Wild Turkey - Turkey (1972)

"Wild Turkey" is een hardrock band van Ex Jethro Tull bass man "Glen Cornick". Hun muziek is heel jaare 70 style en minder heavy als b.v. Black Sabbath of Priest en meer standard progressive hard rock.

Ik heb van hun nog een tweede plaat met de title "Battle Hymn" die mischien nog een stukje beter is dan deze..

Waar op voorganger Battle Hymn van Wild Turkey elektrische en akoestische gitaar beurtelings alle ruimte kregen, is opvolger Turkey gelijkmatiger. De invloeden van de powertrio's van eind jaren '60 zijn nagenoeg verdwenen en hetzelfde geldt voor de folkinslag.

Wat resteert is (prog)rock waarbij de vijf muzikanten naar hartelust spelen. Nieuw was gitarist Mick Dyche die Jon Blackmore verving, wat dus leidt tot minder contrasten in de muziek. Het werkt wel, mede omdat pianist Steve Gurl was toegetreden.
Dankzij bassist Glenn Cornick liggen vergelijkingen met zijn voormalige band Jethro Tull voor de hand, maar in bijvoorbeeld het instrumentale See You Next Tuesday denk ik eerder aan een sterke jamsessie van Rory Gallagher en zijn band, met behalve sterk pianospel ook heerlijk soleerwerk van gitarist Alan 'Tweke' Lewis, de blues voorbij.
Van het album verschenen geen singles, maar ik beveel van de A-kant A Universal Man aan. Mijn hoogtepunt met zijn sterke melodie en spel. De lenige stem van frontman Gary Pickford-Hopkins is krachtig en vol emotie met een rauw randje in de climaxen; vreemd dat ik zijn naam niet kende... Andere potentiële single zou The Street van de B-kant moeten zijn geweest, waarin een vleugje Tull doorklinkt. Telephone vormt een (te) kort slot van de elpee.

Maar goed, er verschenen geen singles en de plaat flopte. De band probeerde het nogmaals met gitarist Bernie Marsden, de toekomstige snarenman bij Cozy Powell's Hammer en daarna Whitesnake. Tevergeefs. Alhoewel met hem in de gelederen de nodige optredens werden gedaan, viel de groep uiteen en zou dit tot 2006 het laatste studioalbum van Wild Turkey blijven, een verzamelaar met "nieuw" werk met Marsden (uitgebracht in 2002) uitgezonderd.

Bovendien verschenen in de jaren 2000 - 2021 concerten van de groep in diverse bezettingen, waarbij een halve elpee met opnamen van de BBC. Muziek die grotendeels (niet het BBC-concert) op YouTube staat, waar ik de verdere historie van de groep zal uitspitten.
Mssr Renard, ik denk dat je je bucketlist van 30, 35 jaar oud toch maar eens moet gaan aanpakken... Probeer om te beginnen dit Turkey maar eens, waar de groep een boeiende muzikale balans vond.

Dat moet dan later, want mijn budget voor nieuwe (tweedehands) lp's is voor deze maand op. Ik heb nog gekeken of ik het stiekem via Tidal kan luisteren, maar daar zag ik het niet. Des te meer reden om het een keer aan te schaffen. Ik heb de twee Blodwyn Pig-albums immers ook.

Dit heeft ook geen haast! Goed eten moet meestal ook over langere tijd worden bereid.

Intussen wel een nieuwe liveplaat van Martin Barre Band (met Clive Bunker en Dee Palmer!!) aan het luisteren op Tidal. Zal vast ook op Spotify staan. Heb de plaat net toegevoegd. Dus luisterplezier heb ik zeker.

En wacht maar, die Wild Turkey-platen gaan er zeker komen!

Rectificatie: ik schreef dat deze tot 2006 het laatste studioalbum van Wild Turkey zou blijven. Klopt niet, in 1996 verscheen namelijk comeback-cd Stealer of Years, in 2006 gevolgd door You & Me in the Jungle.

Om mijn omvangrijke Jethro Tull-collectie compleet te krijgen, kunnen en mogen de bands Wild Turkey en Carmen niet ontbreken. Carmen is de band waar bassist John Glascock vandaan geplukt wordt en Wild Turkey is de band die Glen Cornick oprichtte ná zijn vertek uit Jethro Tull. Oorspronkelijk heeft de band John Weathers als drummer die hier niet meer meespeelt en bij Gentle Giant is toegetreden.

De rest van de bandleden van Wild Turkey zijn mij niet zo bekend. Wat ik hier hoor op Turkey is een meer Amerikaanse benadering van de blues(rock). Heel erg richting de sound van de southern rock zelfs. Zanger Gary Pickford-Hopkins heeft een aangename stem en de twee leadgitaristen (waarvan één slide speelt) geven het ook een wat Amerikaanse sound mee. Ik bespeur weinig tot geen Tull-invloeden.

Ik ben blij dat ik deze op lp heb, want in feite is dit precies hoe ik muziek graag hoor. De band neemt de tijd om songs goed uit te werken, er zijn veel instrumentale passages en de nadruk ligt op uitgebreide arrangementen en niet op hitgevoelige korte songs.

Bijzonder is wel te vermelden dat Chrysalis (waar Jethro Tull bij zat) de platen van zowel Blodwyn Pig (met Mick Abrahams) en Wild Turkey (met Glenn Cornick) uitbracht. Zo probeerde het label op alle paarden te wedden, maar alleen Tull brak echt door.

Heel bijzonder is ook dat Glenn Cornick de plaat produceerde, en het klint ook prima. Misschien een beetje stoffig en wollig, maar dat is dan ook een sound waar je erg van moet houden, en dat doe ik toevallig. Liefhebbers van Wishbone Ash-esque progressive rock zullen erg kunnen genieten van het prachtige "Eternal Mother / the Return" met erg mooi gitaarwerk in het slotstuk.

Nu nog op zoek naar die eerste plaat van Wild Turkey en dan op zoek naar die platen van Carmen.

Ah, wat leuk, je bent de plaat dus tegengekomen! Hopelijk in goede staat, maar zo te lezen was dat inderdaad het geval! Met de info die je erbij geeft, wordt het verhaal weer breder uitgewerkt.

Het is een gatefold die in erg goede staat verkeert. Mooie foto's en info erbij, zoals het hoort. Nu nog die eerste zien te vinden. Ze staan dan mooi naast die van Blodwyn Pig, die 'andere' spinoff van Jethro Tull.