Twisted Sister - Stay Hungry (1984)

Heerlijke party ? rock ( althans voor mij)
Hoog meebruul gehalte, niets mis mee! Stukje jeugdsentiment haha ? dit voor mij.
Nu misschien een beetje gedateerd, maar zo af en toe geweldig. Nog op vinyl, draai hem af en toe nog en dan zeker even weer genieten!

Opzich ben ik toch aangenaam verrast door het album 'Stay Hungry' van de mannen bij Twisted Sister. Ze gaan in mijn ogen af en toe de betere kant op, en het album kent mijn all-time klassieker 'I Wanna Rock', waarvan ik nooit gedacht had dat Twisted Sister deze top plaat in elkaar had getoverd. Toch mistte ik wat stukken in dit album waarvan ik toch wat minder over te spreken was, dan kom je al gauw uit bij nummers als 'S.M.F.' en 'The Beast' waar ik toch wat minder aan kon wennen.

Het maakte voor de rest niet veel uit, het album word hooggehouden door een aantal nummers maar dit aantal is ook niet even groot. 'I Wanna Rock', 'We're Not Gonna Take It' en zelfs het titel nummer 'Stay Hungry' zijn de sterke factoren op deze plaat en houden naar mijn gevoel het album hoog. 'Burn In Hell' is een fijne toevoeging maar het nummer is wel aardig simpel geschreven en geproduceerd waarvan je er alleen maar op zekere momenten van kan genieten, ik zal hem nooit elke dag op zetten.

Toch vind ik het komisch om te zien, want ik denk als je de nummers 'I Wanna Rock', 'We're Not Gonna Take It' wegneemt uit dit album, en ze in het voorgaande album zal plakken kreeg je mooi aansluitende titels. 'I Wanna Rock' en dan aansluitend met 'You Can't Stop Rock 'N' Roll'. En 'We're Not Gonna Take It' aansluitend op 'We're Gonna Make It', of andersom. Ik kon er wel om lachen.

Voor mijn gevoel was Stay Hungry toch een betere plaat dan het vorige, en ik denk dat deze toch iets te ondergewaardeerd word. De productie was niks mis mee, en het klonk allemaal een stuk ruiger vond ik dan het voorgaande album. Ik heb me prima vermaakt met Stay Hungry en ik denk dat ik volledig gewend ben aan de zang van Dee Snider, wat in mijn oren ook beter begint te klinken.

Tussenstand:

01. Stay Hungry
02. You Can't Stop Rock 'n' Roll
03. Under the Blade

Blijft een leuk album! Lekker rock n roll.

Hoewel de productie wat dof is vind ik dit best een lekker catchy plaatje. Stilistisch gezien ligt het een beetje in het verlengde van wat Dio destijds uitbracht. Ik ben een fan van Dee's stem, (net als dat van Dio trouwens), de beste man heeft power maar tegelijkertijd ook een lekker rauw randje, dat maakt dat de nummers mij wat beter smaken dan veel andere soortgelijke bandjes in hetzelfde tijdsgewricht. Met 37 minuten doet Snider niet moeilijker dan nodig, hij gaat recht op zijn doel af met enkele songs die zo schaamteloos pakkend en catchy zijn dat ik af en toe een weerloos slachtoffer ben. Met de redelijke titeltrack valt dat nog wel mee maar met We're Not Gonna Take It neemt Dee je mee zijn wereld in, Burn In Hell is de meest stevige track op de schijf maar wat een lekkere song. Het mysterieuze en logge Captain Howdy heeft zijn charme. Het overbekende I Wanna Rock (die clip schreeuw je toch al na de eerste keer mee. The Price vormt een prima power ballad. The Beast vormt ook alweer zo'n zwaar aangezet nummer, kent een fijne groove en Dee tilt de song naar een hoger niveau. Niet alles is even sterk maar de inhoud is sterker dan de verpakking doet vermoeden. Snider zou trouwens nog heavier uit de hoek komen met de formatie; Widowmaker, een wat ruigere versie van Twisted Sister en zeker niet minder.

Sterker nog; ik vind Widowmaker leuker en interessanter om te luisteren dan Twisted Sister als ik eerlijk ben. In ieder geval het debuut album Blood and bullets.

Op het debuut staan enkele killer songs, het titelnummer alleen al schopt op een heerlijke manier kont, en dan die fijne ruige strot van Dee erbij. Kan er geen genoeg van krijgen.

