Jah Wobble / The Edge / Holger Czukay - Snake Charmer (1983)

Op de normale versie van Snake Charmer en Sleazy toch ook wel? Die minimale Gang of Four-achtige slag op de gitaar hoor ik wel. Je hoort nog ook duidelijk zijn grote invloeden van The Edge (PiL-gitarist Keith Levene, Magazine/Banshees/Visage-gitarist John McGeoch en Andy Gill) .

Weirde maar coole plaat. Duidelijk in de tijd van exotische experimenten als die van The Clash, Japan, Bowie, Eno en vooral The Talking Heads. Nooit gedacht dat ik The Edge nog eens afrobeat zou horen spelen. De bas van Wobble wobble't natuurlijk zoals altijd, wel wat funkier en uptempo dan op de PiL-platen.

De rare late night-r'n'b van Hold on to Your Dreams is mijn favoriet.

Kortom, luisteren!

PS. Er is eenzelfde soort plaat uitgekomen aan het begin van Johnny Marrs tijd voor The Smiths, Quando Quango's Pigs + Battleships op Factory. Daar speelt ie funkriffs die hij (los van Barbarism Begins at Home) pas weer voor The Talking Heads en The The zou oppakken.

Bij nadere beluistering typisch jaren '80 studiowerk met een fijn productiegeluid, maar zeker niet gespeend van het eerder genoemde gefröbel. Echt iets voor de platennerds.
Je ziet de dj's met moelijke new wave-haardossen op feestjes met Madonna en Andy Warhol wel een beetje voor je als je dit luistert.