Damon Albarn - Dr Dee (2012)

Damon Albarn die een soloplaat uitbrengt Toch wel één van mijn favoriete artiesten van het moment, dit genie, dus naar een soloalbum kan ik alleen maar gruwelijk uitkijken. Ik ben zeer benieuwd.

Erg benieuwd naar dit!

Folk/Pop van Damon Albarn... hmm

Ik luister 'm nu voor het eerst op de luisterpaal. Beetje schrikken dit.

In welk opzicht? Ga hem nu ook beluisteren, ben benieuwd

EDIT: Apart. Folk/Pop slaat nergens op: dit is grotendeels opera, waar zowel Damon Albarn (die natuurlijk wel gewoon zoals altijd zingt, prachtig dus) als andere (opera)zangers/zangeressen aan mee doen. Ook de instrumentatie is grotendeels klassiek(achtig). Damon doet weer lekker waar hij zin in heeft. Wat ik ervan vind weet ik nog niet zo goed. Zolang er maar geen gillende sopranen voorbij gaan komen zou ik dit nog best weleens mooi kunnen gaan vinden

Ik snap de term Folk wel, maar dan wel met de plechtigheid van een middeleeuwse minstreel. Ik kan hier weinig to niets mee, al kan ik het wel waarderen dat Albarn compleet zijn eigen weg gaat.

Titel en album cover geven ook echt totaal niet de sfeer van het album weer, trouwens.

Spirituele zweverigheid. Ik kan het nog wel hebben, maar ik kan me voorstellen dat dit niet bij iedereen in de smaak gaat vallen. Zitten wel wat fijne passages tussen, maar het is over de gehele linie niet bijster interessant.

Instrumentatie: klassieke gitaar, cello, viool, fluit, harmonium. handklap, percussie. meer dan helft van de zang wordt ingenomen door operazang en koorzang . Een bijzonder muziekavontuur dus, waar de spaarzame zang van Damon bijna vreemd in klinkt.
Dit is zeker geen Pop/Folk album maar puur bedoelt als een moderne opera.
Veel muziek is bedoeld als een ondersteuning, voor de visuele handeling, van de opera die is gebaseerd op het leven van John Dee, adviseur van Koningin Elizabeth 1.
Er ontbreeks jammergenoeg een slotnummer, waardoor het geheel als een nachtkaars uit gaat.
De zangnummers van Damon zelf zijn wel wonderschoon (nr 2,3,6,8,16 & 18).
Fraaist: Apple Carts & The Marvelous Dream.

Wat dat betreft moet hij dus van de site af... aangezien dit zeker geen folk/pop is(of iets vergelijkbaars
Klassiek of iets in die geest wordt niet vertegenwoordigd op MUME.

Ik heb het album overigens nog niet gehoord.

Huh?

Ja, ik denk dat de gemiddelde mavo/havo Nederlander toch te nuchter hiervoor is. Dat geeft niet, er is nog Coldplay voor hen.

Een werkelijk schitterende bewerking over het leven van/ geïnspireerd door John Dee.

Damon Albarn bewijst hier maar weer zijn veelzijdigheid, zeker gezien zijn andere projecten tot nu toe.

Is dat een aanklacht naar mij... ?
Als dat zo is vind ik dat vrij triest en doe je er verstandig aan om mijn profiel eens te bekijken voor je dit soort domme uitspraken doet...

Het hoeft niet van de site, het is geen zuiver klassiek.

Klopt, hij mag blijven .

De veelzuidigheid van Damon Albarn is blijkbaar onbegrensd: britpop & rock, hiphop & blues.
en nu opera & musical. hij past gelukkig niet in een MM-hokje.

Bijzonder. Eerste luisterbeurt. Zal wat meer tijd vergen om te zeggen of dit nu gek of geniaal is.

Wederom een leuk experiment van Albarn, de man die maar grenzen blijft verleggen. Ik waardeer dat heel erg in hem. Muzikaal zit namelijk alles wel goed in elkaar, dat is niet anders op Dr. Dee. Ik waardeer het heel erg dat hij er veel aan doet om zijn muzikale volgers - de fans en andere geintresseerden - kennis te laten maken met muzikale stijlen waar zij normaliter niet of nauwelijks naar luisteren. Op deze plaat is dat overduidelijk opera, op Journey to the West was het Chinese volksmuziek. Ik begrijp overigens nog steeds niet waarom die laatste plaat zo slecht wordt ontvangen op MuMe.

Dr. Dee opent echter toegankelijk met sterke instrumentale stukken en rustige folkliedjes gezongen door Albarn. Daarna horen we wat operastukken en dat is zeker even wennen. Ik kan me wel vinden in vrouwelijke stem (met name op The Moon Exalted). De manier waarop zij zingt doet me denken aan Loreena McKennitt, waar ik graag naar mag luisteren. De mannelijke stempartijen schrikken mij bij een eerste luisterbeurt af, maar wennen later misschien.

Nogmaals, muzikaal gezien is het allemaal wel mooi maar nog even afwachten of deze plaat mij op de lange termijn kan overtuigen zoals Journey to the West dat deed.

Overigens vanavond voor de liefhebbers: Damon Albarn bij Later... With Jools, 23:00 BB2.

Bedankt voor de Jools-tip.

Op mijn luisterpaal-playlist draait deze selectie tot stijgende tevredenheid, z'n rondjes
2 4 6 8 9 11 13 14 15 16 18.
de complexe schoonheid van The Moon Exalted lijkt ongeëvenaard.

heb hem nu 2 keer volledig beluisterd en het klinkt nogal apart, of anders dan ik eigenlijk van hem verwacht had.
ik vind het wel wat hebben, vind het nog lastig er een cijfer op te plakken, maar het weet me wel te boeien.

ik ben maar wat blij dat we nog artiesten als Albarn hebben (ookal is het een handjevol), maar die durven tenminste nog echt iets.

Wat een elitaire opmerking.

Want vmbo'ers houden alleen van Frans Bauer en Kempi.

Paar erg mooie liedjes, maar ook een boel muziek waar ik niet zoveel aan vind. Ik kan klassieke muziek erg waarderen, maar dan voornamelijk instrumentale klassieke muziek want ik ben nooit zo weg van de zang. En ja, laat dat hier nou een vrij grote rol spelen. Een paar liedjes om te koesteren dus (The Marvelous Dream!), maar als geheel zal ik dit niet zo snel meer beluisteren (Watching the Fire That Waltzed Away is zelfs ronduit irritant). Maar ik heb al gehoord dat Damon Albarn binnenkort met nog een soloalbum komt (weet iemand daar meer van?) en die zou niet in deze stijl zijn. Weer iets om naar uit te kijken in elk geval, want het blijft een held

Gewaagd, maar niet echt geslaagd. Het gros van de klassiek(achtige) nummers doet mij niks.

Durf mezelf wel een Albarn-fan te noemen maar kan hier echt helemaal niets mee helaas. Die schrille hoge stemmetjes maken het helemaal akelig.