Wild Turkey - Turkey (1972)
mijn stem
4 stemmen
1
geplaatst: 11 december 2023, 20:14 uur
Waar op voorganger Battle Hymn van Wild Turkey elektrische en akoestische gitaar beurtelings alle ruimte kregen, is opvolger Turkey gelijkmatiger. De invloeden van de powertrio's van eind jaren '60 zijn nagenoeg verdwenen en hetzelfde geldt voor de folkinslag.
Wat resteert is (prog)rock waarbij de vijf muzikanten naar hartelust spelen. Nieuw was gitarist Mick Dyche die Jon Blackmore verving, wat dus leidt tot minder contrasten in de muziek. Het werkt wel, mede omdat pianist Steve Gurl was toegetreden.
Dankzij bassist Glenn Cornick liggen vergelijkingen met zijn voormalige band Jethro Tull voor de hand, maar in bijvoorbeeld het instrumentale See You Next Tuesday denk ik eerder aan een sterke jamsessie van Rory Gallagher en zijn band, met behalve sterk pianospel ook heerlijk soleerwerk van gitarist Alan 'Tweke' Lewis, de blues voorbij.
Van het album verschenen geen singles, maar ik beveel van de A-kant A Universal Man aan. Mijn hoogtepunt met zijn sterke melodie en spel. De lenige stem van frontman Gary Pickford-Hopkins is krachtig en vol emotie met een rauw randje in de climaxen; vreemd dat ik zijn naam niet kende... Andere potentiële single zou The Street van de B-kant moeten zijn geweest, waarin een vleugje Tull doorklinkt. Telephone vormt een (te) kort slot van de elpee.
Maar goed, er verschenen geen singles en de plaat flopte. De band probeerde het nogmaals met gitarist Bernie Marsden, de toekomstige snarenman bij Cozy Powell's Hammer en daarna Whitesnake. Tevergeefs. Alhoewel met hem in de gelederen de nodige optredens werden gedaan, viel de groep uiteen en zou dit tot 2006 het laatste studioalbum van Wild Turkey blijven, een verzamelaar met "nieuw" werk met Marsden (uitgebracht in 2002) uitgezonderd.
Bovendien verschenen in de jaren 2000 - 2021 concerten van de groep in diverse bezettingen, waarbij een halve elpee met opnamen van de BBC. Muziek die grotendeels (niet het BBC-concert) op YouTube staat, waar ik de verdere historie van de groep zal uitspitten.
Mssr Renard, ik denk dat je je bucketlist van 30, 35 jaar oud toch maar eens moet gaan aanpakken... Probeer om te beginnen dit Turkey maar eens, waar de groep een boeiende muzikale balans vond.
Wat resteert is (prog)rock waarbij de vijf muzikanten naar hartelust spelen. Nieuw was gitarist Mick Dyche die Jon Blackmore verving, wat dus leidt tot minder contrasten in de muziek. Het werkt wel, mede omdat pianist Steve Gurl was toegetreden.
Dankzij bassist Glenn Cornick liggen vergelijkingen met zijn voormalige band Jethro Tull voor de hand, maar in bijvoorbeeld het instrumentale See You Next Tuesday denk ik eerder aan een sterke jamsessie van Rory Gallagher en zijn band, met behalve sterk pianospel ook heerlijk soleerwerk van gitarist Alan 'Tweke' Lewis, de blues voorbij.
Van het album verschenen geen singles, maar ik beveel van de A-kant A Universal Man aan. Mijn hoogtepunt met zijn sterke melodie en spel. De lenige stem van frontman Gary Pickford-Hopkins is krachtig en vol emotie met een rauw randje in de climaxen; vreemd dat ik zijn naam niet kende... Andere potentiële single zou The Street van de B-kant moeten zijn geweest, waarin een vleugje Tull doorklinkt. Telephone vormt een (te) kort slot van de elpee.
Maar goed, er verschenen geen singles en de plaat flopte. De band probeerde het nogmaals met gitarist Bernie Marsden, de toekomstige snarenman bij Cozy Powell's Hammer en daarna Whitesnake. Tevergeefs. Alhoewel met hem in de gelederen de nodige optredens werden gedaan, viel de groep uiteen en zou dit tot 2006 het laatste studioalbum van Wild Turkey blijven, een verzamelaar met "nieuw" werk met Marsden (uitgebracht in 2002) uitgezonderd.
Bovendien verschenen in de jaren 2000 - 2021 concerten van de groep in diverse bezettingen, waarbij een halve elpee met opnamen van de BBC. Muziek die grotendeels (niet het BBC-concert) op YouTube staat, waar ik de verdere historie van de groep zal uitspitten.
Mssr Renard, ik denk dat je je bucketlist van 30, 35 jaar oud toch maar eens moet gaan aanpakken... Probeer om te beginnen dit Turkey maar eens, waar de groep een boeiende muzikale balans vond.
* denotes required fields.
* denotes required fields.