menu

Thievery Corporation - The Mirror Conspiracy (2000)

mijn stem
3,74 (94)
94 stemmen

Verenigde Staten
Electronic
Label: 18th Street

  1. Treasures (2:24)
  2. Le Monde (3:11)
  3. Indra (5:22)
  4. Lebanese Blonde (4:48)
  5. Focus on Sight (3:47)
  6. Air Batucada (4:46)
  7. So Com Voce (2:47)
  8. Samba Tranquille (3:06)
  9. Shadows of Ourselves (3:37)
  10. The Hong Kong Triad (3:01)
  11. Illumination (3:38)
  12. The Mirror Conspiracy (3:45)
  13. Tomorrow (3:43)
totale tijdsduur: 47:55
zoeken in:
avatar van kappeuter
4,0
Heerlijke muziek! Jammer genoeg veelvuldig misbruikt in tv-programma's.

avatar van Jordy
3,5
Lekkere achtergrondmuziek. Iets minder dan Kruder & Dorfmeister, zo op eerste gehoor.

zelfde probleem als wat er met yonderboi is gebeurd dia plaat hebben ze doodgemaakt

avatar van Onderhond
3,0
Begint vooral erg mooi. Die eerste drie nummers zijn geweldig sterk. Dan vlakt het allemaal wat af, loopt het zelfs een beetje uit op een sisser. Een trackje als Le Monde doet mij vooral aan de eerste van Hooverphonic denken, al halen ze dat niveau nergens.

Balanceert tussen de 2.5* en de 3*. Hou het op 3*, hangt er vanaf hoeveel het einde van de plaat mij na verloop van tijd zal gaan vervelen.

avatar van Nagelschip
3,0
Leuke CD, gekregen van een Griek tijdens mijn verblijf in Creta. Indra en Lebanese blonde als twee favorieten - maar dan ook wellicht door mijn zwakte voor Indiase muziek [tabla, sitar....].

Op een of andere manier blijft dergelijke 'Electronic'-muziek zoals we dat volgens mij noemen, toch een genre dat ik af en toe geweldig vind om even te luisteren. Niet lang, niet veel. Maar af en toe.

3.

avatar van YoG
4,0
YoG
Prima achtergrond muziek.. niet teveel op letten anders wordt ie irritant
In de leukste liften draaien ze dit

avatar van frankmulder
3,5
Lekkere achtergrondmuziek. OK dat heeft iedereen hierboven ook al gezegd, maar het is echt waar. 3,5*

avatar van wibro
4,5
frankmulder schreef:
Lekkere achtergrondmuziek. OK dat heeft iedereen hierboven ook al gezegd, maar het is echt waar. 3,5*

Zeker weten.

Klinkt beter dan de Kruder & Dorfmeister Sessions en ook beter dan Tosca van Suzuki, loungealbums die ook omstreeks de eeuwwisseling geproduceerd zijn.

4,0*

avatar van shimahero
3,0
I agree

avatar van shimahero
3,0
goeie chill out met wereldse klanken

avatar van Weirdo Wizzy
4,0
Typisch lounge-album van rond de eeuwwisseling zoals eerder al werd genoemd. Mag wel een lounge-revival komen want ik vind dit zeer aangename muziek

Het is typisch lounge dus maar wat hierboven ook al werd vernoemd met een scheutje wereldmuziek. Het blinkt niet perse uit in genialiteit allemaal maar het is op zijn minst zeer aangenaam te noemen. Favorieten heb ik wel, namelijk Indra, Lebanese Blonde en Shadows Of Ourselves. Die vocalen passen echt goed bij zulke muziek ook. Lekker wegdromen maar. 4 ster.

avatar van Shelter
3,5
Het is typisch lounge maar veel rijker geluid dan de meeste in het genre.
TC weet echt lekkere samples bij elkaar te gooien en de beat is vaak niet slechts ondersteunend maar voegt iets toe. Het scheutje wereldmuziek vind ik het meest typerend voor dit duo en het maakt het gemakkelijk om te luisteren omdat het nooit echt saai wordt.
Ik vind dit album wel een van de minste van hen eerlijk gezegd maar er staat zeker nog wel wat moois op zoals: Le Monde, Indra, Lebanese Blonde en The Hong Kong Triad.
3,5*

avatar van tnf
tnf
Een graaibak-vondst die ik op de gok eens meegenomen had, op basis van Lebanese blonde en een - nóg meer - grijsgedraaide track van een ánder album (The richest man in Babylon). En de 'betere' lounge, wat dit schijnt te zijn, kan ik vaak sowieso wel waarderen. Evenals wereldse invloeden.

En toch valt de cd me tegen. Je zult me nooit horen zeggen dat het slecht in elkaar zit, want het klinkt zeker als een product wat professioneel en met liefde gemaakt is. En éigenlijk ook behoorlijk aangenaam. Maar afgezien van Lebanese blonde was het liftmuziek-gehalte me toch echt te hoog. De oorzaak: ik mis wat 'haakjes', op wat voor manier dan ook. Vooruit, Air batacuda heeft ze ook nog een klein beetje. Maar verder? Ene oor in, andere oor gelijk weer uit. Jammer.

