Blackmore's Night - Shadow of the Moon (1997)
mijn stem
49 stemmen
Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Whatever...
-
Shadow of the Moon (5:08)
-
The Clock Ticks On (5:17)
-
Be Mine Tonight (2:52)
-
Play Minstrel Play (4:00)
-
Ocean Gypsy (6:07)
-
Minstrel Hall (2:37)
-
Magical World (4:02)
-
Writing on the Wall (4:37)
-
Renaissance Faire (4:18)
-
Memmingem (1:06)
-
No Second Chance (5:40)
-
Mond Tanz (3:35)
-
Spirit of the Sea (4:51)
-
Greensleeves (3:48)
-
Wish You Were Here (5:01)
-
Shadow of the Moon - Ritchie & Candice Anniversary Home Session *
-
Spirit of the Sea - Ritchie & Candice Anniversary Home Session *
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
1:02:59
1
geplaatst: 1 maart, 15:56 uur
als liefhebber van o.a. folk toch maar eens een album van Blackmore's Night uitgeprobeerd. het zij project van Ritchie Blackmore dat begon met dit debuut en inmiddels 11 studio albums opleverde.
het is geen authentieke folk a la Bert Jansch hoewel er raakvlakken zijn met diens "fingerpicking" akoestische gitaarspel, folk rock (Fairport Convention, Steeleye Span) of folk punk (The Pogues), maar een vrij unieke mix van middeleeuwse barok/renaissance muziek met moderne elementen.
bij een eerste luisterbeurt voelde de moeilijk te plaatsen muziek een beetje als vlees nog vis maar na meerdere luisterbeurten viel het kwartje. jammer dat de leadzang van zijn vrouw Candice Night nogal vlak en weinig expressief is. stel dat hij een stemkanon als Maddy Prior of Linda Thompson voor de zang had ingehuurd dan had dit n.m.m. zeker van meerwaarde kunnen zijn.
qua muziekbeleving ervaar ik geen ontroering bij het aanhoren van deze muziek. kan verder geen echte uitschieters op dit aangenaam weg luisterende album ontdekken.
het is geen authentieke folk a la Bert Jansch hoewel er raakvlakken zijn met diens "fingerpicking" akoestische gitaarspel, folk rock (Fairport Convention, Steeleye Span) of folk punk (The Pogues), maar een vrij unieke mix van middeleeuwse barok/renaissance muziek met moderne elementen.
bij een eerste luisterbeurt voelde de moeilijk te plaatsen muziek een beetje als vlees nog vis maar na meerdere luisterbeurten viel het kwartje. jammer dat de leadzang van zijn vrouw Candice Night nogal vlak en weinig expressief is. stel dat hij een stemkanon als Maddy Prior of Linda Thompson voor de zang had ingehuurd dan had dit n.m.m. zeker van meerwaarde kunnen zijn.
qua muziekbeleving ervaar ik geen ontroering bij het aanhoren van deze muziek. kan verder geen echte uitschieters op dit aangenaam weg luisterende album ontdekken.
* denotes required fields.
* denotes required fields.