De verwijzing die je naar Dio maakt begrijp ik niet zo goed. Is in mijn oren toch meer metal terwijl Twisted Sister eerder hardrock is met een rock-'n-roll insteek.

Dee-O

Qua klankkleur komen de stemmen van beide mannen redelijk overeen, ze zitten een beetje in hetzelfde register. Daarnaast vind ik met name Stay Hungry (Burn in Hell!) een aantal songs bevatten die qua vuigheid en stevige riffs toch niet onder doen voor een plaatje als The Last in Line en Sacred Heart van Dio, zo ruig zijn die worpen toch ook niet.

Zeker niet. Dio is meer heavy maar ik zou zeggen dat Twisted Sister ruiger is. Vooral door die hese schuurpapieren stem van Dee Snider terwijl Dio juist een zuivere stem heeft, waar hij wel geregeld een brom of grom in zet die van dieper uit de keel komt. Maar de groffe korrel zoals bij Dee hoor ik er niet in. Wat register betreft zit Dio als zanger best wat hoger volgens mij. Luister maar eens naar Love is All. Hoog én helder gezongen.

Muzikaal vind ik Dio een mix van symfonische hardrock en klassieke heavy metal. Twisted Sister is eerder party hardrock die soms wat tegen metal aan zit.

We zullen wel van mening blijven verschillen en dat is prima. Maar ik was toch benieuwd om eens de site te bekijken die ik gisteren ontdekte en met een andere gebruiker deelde. De site geeft een overzichtje van welke bands je ook leuk kan vinden bij de naam die je ingeeft. Bij Twisted Sister staat Dio er wel bij maar niet meteen in de buurt. Heel wat bands die er dichterbij liggen. klik

Qua zanglijnen en uithalen kan ik wel enige gelijkenis ontdekken tussen de zang van Dee en Dio. Maar Dee Snider is qua geluid eerder te vergelijken met Dave Meniketti en Sammy Hager vind ik.

Ik heb op dit moment het debuut opstaan en hoor nu wel wat je bedoelt, milesdavisjr. Dio is minder schreeuwerig maar beide zangers halen het op vergelijkbare wijze voortdurend vanuit hun tenen.

Via de media gaat Dee nog even tekeer tegen de producer van deze plaat, zon 30 + jaar later. Die laatste had voorgesteld om een Saxon song te coveren omdat die band toch niemand in de VS kende. Dee was het er niet mee eens want die had al eens getourd met Saxon.
Bij Quiet Riot werkte het ( Slade cover) een jaar hiervoor dus had dat misschien nu ook gekund zal de producer misschien gedacht hebben.

Cum On Feel the Noize was volgens mij gewoon een oud bekend nummer toen Quiet Riot het coverde. Toen de single in de VS uitkwam heeft het daar trouwens ook in de top gestaan.

Ik krijg de laatste tijd een beetje heel erg de indruk dat Dee een ouwe zeur begint te worden. Mooie reactie van Werman; laat gaan joh en geniet van je luxe leventje. Lijkt me inderdaad het beste

Een jaar later zorgt Dieter Dierks ervoor dat Twisted Sister alsnog een cover uitbrengt , van de Shangri La's. Het leek wel de weg te gaan om stevige rock singles op de radio te krijgen. Tygers of Pan Tang deed het ook al in '82 ( love potion no 9) en Motörhead stond met Louie Louie al in top of the pops eind jaren 70. Maar ach, das war einmal.
Stay Hungry is er dus verschoond van gebleven en was toch succesvol in de VS. Juiste tijd op de juiste plaats.

When Dee Snider testified at Senate hearings in 1985 about placing warning labels on albums with explicit lyrics, we were treated to this exchange with Tipper Gore, his PMRC nemesis. Snider had explained that he was a Christian and upheld those values.

Gore: "Mr. Snider, what is the name of your fan club?"

Snider: "The fan club is called the SMF Fans of Twisted Sister."

Gore: "And what does 'SMF' stand for when it is spelled out?"

Snider: "It stands for the Sick Mother F--king Fans of Twisted Sister."

Gore: "Is this also a Christian group?"

Snider: "I do not believe profanity has anything to do with Christianity."