Maar ik kan me voorstellen dat het op de achtergrond goed werkt, als je met iets bezig bent. Vanwege het in de basis aangename geluid, in combinatie met het feit dat het allesbehalve afleidt.

avatar van Mjuman
Thievery Corporation - was onderdeel van de strategie van 4AD om zichzelf te vernieuwen met het oog op de US markt.

De typering 'lounge' is in dezen een heel aardige: de twee oprichters onmoetten elkaar in een hotellounge. Ze richtten hun eigen label op en 4AD zou alle releases buiten de VS gaan doen. 4AD zag een link met M/A/R/R/S (Pump up the Volume) en met Massive Attack, net als Thievery Corporation ook een mix van een aantal genres.

De eerdere releases én hun release in de DJ Kicks-serie vind ik beduidend beter dan dit album; ze vernieuwden zich niet meer. Van datzelfde euvel had ook Groove Armada te lijden. Net als Thievery Corporation kan je daarvan een aantal fijne tracks aanwijzen. De echte toppers binnen het genre bleven K&D en alle off-shoots daarvan.

Zelfs de laatste twee Tosca-album zijn nog uiterst verteerbaar en worden - ook in mijn omgeving - nog regelmatig gedraaid tijdens 'quality time'. Inmiddels wordt deze muziek aangeduid met de term down-tempo.

avatar van Sandermannetje
wibro schreef:

Klinkt beter dan de Kruder & Dorfmeister Sessions en ook beter dan Tosca van Suzuki, loungealbums die ook omstreeks de eeuwwisseling geproduceerd zijn.

Onzin natuurlijk, Tosca van Suzuki is een meesterwerk. En de Kruder & Dorfmeister Sessions is een echte klassieker. Beiden geldt niet voor dit album van Thievery Corporation. Hoewel het fijne muziek is.

avatar van wibro
4,5
Sandermannetje

Als ik zeg "Klinkt beter..." dan is dat 100% subjectief, d.w.z. voor mij alleen geldend. Het is dus geen algemeen oordeel. Jouw opmerking van "Onzin natuurlijk" is dus overbodig.

avatar van Sandermannetje
wibro
Ah het klinkt voor jou beter, niet voor iedereen. Duidelijk

avatar van matthijs
Heb deze al 20 jaar in huis, nu voor t eerst eens met aandacht tweemaal geluisterd. De naam van het album en de band en het artwork voorspellen spannendere muziek (dieven!, samenzweringen!) dan kabbelende niks aan de hand muziek. Niet echt bijzonder ook, ik ken veel muziek die hier op lijkt. Rond 2000 was dit wel een hippe sound. Wel goed gedaan. Ik mis op de koptelefoon wel een beetje een ruimtelijk geluid, het is bijna mono, de mix.

Positief: geschikt voor ontspanning.

avatar van Shelter
3,5
matthijs schreef:
Heb deze al 20 jaar in huis, nu voor t eerst eens met aandacht tweemaal geluisterd. De naam van het album en de band en het artwork voorspellen spannendere muziek (dieven!, samenzweringen!) dan kabbelende niks aan de hand muziek. Niet echt bijzonder ook, ik ken veel muziek die hier op lijkt. Rond 2000 was dit wel een hippe sound. Wel goed gedaan. Ik mis op de koptelefoon wel een beetje een ruimtelijk geluid, het is bijna mono, de mix.

Positief: geschikt voor ontspanning.


ik ken alleen kruder & dorfmeister en tosca wat er op lijkt, wat weet jij dat ik niet weet

avatar van Mjuman
matthijs schreef:
Heb deze al 20 jaar in huis, nu voor t eerst eens met aandacht tweemaal geluisterd. De naam van het album en de band en het artwork voorspellen spannendere muziek (dieven!, samenzweringen!) dan kabbelende niks aan de hand muziek. Niet echt bijzonder ook, ik ken veel muziek die hier op lijkt. Rond 2000 was dit wel een hippe sound. Wel goed gedaan. Ik mis op de koptelefoon wel een beetje een ruimtelijk geluid, het is bijna mono, de mix.

Positief: geschikt voor ontspanning.


Shelter schreef:
ik ken alleen kruder & dorfmeister en tosca wat er op lijkt, wat weet jij dat ik niet weet


De generieke aanduiding was lounge - maar die term is in onbruik geraakt. In dit idioom bewogen zich ook Saint Germain, Gare du Nord, Trüby Trio, Jazzanova en ook een serie als Break 'n Bossa (aardig wat delen) zie Break N' Bossa (1999, CD) | Discogs doet eraan denken, maar de grootmeisters zijn Kruder & Dorfmeister (en spin-offs Tosca en Peace Orchestra). Na jaren van niet draaien pik je de K&D albums er moeiteloos uit. De rest is gewoon een fikse scheut minder. Na jarenlang niet te hebben gedraaid heb ik dit album onlangs geruimd, vond het een weinig interessante act, waar nauwelijks creatieve groei in zat.

