Suprême NTM - Paris sous les Bombes (1995)

Vind hem persoonlijk wat minder geslaagd dan hun CD uit '93. Zeker niet slecht, begrijp me niet verkeerd. Eigenlijk nog steeds zeer goed zelfs, maar toch iets minder goed. Er word al behoorlijk wat zinloos afgeluld op deze plaat ( "Le Reve", Pass Pass le Oinj", "Fièvre"... ). Dat er af en toe eens een nummer tussenstaat om effe op te relaxen, geen enkel probleem, maar hier vullen dat soort nummers bijna 1/4 van de CD op, wat me nogal veel begint te lijken. M'enfin, dat terzijde, wat een heerlijke samples gebruiken ze hier! Vloeiend, zo klinkt het, een ander woord kan ik er niet direct voor vinden, en waanzinnig chill bij momenten. Op dat vlak zit het echt wel zéér lekker. Effe een dankbuiginkje naar de DJ's toe * * voor hun schitterende werk hier. En dan de teksten... Ja, hier wisten Kool Shen en Joey Starr duidelijk nog hoe ze hun balpen moesten vasthouden, zoveel staat vast. Laten we eerlijk zijn, zelfs de inhoudsloze nummers vloeien lekker, en luisteren vlot weg; en als ze wel iets te vertellen hebben, dan doen ze dat ook op een duidelijke, weinig aan de verbeelding overlatende manier. Conclusie: al bij al nog een zeer geslaagd product van deze heren. 4*