Le Le - Partytime (2012)

Weer een puik album hoor van Le Le. Productioneel gezien zit het allemaal snor, de beats zijn over het algemeen sterk en de teksten zijn weer heerlijk gek. Misschien staat hier geen 'Hard' of 'Breakfast' op, maar dat waren dan ook wel échte culthitjes. Nu hebben we 'Scary Sweaters' en 'Neen' die die rol op zich zouden kunnen nemen.

Komkommers! Een nummer over 'een verboden romance tussen mens en varken'.

Hilarische "directors comments" van het nieuwe album: 3voor12 - Le Le stelt het nieuwe album Partytime voor - 3voor12.vpro.nl

Echt te melige teksten, briljanto..,stiekem echt heerlijke beats en ook prima zomerplaatje...
Retestrakke productie en nu glatis te luistern op luisterpaal...!

Het is zeker goed! De teksten zijn machtigprachtig en de beats vanouds fijn. Moet het nog wel wat luisterbeurten geven of nummers echt afzonderlijk luisteren. In 1x is het misschien ook overdaad van eurotrash.

Waaah ! Hij wordt alleen maar beter en fouter...Zomerplaat 2012 ?
Damian product of of our love...

Nieuwe Le Le!

De songtitels doen me al flink glimlachen!

Deze plaat gaat in de warme lentedagen wel een aantal keer opgezet worden. Ben benieuwd of er een nieuwe Hard tussen zit, Neen haalt dat niveau net niet.

Een plaat gevuld met net even iets te veel van hetzelfde. Zo nu en dan een schraal hoogtepunt zoals En Pierre, maar overwegend saaie kant-en-klare eenheidsworst van een betrouwbaar b-merk.

En Pierre is Faberyayo op z'n best

Eerst Neen geluisterd. Leuk liedje. Daarna hele album op de luisterpaal geluisterd, maar dat was ook meteen de laatste keer. Dat steenkolenengels

Ja, laten we dit héél serieus nemen en kijken naar hoe het Engels wordt uitgesproken Neen, laat maar zitten joh.

Een goede grap kan je slecht vertellen. Dan is hij lang zo leuk niet. Dat is hier het geval voor mij.

Metalheads...

Laten we het daar dan maar op houden ja

Waardige opvolger van Flage! Lekkere plaat!

De Daniël, wat is je punt eigenlijk?

Mag ik niks negatiefs zeggen over dit album omdat ik dan op jouw tenen sta?
Waarom neem je aan dat ik dit album serieus neem en niet als grappig bedoeld vermaak zie?
(Dat zie ik mezelf nergens zeggen of impliceren namelijk.)
Of bedoel je te zeggen dat dat Engels met een dik Nederlands accent deel van de grap is?
(In dat geval is dat niet mijn humor.)

Nee, het punt is dat het Engels er niet toe doet in een band die zingt over een relatie met een varken en het ene foute cliché op het andere stapelt...maar dat is waarschijnlijk ook niet aan je besteed.

Nee, dat punt is inderdaad niet aan mij besteed.
Zoals ik hierboven al heb gemeld, werkt het steenkolenengels behoorlijk storend voor mij en leidt dus af van de meligheid en de stapel clichés die dit een erg leuk album hadden kunnen maken. Nummers als En Pierre en Neen vind ik wel erg grappig maar bij die Engelse nummers gaat de grap voor mij grotendeels de mist in door het Nederlandse accent. Alsof je een nieuwe flatscreen hebt met een kapotte pixel: het beeld is scherp en mooi en het ding ziet er mooi uit, maar je zit de hele tijd naar die ene witte pixel te staren.

Goed, dat is dus zoals ik ertegenaan kijk (en ik ga daar niet over doordiscussiëren). Ieder z'n eigen mening, maar kom me niet vertellen wat ik belangrijk moet vinden bij het beoordelen van een album. Maar dat is waarschijnlijk niet aan jullie besteed.

Tuurlijk respecteer ik jouw mening, maar je schiet een beetje aan het punt voorbij waarom dit album is gemaakt (wat shahn al een beetje zei). Het is muziek voor op een huisfeestje. Lekkere beats en dansen maar. Daarbij is mooi meegenomen dat Pepijn Lanen af en toe scherp uit de hoek komt met zijn rijmelerij. En of dat nu in goed Engels is of niet, lekker boeiend. Ik hoor overigens nergens waar er dan zo slecht Engels wordt gesproken, maar goed.

Het maakt inderdaad niets uit hoe slecht het Engels is, dat hoort nu eenmaal bij de grap. Als het je humor niet is ga je je daar aan storen, is het je humor wel dan is het alleen maar een toegevoegde waarde. Feilloos taalgebruik zou alleen maar afbreuk doen aan de muziek, wat mij betreft.

Geef 'm voor nu 4 sterren. Lekkere producties. Heerlijk gekke teksten. Leukste nummers naar mijn mening: Normal, Damien, Neen en Komkommers. Geweldig!

Een keer beluisterd: niet alles geweldig maar het heeft zijn momenten.

Denise!
Die gitaarsolo, die synths, die drums: regelrechte powerballad-parodie uit de eighties!

Normal, En Pierre en Sexual Hair de beste nummers verder, maar inderdaad wel een beetje veel van hetzelfde. Ik heb me overigens niet gestoord aan het Engels...

Bij Le Le over uitspraak klagen, staat ongeveer gelijk aan klagen over hoofdpijn na een avond uitgaan... Hoort er gewoon bij en is zelfs een charme. Ik vind dat Faberyayo nog steeds goed bezig is met dit project, niet in de laatste plaats omdat het vrijwel uniek en nog steeds humoristisch is.

Of gelijk aan klagen bij een Jimi Hendrix album dat er teveel gitaar wordt gespeeld.

Ook een mooie inderdaad... Je moet Le Le voorstellen als een avond in een nep-chique club, met veel verschillende nationaliteiten en 'slechte' of 'foute' muziek. Het niveau wat betreft de Engelse taal, of iedere andere taal (Duits of Frans bijvoorbeeld), is daar ook nooit bijster hoog.

Deze plaat vindt ik wat minder dan de vorige.
Best een lekker album maar Flage had meer betere nummers. Komt denk ik ook door het barre Frans en Duits dat het allemaal net wat flauwer maakt.

Beste nr's 'En Pierre' (hoe kom je erop om een nummer over Rad van fortuin te maken ) en 'Morning Drinks'.

En Pierre gaat over het programma Prijzenslag en dan specifiek over de voice-over van Pierre van Ostade.

Wat een leuk album is dit zeg! Zomerplaat 2012 met Damien, Denise en Komkommers als voorlopige favorieten.