Dr. John - Locked Down (2012)

Terwijl the Alabama Shakes de wereld indenderen met hun Southern bluesrock debuut en ook Jack White terug is in vaak deze stijl, komt good old Dr. John ook met zo'n sterke bluesrock plaat. En inderdaad met een vet productiestempel van Dan Auerbach. Je hoort the Black Keys er zeker in terug. Maar ik moet soms bij vlagen ook aan heel iemand anders denken: Herman Brood (over good old gesproken). Bijvoorbeeld op het uitstekende nummer Kingdom of Izzness. En bij My Children, My Angels hoor ik weer vlagen Pink Floyd en Supertramp terug.

Voor mij is het meesterwerk van dit album: Getaway. Wat een dijk van een nummer zeg! Er staat trouwens geen minder nummer op dit prima album, wat dus ook nog eens lekker afwisselend is, maar wel weer een eigen geluid heeft, zeker door de genoemde herkenbare productie.
De soms zuigende stem van Dr. John, de smerige gitaren en blazers, het heerlijke koortje en de vuige productie van Dan Auerbach maken van Locked Down een erg sterke bluesrock plaat.
Wat een Southern soulful bluesrock de laatste maanden: God's Sure Good! (hallelujah!)

Er was een cameo in de fantastische serie Teme voor nodig om tot het besef te komen dat Dr. John niet was weggespoeld door de desbetreffende orkaan. Sterker nog, hij is helemaal nooit gestopt met platen maken! Waarom Locked Down dan wel in het oog springt van menig muziekliefhebber heeft alles te maken met de hand van The Black Keys frontman Dan Auerbach in dit project. Hij heeft het hele album geproduceerd en zich daarbij allerminst geschroomd om er zijn eigen stempel op te drukken. Uiteraard is Dr. John een te groots muzikant om zich als een pop aan touwtjes te laten bespelen, waardoor de standvastige bluesrocksound van de Keys voorzien wordt van de nodige smerige swampelementen.

Met de aangepaste instrumentatie herleeft de geest van New Orleans. Met grote rollen voor keyboards en backing vocals komen we weer dicht in de buurt van de hybride aan stijlen, met r&b, blues, rock en funk, die de hoogdagen van Dr. John kenmerkte. De stem van de meester zelf lijkt eveneens nauwelijks onderworpen aan tekenen van ouderdom sinds zijn debuut van weleer, ondanks een tijdspanne van 44 jaar (!). Het nieuwe album kent enkele frisse songs zijn vocale levendigheid waardig, in zoverre de knipogen naar het verleden het toelaten natuurlijk. De nummers zijn duidelijk met grote liefde en veel kennis van zaken ineen geknutseld. Een diep respect is duidelijk aanwezig, maar misschien heeft dat tevens voor een afstand gezorgd. New Orleans herleeft in alle aanwezige elementen, alleen gaat de (te) doordachte uitwerking weleens langs zijn essentie. Auerbach heeft een uitstekende studie gemaakt, maar de ziel van de levendige muziekstad weet hij niet volledig te vatten. Of misschien is het de eens zo levendige stad zelf, die met Katrina een stukje van zijn eigen ziel heeft verloren... De productie klinkt alleszins te rechtlijnig en laat weinig ruimte voor spontaniteit, soms op het steriele af. Elke zogenaamde uispatting lijkt vooraf eerst op papier te hebben vastgestaan. Het staat goed vast, laat daar geen twijfel over bestaan, maar wat ademruimte voor een misse noot of een andere uitschuiver was wel welkom geweest.

Dr. John staat na al die jaren nog bijzonder scherp en de sterke nummers op Locked Down zijn dan ook naargelang. Het is het zwaarwichtige karakter van de muurvaste productie dat me weerhoudt deze goede muziek geweldig te vinden. In die zin ligt Locked Down ook dichter bij The Black Keys dan bij Dr. John. Standvastige bluesrock voorzien van de nodige smerige swampelementen, ik had het graag nét andersom gezien.

Dr. John laat de typische New Orleans sound herleven op "Locked Down". Dr. John borduurt overduidelijk voort op zijn karakteristieke platen uit het begin van zijn carrière, maar de productie van Dan Auerbach doet het geheel modern en fris aan doen. De invloed van Auerbach is overduidelijk en het doet je ook direct aan The Black Keys denken. Dat is nergens storend, althans niet voor mij, want het geluid van The Black Crowes, met name op de plaat "Brothers", vind ik fantastisch. En juist dat geluid, die donkere soul en vuige blues, aangevuld met de hypnotiserende voodoo achtige vibe, donkere blazers en indringend toetsenwerk maken van "Locked Down" een broeierige beleving. De donkere krochten van New Orleans openbaring zich op deze plaat en het klinkt verslavend en meeslepend. "Locked Down" is een meer dan geslaagde comeback van Dr. John en wederom een bevestiging van de status van Dan Auerbach als producer/muzikant.