The Agony Scene - The Darkest Red (2005)
mijn stem
10 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Roadrunner
-
Prelude (1:15)
-
The Darkest Red (3:50)
-
Scars of Your Disease (3:30)
-
Screams Turn into Silence (2:55)
-
Sacrifice (2:58)
-
Prey (3:48)
-
Procession (4:36)
-
Suffer (4:32)
-
My Dark Desire (3:49)
-
Scapegoat (2:56)
-
Forever Abandoned (3:15)
0
geplaatst: 11 april 2006, 19:06 uur
Het is onbegrijpelijk hoe een gerespecteerd metallabel als Roadrunner ooit erop is gekomen om deze band in te lijven.
Dit is een metalbandje zoals er nu al zovele zijn. Hun debuut kon mij niet bekoren en ook hun tweede plaat, 'The Darkest Red' vind ik maar niks.
Al van bij het begin loopt het al verkeerd voor de mannen van The Agony Scene. Men dacht eens even origineel te zijn om een album in te leiden met een 'Prelude', maar het resultaat kent een averechts effect, vrees ik. Wat ik hoor is niets meer dan rommelige geluiden die ondoordacht door elkaar zijn 'geflanst' op hoop van zege. Je zou van minder geïrriteerd geraken eigenlijk.
Het ergste moet nog komen: de songs beginnen. Meteen openen met je titelsong is risico's nemen. Het klinkt stoer, dat zeker, maar goed kan je het niet noemen.
De gitaren zijn herleid tot een gedowntuned gebeuk en ook de drummer doet er zijn best aan om met hard gemep en penetrerende dubbelebassen het hele zootje in gang te krijgen.
Plotseling gaat het pas écht fout: er begint iemand te zingen. Alhoewel, het is eigenlijk een 'screamer'. Het geluid van zijn stem kan je vergelijken met iemand die wordt gewurgd met een volledig pakje sigaretten in zijn strot. Het klinkt pijnlijk en het werkt op de zenuwen. Vooral àls hij dan enkele lijntjes echt zingt, valt de frontman hopeloos door de mand.
Ook live is deze band niets meer dan puberale stoerdoenerij.
Maar er is ook goed nieuws: ik heb uit verschillende bronnen vernomen dat Roadrunner hen dit jaar reeds bedankte voor de moeite en opzij heeft geschoven.
Er rest mij nog een goeie raad aan The Agony Scene:
"Back to the garage, boys!"
Dit is een metalbandje zoals er nu al zovele zijn. Hun debuut kon mij niet bekoren en ook hun tweede plaat, 'The Darkest Red' vind ik maar niks.
Al van bij het begin loopt het al verkeerd voor de mannen van The Agony Scene. Men dacht eens even origineel te zijn om een album in te leiden met een 'Prelude', maar het resultaat kent een averechts effect, vrees ik. Wat ik hoor is niets meer dan rommelige geluiden die ondoordacht door elkaar zijn 'geflanst' op hoop van zege. Je zou van minder geïrriteerd geraken eigenlijk.
Het ergste moet nog komen: de songs beginnen. Meteen openen met je titelsong is risico's nemen. Het klinkt stoer, dat zeker, maar goed kan je het niet noemen.
De gitaren zijn herleid tot een gedowntuned gebeuk en ook de drummer doet er zijn best aan om met hard gemep en penetrerende dubbelebassen het hele zootje in gang te krijgen.
Plotseling gaat het pas écht fout: er begint iemand te zingen. Alhoewel, het is eigenlijk een 'screamer'. Het geluid van zijn stem kan je vergelijken met iemand die wordt gewurgd met een volledig pakje sigaretten in zijn strot. Het klinkt pijnlijk en het werkt op de zenuwen. Vooral àls hij dan enkele lijntjes echt zingt, valt de frontman hopeloos door de mand.
Ook live is deze band niets meer dan puberale stoerdoenerij.
Maar er is ook goed nieuws: ik heb uit verschillende bronnen vernomen dat Roadrunner hen dit jaar reeds bedankte voor de moeite en opzij heeft geschoven.
Er rest mij nog een goeie raad aan The Agony Scene:
"Back to the garage, boys!"
0
bendrino
geplaatst: 27 september 2006, 20:04 uur
Daar ben ik het niet mee eens:
je zet het album op, beluisterd een onheilspellende prelude, en dan komt de acties.