De eerste twee van dit gezelschap zijn verschenen op 4AD, het Britse 'sophisticated' (je mag ook arty zeggen) label dat vlak daarvoor de oversteek naar de US (en de markt daar) had gemaakt: Pixies hadden getekend, Throwing Muses, Belly en The Breeders. Thievery Corporation werd gezien als een interessante en welkome aanvulling van het portfolio; net als eerder het IJslandse GusGus (dat hield het 3 albums vol op 4AD). Relatie met 4AD hield niet lang stand.

Het fijne daarover is te vinden in Facing the Other way (van Martin Aston).

avatar van Chameleon Day
4,0
Thievery Corporation op 4AD? Dat wist ik niet, Mjuman. Label-aanduiding hier klopt dus niet?

avatar van Mjuman
Chameleon Day schreef:
Thievery Corporation op 4AD? Dat wist ik niet, Mjuman. Label-aanduiding hier klopt dus niet?


Het label van de heren was Eighteenth Street Lounge Music en dat vermeldt Discogs ook (als een van de twee labels), maar het zal een licentie-/distributie-deal zijn geweest waardoor zij over de funding beschikten om die ESLM-release te doen. Komt trouwens vaker voor zo'n type deal tussen een Brits indie-label en een US-label

Na 1999 ben ik een beetje het zicht op 4AD en releases verloren, al heb ik nog wel eea gekocht. Ondertussen is 4AD steeds meer een 'gewoon' label geworden, getuige het feit dat de laatste 4 albums van The National daar zijn verschenen

avatar van Chameleon Day
4,0
Dit album van TC behoort m.i. zeker tot het betere binnen het genre. Maar niet van het niveau van het werk van K&D en Jazzanova. Nu is Jazzanova m.i. geen zuivere plak loungekoek. Het werk van TC eerlijk gezegd ook niet. En Trüby Trio is ook gevarieerder dan de meeste stijltypische lounge. De term 'lounge' is eigenlijk een containerbegrip. En een scheldwoord natuurlijk (lounge=muzak) - de betere lounge noemen we liever 'downtempo'. De tweede schijf van de K&D sessions is zelfs behoorlijk duister. Die moet ik van mijn echtgenote altijd uit de speler halen...

avatar van Mjuman
Herinner me idd dat 1 van de 2 cd's van de K&D Sessions ook een track van Roni Size (bevat) bevat. "Downtempo" is idd generieke naam die je tegenwoordig steeds meer hoort (die typering kom je trouwens al tegen in The Rough Guide to D&B). De verschillen tussen 'goed' en 'minder goed' zijn wel waarneembaar. Gare du Nord heb ik nooit kunnen waarderen en ook St Germain was op een gegeven moment goed voor de peristaltiek, Trüby Trio (Elevator Music) ging me allengs vervelen. Het eerste, echte album van Jazzanova (In Between) is op cd een leuk hebbeding

Bij de laatste contra-expertise heb ik dit schijfje maar half kunnen draaien, meer trok ik niet en dan is 't over! K&D blijft fijn, ook hun spin-offs - ken iemand die Suzuki steevast gebruikt als begeleiding voor close encounters of a certain kind

avatar van Shelter
3,5
Mjuman schreef:
(quote)


(quote)


De generieke aanduiding was lounge - maar die term is in onbruik geraakt. In dit idioom bewogen zich ook Saint Germain, Gare du Nord, Trüby Trio, Jazzanova en ook een serie als Break 'n Bossa (aardig wat delen) zie Break N' Bossa (1999, CD) | Discogs doet eraan denken, maar de grootmeisters zijn Kruder & Dorfmeister (en spin-offs Tosca en Peace Orchestra). Na jaren van niet draaien pik je de K&D albums er moeiteloos uit. De rest is gewoon een fikse scheut minder. Na jarenlang niet te hebben gedraaid heb ik dit album onlangs geruimd, vond het een weinig interessante act, waar nauwelijks creatieve groei in zat.

De eerste twee van dit gezelschap zijn verschenen op 4AD, het Britse 'sophisticated' (je mag ook arty zeggen) label dat vlak daarvoor de oversteek naar de US (en de markt daar) had gemaakt: Pixies hadden getekend, Throwing Muses, Belly en The Breeders. Thievery Corporation werd gezien als een interessante en welkome aanvulling van het portfolio; net als eerder het IJslandse GusGus (dat hield het 3 albums vol op 4AD). Relatie met 4AD hield niet lang stand.

Het fijne daarover is te vinden in Facing the Other way (van Martin Aston).


thanks, ik vind zelf gare du nord, st germain en jazzanova er niet echt op lijken. truby trio ken ik niet. gare du nord,
st germain en jazzanova zijn wat minder instrumentaal, er zit wat minder variatie in dan k&d en tc.
Wellicht hetzelfde genre, maar naar mijn mening een ander geluid.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:52 uur

geplaatst: vandaag om 22:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.