Mylène Farmer - L'autre... (1991)

Désenchantée kocht ik ooit tijdens een schoolreisje in Frankrijk.
J'Taime!

Wat heeft dit album een treurig gemiddelde terwijl er alleen maar prachtige nummers op staan. Meest bekend en ook hit in Nederland is Désenchantée. Verder zijn Agnus Dei, Pas de Doute en Beyond My Control ook erg goed. Ach, hele album is de moeite waarde. Voor een beetje begrip is tenminste wel wat jaartjes Frans op de middelbare school nodig. Waar is trouwens onze aandacht in Nederland voor Franstalige muziek gebleven? Dommage!

desenchantee is een geweldig goed nummer,helaas ken ik de rest van dit album niet.

De videoclips van "Désenchantée" en "Regrets" zijn super.

'desenchantee' is leuk! Klonk voor mij echt als een jaren '80 nummer, maar zo blijkt maar weer: wel meerdere nummers van begin jaren 90 klinken als als jaren 80

wat grappig.. ik ook!

Desenchantee is het bekendste.. (jammer van die cover van Kate Ryan, maar goed), maar het hele album is erg okee.

Best aardig album, maar niet mijn favoriet. Beyond My Control vind ik een geweldig nummer, net als de eerste vier titels. De rest van de cd kan me echter weinig boeien. Dat is jammer, want de goede nummers hebben echt veel potentie...

Mooi album van misschien wel de beste Franse zangeres. Beyond My Control is inderdaad fantastisch. Van een betoverende schoonheid. De absolute topper van dit mooie album.

prima Franstalige popplaat.

de twee gele sterren zijn voor de eerste twee nummers!

Op de één of andere manier doet dit album me een beetje aan Madonna denken.
Ik vind 'Désenchantée' in de versie van Kate nog altijd beter (kan ook niet anders) maar de originele versie heb ik uiteraard ook respect voor. Eigenlijk is het hele album in die stijl en dat is juist wat ik wilde want ik houd van samenhangende albums. Soms hadden de nummers wat mij betreft niet zo uitgerekt moeten worden en hadden ze geen waarde verloren als het wat kortere versies zouden zijn (maar waarschijnlijk vond ze het leuk om elk nummer op het album tenminste 5 minuten te laten duren).
Over het geheel gewoon een consistent album. Mijn favorieten zijn 'Psychiatric' en het duet 'Regrets'. Het heeft in ieder geval de groeipotentie.

Dat meen je toch niet...

Was dat ook tijdens een weekje Vogezen?

Misschien kende je die cover het eerst. Dat zou een verklaring kunnen zijn. Maar toch. Ik vind het niet om aan te horen. Doet het origineel onrecht aan naar mijn mening. Maar ik zal het houden op een verschil in smaak.

Volg deze Canadese chanteuse al sedert den beginne dus. En blijf haar volgen. Ofschoon het latere werk niet kan wedijveren met haar vroegere werk, zoals deze schijf dus. L'Autre was, is en blijft een dijk van een plaat. Zowel cd als lp staan er van hier. Désenchantée was, is naturellement het prijsnummer hier. Geen hit hier, oh la la maar wel in de versie van een andere zangeres. Veel minder dan deze maar een hit. Hoe onrechtvaardig kan ende mag het zijn, roept Uwes maar. De sound van deze plaat en alle vroegere platen, haar teksten, niet even gemakkelijk te doorgronden, haar stem en haar hele verschijning, tja prachtig en machtig jazeker. En ja, haar clips uit die tijd waren kleine speelfims hoor met soms een lengte van 15-20 minuten. Dat was waarlijk bijzonder ja. En los van eerdergenoemd nummer is dit nu net zo'n album wat van A-Z he le ma al magnifique ware. Elk nummer absoluut. En het relatief lage gemiddelde deert niet, tenslotte blijft het met of zonder hoge scores een waarlijk groots album. In den Nederlande kennelijk en helaas geen markt voor. Maar dat was en is voor veel muziek welke ik een warm hart toedraag. Rien ne va knots dus....

Mylène Farmer is een Française.

Hi Kronos, merçi beaucoup voor je input, alas alas, geboren 12-09-61, Montréal, Quebec, Canada. Heus echt wis en waarachtig. Edoch al zeer zeer lang opererende de la Françe oui. Maar verder blijft haar muziek nagnifique et merveilleux, mais oui ...

Iedereen kan dat opzoeken. Net zoals haar nationaliteit die even Frans is als die van haar ouders. Dat ze in Canada geboren is en er de eerste jaren van haar kindertijd doorbracht verandert daar niks aan.

Ik dank je voor de info, wist dat totaal niet, enkel wat ik zelf schreef. Thnx

In Frankrijk wordt er midden in de nacht een tv-programma uitgezonden waarvan anderen me vaak niet geloven als ik erover vertel: Voyage au bout de la nuit, waarin je een paar uur lang knappe vrouwen een klassieker uit de wereldliteratuur ziet en hoort voorlezen. Toen ik afgelopen september in Lille was en 's nachts wakker schrok, keek ik er vaak even naar. In dezelfde stad zag ik in een ontzettend grote boekwinkel een enorme afdeling strips (BD., heet dat daar), en ook een kast met poëzie die iets groter was dan die in menig Nederlandse boekwinkel. Daar stonden hoofdzakelijk klassiekers, van onder meer van mijn persoonlijke favorieten Arthur Rimbaud, Guillaume Apollinaire en Blaise Cendrars, soms in een soort onderwijseditie: gedichten en vragen daarover, om je op een overhoring voor te bereiden blijkbaar. Kostte allemaal maar een paar euro. Nou, probeer voor dat geld hier eens Nijhoff of Van Ostaijen te scoren.

Eigenlijk was ik er voor de hedendaagse poëzie, die kwantitatief en kwalitatief wat tegenviel (al ben ik met een heel sterke bundel van Ariane Dreyfus en een oerdegelijke van Miel Pagès naar huis gegaan). In dezelfde boekwinkel kocht ik L'Autre van Mylène Farmer, vanwege het nog altijd fantastische 'Désenchantée'. Dat heeft een opvallend Baudelaire-achtige tekst, maar ook op veel andere nummers flirt Farmer met de literatuur uit de negentiende eeuw. 'Je t'aime mélancolie' is waarschijnlijk het beste voorbeeld: een soort - absoluut heerlijke - gladde funkpop met een tekst die flirt met alle clichés over melancholische kunstenaars.

Tot dan toe had ik het idee dat Farmer een soort Franse evenknie was van Madonna. Op veel punten bleek Farmer toch echt wat eerder te zijn, zoals met die spraakmakende videoclips. Het is een gegeven waar ik de eerste luisterbeurten niet goed met mijn hoofd bij kon: dat een popster die stadions vult zulke melancholische dreampop maakt, met zo'n dot Baudelaire. Maar al snel kwam ik weer uit bij Voyage au bout de la nuit en die grote afdeling poëzie. Er zit blijkbaar een soort cultureel bewustzijn in de Fransen gesleten waardoor je in de etalage van een verder weinig interessante decoratieswinkel een prachtig vormgegeven versie ziet van Paul Éluards 'Liberté'; waardoor fotomodellen midden in de nacht boeken voorlezen op tv; waardoor Farmer L'Autre heeft kunnen maken en daar - terecht - zo ontzettend populair mee is geworden.