10 liedjes die je direct bij de keel grijpen, met een mooie afwisseling tussen cleane vocalen en screams/grunts.
zowat alle liedjes zijn van hetzelfde niveau (goed dus),
dus dat is een hele cd mee headbangen.
je zet het album op, beluisterd een onheilspellende prelude, en dan komt de acties.
10 liedjes die je direct bij de keel grijpen, met een mooie afwisseling tussen cleane vocalen en screams/grunts.
zowat alle liedjes zijn van hetzelfde niveau (goed dus),
dus dat is een hele cd mee headbangen.
0
bro
geplaatst: 30 oktober 2006, 22:17 uur
tamadrums schreef:
Ook live is deze band niets meer dan puberale stoerdoenerij.
Maar er is ook goed nieuws: ik heb uit verschillende bronnen vernomen dat Roadrunner hen dit jaar reeds bedankte voor de moeite en opzij heeft geschoven.
Er rest mij nog een goeie raad aan The Agony Scene:
"Back to the garage, boys!"
Ook live is deze band niets meer dan puberale stoerdoenerij.
Maar er is ook goed nieuws: ik heb uit verschillende bronnen vernomen dat Roadrunner hen dit jaar reeds bedankte voor de moeite en opzij heeft geschoven.
Er rest mij nog een goeie raad aan The Agony Scene:
"Back to the garage, boys!"
hahaha , jij noemt agnostic scene een puberale band!?!?nou en?
het blijft wel een zware uitspraak als je Queens of the Stoneage DE top vind hoor!!!
Dat is pas een foute band.
een band die liedjes maakt voor alle leeftijden.
leuk denk je? niet dus. Ik zie mezelf al uit de dak gaan otijdens een optreden omsingeld door zowel pamperjongen als door senioren, ha. plezant!
trouwens , ik heb niets tegen posts die een negatieve beoordeling bevatten (zolang er maar een reden bij staat zoals bij Tamadrums) maar die 2 laatste alinea's van Tamadrums vond ik er wel wat te veel aan.
0
bro
geplaatst: 30 oktober 2006, 22:45 uur
de muziek nu: wat ik hoor is heel wat anders.
lekker agressief en opzwepende gitaarrifs die je onmogelijk koud laten als fan van vb. Devildriver en vele meer.
De stem mag dan misschien lijken op iemand die wordt gewurgd met een volledig pakje sigaretten in zijn strot (om het maar eens met de woorden van Tamadrums te zeggen
) ze passen anders perfect bij het genre en dus ook bij de songs. en in plaats van op m'n zenuwen te werken smeken ze bij mij eerder om mee te schreeuwen.
als hij dan even clean begint te zingen doen ze me ergens in de verte denken aan het gezang van Bullet For My Valentine en dat kan aleen maar positief beoordeeld ontvangen worden.
Deze cd verdiend de 5* volledig.
puberaal of niet , ze blijven goed maar vooral lekker hard en snel
lekker agressief en opzwepende gitaarrifs die je onmogelijk koud laten als fan van vb. Devildriver en vele meer.
De stem mag dan misschien lijken op iemand die wordt gewurgd met een volledig pakje sigaretten in zijn strot (om het maar eens met de woorden van Tamadrums te zeggen
) ze passen anders perfect bij het genre en dus ook bij de songs. en in plaats van op m'n zenuwen te werken smeken ze bij mij eerder om mee te schreeuwen.als hij dan even clean begint te zingen doen ze me ergens in de verte denken aan het gezang van Bullet For My Valentine en dat kan aleen maar positief beoordeeld ontvangen worden.
Deze cd verdiend de 5* volledig.
puberaal of niet , ze blijven goed maar vooral lekker hard en snel
0
geplaatst: 31 oktober 2006, 23:48 uur
bro schreef:
die je onmogelijk koud laten als fan van vb. Devildriver en vele meer.
die je onmogelijk koud laten als fan van vb. Devildriver en vele meer.
Vergelijk deze band absoluut niet met DevilDriver. DevilDriver is 1 van mijn favoriete bands en The Agony Scene is dat absoluut niet. Tevens is dit gewoon metalcore en DevilDriver keiharde Heavy Metal neigend naar Death Metal.
