!
in EEN woord prachtig, Forever lost is een hoogtepunt voor mij!
Lekker om weg te luisteren ook.

Aanrader voor iedereen!(zelfs voor mensen die hier niet van houden)




TOPPERTJE een dikke 5!

Goed album hoor en ik beluister het tamelijk veel, maar ik draai 'm tegenwoordig alleen voor de gezelligheid, eerder dan voor de uitstekende liedjes of zo.

Voor de gezelligheid...

Als ik Fragile hoor zie ik telkens weer die clip voor me en krijg ik een behoorlijk eng gevoel...

Maakt de muziek er niet minder goed op overigens, want het is een meesterwerk imho!

Heerlijke melodieuze post rock, om bij weg te dromen...

3,5* voor een post rockband die zijn plek weet. Geen koud gepingel, maar een zachte brei van klanken. Dat hoor ik graag.

ze waren weer schitterend dit weeken @ Dunk! Festival trouwens

Blijft een erg fijn album, mooie melodieen en de nummers neigen niet snel saai te worden door hun relatief korte duur. Latere albums vind ik toch wat inspiratielozer en saaier dan deze, hier draait het nog echt puur om de melodie en niet zo zeer de proggy elementen die je terughoort op nakomende albums. ben iig benieuwd hoe dit vanavond live zal gaan klinken!

Ik kreeg tranen in mijn gezicht van de video ''Fragile''

*Zucht*

Veelzeggend

Dit album is gewoonweg heerlijk om op te zetten bij een lange treinreis in de ochtend, heerlijke sfeermuziek die geen zanger nodig heeft om 'mooi' te zijn. (Als je snapt wat ik bedoel.. ).

Muziek met een mooie ziel, een eigen gezicht.

Mooi hoor!

4*

Wees maar blij dat je niet elke ochtend in de bus hoeft.

Forever Lost blijft toch wel een prachtig stukje muziek

Geen uitschieters, geen uitzonderlijke genialiteit, niets bijzonders maar gewoon erg mooi om naar te luisteren! Het maakt mij lekker week vanbinnen!

En nog maar weer een post-rock bandje uitgeprobeerd; wat blijft het toch een heerlijk genre.

Het is weer even totaal andere koek dan bijv een GY!BE, maar wat heeft dit album toch ook weer van die prachtige, soms scherpe soms juist uiterst kalme "uitbarstingen" die dieper in het hart graven dan welk soort geluid dan ook. Het klinkt afgezaagd, maar bijv het middenstuk van Forever Lost kan me zo diep raken. Heerlijk.

Ik sluit mij aan bij de openingszin van mijn voorganger. Ik vind het een heerlijk genre. Lekker wegddrijven op soundscapes en eigen gedachen of overspoeld worden door gitaarstormen. FIJN.

Zo ook dit album weer, net weer anders dan de 'gebaande 'wegen, wat kortere nummers (dat wat gangbaar is in dit genre), maar zo zo mooi. Maar dat is het niet alleen het klinkt anders op één of andere manier. Forever Lost is een 24 karaats nummers. De drume en gitaar in suicide by star vernietigend. En de fantatische combi tussen 'dance' beats en postrock in When everything dies.

Met name die combi tussen beats en postrock vind ik heerlijk, mogen ze van mij een heel album mee vullen

Fire Flies And Empty Skies wordt ik altijd zo vrolijk van:D

Deze muziek geeft me een euforisch gevoel. Het is heerlijk melodieus en bombastisch: een levendig geheel. Elke track heeft ook een geweldige climax.