(bron)

Die productie vind ik goed te doen, doet wat ruig en ongepolijst aan, maakt het een heavy stukje glamrock met o.m. het iconische Burn in Hell en het illustere tweeluik Horror-Teria, afgewisseld met prima singles, een monumentaal titelnummer en een prima ballad. De laatste drie tracks vind ik minder interessant.

Mijn eerste album van deze glamrock band, een goed album muzikaal maar sommige nummers ook tekstueel. Het album opent goed met het titelnummer, daarna We're not gonna take it is een nummer met een verhaal, daarover later meer. Burn in hell is een prachtig meeslepend nummer. Wie de eerste zang voor z'n rekening neemt weet ik niet. Maar hij heeft wel een stem die de spanning weet op te wekken van dat nummer. Horror-Terria is ook een nummer waar niks op aan te merken valt. De singel I wanna Rock 1 van de 2 singels is ook een prachtig nummer dat geldt uiteraard ook voor de videoclip. De ballad The price wordt mooi uitgevoerd ook de zang van Dee Snyder is perfect. daarna zakt het wat in, alleen The beast kan mij bekoren maar Don't let me down en S.M.F. beduidend minder en zo gaat het met mayonaise metal overgoten album een beetje uit als een nachtkaars en dat is jammer. Het verhaal achter We're not gonna take it : in de jaren tachtig ging de ontwikkeling van de hardrock en heavy metal in een stroom versnelling. Echter is er voor de hardrock en heavy metal 1 eeuwige vijand : de maatschappij. Het minste of geringste grijpen ze aan puur en alleen om de hardrock en heavy metal in een kwaad daglicht te plaatsen. Is het niet met duivelse boodschappen opsporen d.mv. terug gedraaide elpees, dan wel in dit hoogst merkwaardige geval. De tekst van We're not gonna take it is een maatschappij kritische tekst tegen de regering -Ronald Reagan- in dit geval en Amerika was not amused over de tekst. En dus moest Dee Snyder zich voor de Rechter verantwoorden en believe it or not van deze zaak zijn beelden van die op een DVD staat (Metal A headbanger's journey). En wat schetst mijn verbazing, de verdachte (Dee Snyder) staat vol in beeld. Zijn gelaatsuitdrukking spreekt boekdelen, hij keek naar de camera op een manier waarmee hij vermoedelijk wou zeggen van : Wat is dit voor een poppenkast, waar slaat dit allemaal op??. Nou precies waar slaat dit op Dee Snyder werd beticht van opruiing met die tekst van We're not gonna take it. Werkelijk om kots misselijk van te worden. Maar wij maken Amerika altijd het verwijt dat ze preuts zijn. Maar in dit geval zijn ze dat niet omdat de verdachte vol in beeld staat. In Nederland is dat ongebruikelijk, als Dee Snyder in Nederland werd berecht dan staat hij met de rug naar de camera, de verdachte vol in beeld brengen is in Nederland verboden om privacy reden. Dee Snyder zal overigens niet de enige zijn die zich voor de Rechter destijds moest verantwoorden. Ook Ozzy Osbourne en Rob Halford moesten zich voor de Rechter verantwoorden, ik meende dat AC/DC zich ook moest verantwoorden voor de Rechter met een tekst uit het nummer Night Prowler maar dat weet ik niet helemaal zeker. Wat ook hoogst merkwaardig is is dat de 2 singels van dit album nooit de hitparade in Nederland heeft gehaald, sterker nog ook de tipparade werd niet gehaald. Maar Sky channnel en Music box -later MTV- kwamen op de Nederlandse televisie en daar kwamen deze 2 goeie nummers regelmatig voorbij. We're right (Yeah) We're free (Yeah) We'll fight (Yeah) You'll see (Yeah),voor dit album een 4.0

Dee Snider stond niet zozeer terecht maar werd gehoord door een afvaardiging van de Senaat over de aantijgingen over de songteksten door de PMRC. Heel anders dan Judas Priest die wel met een strafzaak te maken kregen.



Wat dacht je van Dee Snider zelf?

Over die PMRC 'hearings' las ik een mooie reactie op YouTube: Frank Zappa - The Brains, Dee Snyder - The Strength, John Denver - The Heart. Ze hadden geen betere combinatie van artiesten kunnen kiezen

En Snider had ook gewoon een intelligente inbreng. Ze dachten dat ze met een domme boerenlul te maken hadden.