0
bro
geplaatst: 3 november 2006, 20:52 uur
Exfrozen schreef:
Vergelijk deze band absoluut niet met DevilDriver. DevilDriver is 1 van mijn favoriete bands en The Agony Scene is dat absoluut niet. Tevens is dit gewoon metalcore en DevilDriver keiharde Heavy Metal neigend naar Death Metal.
(quote)
Vergelijk deze band absoluut niet met DevilDriver. DevilDriver is 1 van mijn favoriete bands en The Agony Scene is dat absoluut niet. Tevens is dit gewoon metalcore en DevilDriver keiharde Heavy Metal neigend naar Death Metal.
ja , heb je zeker gelijk in maar ik kon moeilijk een gelijkaardige band vinden.
hmmm , tje , the agony scene is gewoon een speciaal geval. het is me trouwens onderttussen al opgevallen hoe goed elk liedje op elkaar lijkt. Dat is wel zwaar jammer.
Ze blijven goed maar niet meer de top.
0
bro
geplaatst: 16 januari 2007, 16:55 uur
tamadrums schreef:
Maar er is ook goed nieuws: ik heb uit verschillende bronnen vernomen dat Roadrunner hen dit jaar reeds bedankte voor de moeite en opzij heeft geschoven.
"
Maar er is ook goed nieuws: ik heb uit verschillende bronnen vernomen dat Roadrunner hen dit jaar reeds bedankte voor de moeite en opzij heeft geschoven.
"
dan heb je dat van onbetrouwbare bronnen want volgens roadrunners site zelf is er zelf sprake van een 3de album.zo goed als ik ben heb ik effe opgezocht waarvan jij die roddel kunt hebben en ik heb ontdekt dat dat een aprilgrap was. m.a.w... afgang !!
0
geplaatst: 2 maart 2007, 14:35 uur
tamadrums schreef:
Het is onbegrijpelijk hoe een gerespecteerd metallabel als Roadrunner ooit erop is gekomen om deze band in te lijven.
Dit is een metalbandje zoals er nu al zovele zijn. Hun debuut kon mij niet bekoren en ook hun tweede plaat, 'The Darkest Red' vind ik maar niks.
Al van bij het begin loopt het al verkeerd voor de mannen van The Agony Scene. Men dacht eens even origineel te zijn om een album in te leiden met een 'Prelude', maar het resultaat kent een averechts effect, vrees ik. Wat ik hoor is niets meer dan rommelige geluiden die ondoordacht door elkaar zijn 'geflanst' op hoop van zege. Je zou van minder geïrriteerd geraken eigenlijk.
Het ergste moet nog komen: de songs beginnen. Meteen openen met je titelsong is risico's nemen. Het klinkt stoer, dat zeker, maar goed kan je het niet noemen.
De gitaren zijn herleid tot een gedowntuned gebeuk en ook de drummer doet er zijn best aan om met hard gemep en penetrerende dubbelebassen het hele zootje in gang te krijgen.
Plotseling gaat het pas écht fout: er begint iemand te zingen. Alhoewel, het is eigenlijk een 'screamer'. Het geluid van zijn stem kan je vergelijken met iemand die wordt gewurgd met een volledig pakje sigaretten in zijn strot. Het klinkt pijnlijk en het werkt op de zenuwen. Vooral àls hij dan enkele lijntjes echt zingt, valt de frontman hopeloos door de mand.
Ook live is deze band niets meer dan puberale stoerdoenerij.
Maar er is ook goed nieuws: ik heb uit verschillende bronnen vernomen dat Roadrunner hen dit jaar reeds bedankte voor de moeite en opzij heeft geschoven.
Er rest mij nog een goeie raad aan The Agony Scene:
"Back to the garage, boys!"
Het is onbegrijpelijk hoe een gerespecteerd metallabel als Roadrunner ooit erop is gekomen om deze band in te lijven.
Dit is een metalbandje zoals er nu al zovele zijn. Hun debuut kon mij niet bekoren en ook hun tweede plaat, 'The Darkest Red' vind ik maar niks.
Al van bij het begin loopt het al verkeerd voor de mannen van The Agony Scene. Men dacht eens even origineel te zijn om een album in te leiden met een 'Prelude', maar het resultaat kent een averechts effect, vrees ik. Wat ik hoor is niets meer dan rommelige geluiden die ondoordacht door elkaar zijn 'geflanst' op hoop van zege. Je zou van minder geïrriteerd geraken eigenlijk.
Het ergste moet nog komen: de songs beginnen. Meteen openen met je titelsong is risico's nemen. Het klinkt stoer, dat zeker, maar goed kan je het niet noemen.
De gitaren zijn herleid tot een gedowntuned gebeuk en ook de drummer doet er zijn best aan om met hard gemep en penetrerende dubbelebassen het hele zootje in gang te krijgen.
Plotseling gaat het pas écht fout: er begint iemand te zingen. Alhoewel, het is eigenlijk een 'screamer'. Het geluid van zijn stem kan je vergelijken met iemand die wordt gewurgd met een volledig pakje sigaretten in zijn strot. Het klinkt pijnlijk en het werkt op de zenuwen. Vooral àls hij dan enkele lijntjes echt zingt, valt de frontman hopeloos door de mand.
Ook live is deze band niets meer dan puberale stoerdoenerij.
Maar er is ook goed nieuws: ik heb uit verschillende bronnen vernomen dat Roadrunner hen dit jaar reeds bedankte voor de moeite en opzij heeft geschoven.
Er rest mij nog een goeie raad aan The Agony Scene:
"Back to the garage, boys!"
Ik begrijp je langs een kant wel, maar toch vind ik dit een vet album!
Perfect om je af te reageren op een klotedag! De zanger zijn stem lijkt op een zwijn dat geslacht wordt en het krijsende geluid van de gitaren en het pompende drumwerk doen je echt meegaan met de "muziek"...
Ik vind het gewoon goed gebrachte agressie
3,5 sterren
0
bro
geplaatst: 3 april 2007, 18:00 uur
DenniX schreef:
...
Perfect om je af te reageren op een klotedag!
(quote)
...
Perfect om je af te reageren op een klotedag!
nou, je hoeft daarvoor niet bepaald een klotedag voor te hebben
0
bro
geplaatst: 10 augustus 2007, 14:03 uur
ik vond deze vroeger erg goed, dan voor een hele tijd relatief slecht en nu plots vind ik ze weer helemaal heftig
ik weet niet goed waarom maar deze rampt er echt gewoon té goed op los. naar mate ik hem weer meer opleg begin ik hem weer beter en beter te vinden. kzit zelf te twijfelen voor een top 10 plaatstje, al is het maar voor even
ik weet niet goed waarom maar deze rampt er echt gewoon té goed op los. naar mate ik hem weer meer opleg begin ik hem weer beter en beter te vinden. kzit zelf te twijfelen voor een top 10 plaatstje, al is het maar voor even
0
geplaatst: 3 juli 2010, 23:24 uur
Eerlijk gezegd begrijp ik de lage stemmen niet zo. Of het moet je genre niet zijn...
Maar zo op het eerste gehoor vind ik dit een prima metalplaatje. Metalcore zegt men, maar het klinkt mij als redelijk gewone (maar degelijke) thrash in de oren. Het geschreeuw van de zanger doet me wat denken aan Rob Dukes van Exodus. Alleen hebben we hier bij The Agony Scene ook nog de afwisseling met cleane zangpartijen. En dat klinkt ook niet verkeerd.
Maar zo op het eerste gehoor vind ik dit een prima metalplaatje. Metalcore zegt men, maar het klinkt mij als redelijk gewone (maar degelijke) thrash in de oren. Het geschreeuw van de zanger doet me wat denken aan Rob Dukes van Exodus. Alleen hebben we hier bij The Agony Scene ook nog de afwisseling met cleane zangpartijen. En dat klinkt ook niet verkeerd.
0
geplaatst: 25 november 2012, 01:50 uur
Heel erg doordeweekse kruising tussen The Black Dahlia Murder en All That Remains (zoals praktisch iedere metalcoreband), maar The Agony Scene weet wel genoeg indruk te maken om te blijven hangen. En stiekem hangt hier ook nog heel wat jeugdsentiment aan. Screams Turn Into Silence blijft mijn grote favoriet hier.
0
geplaatst: 12 juli 2021, 09:32 uur
Pfoe de reacties zijn hier wel heel erg negatief. Ik vind het wel meevallen. Het is geen wereldband, maar dit is toch best een aardig plaatje. Er zit voldoende energie en pit in en het album trapt heerlijk af met the Darkest Red. Daarna gaat het plaatje lekker verder.
* denotes required fields.
* denotes required fields.