Bruce Dickinson - Tattooed Millionaire (1990)

Ik ken twee soloalbums: Balls to Picasso (heel goed) en Skunkworks (minder).
Is dit een goed album?

Ik denk dat dit Bruce zijn bekendste solo album is,ik weet niet of het zijn beste is.
Tatooed milionaire en All the young dudes werden toendertijd vaak gedraaid op MTV.

Bedankt voor wat uitleg.
Bekend op Musicmeter is het niet in elk geval.

Ik vind dit zelf het minste solo-album van Bruce. Vooral Accident of Birth vind ik erg sterk, net als zijn laatste twee albums, maar die neigen weer meer naar de Maiden-sound, terwijl hij tot en met AoB wat rustigers en meer rock-georiënteerde muziek maakte.
Aan de andere kant ligt dit album meer in de lijn van Balls to Picasso en vond ik Skunkworks wel goed, dus misschien dat dit album jou meer aanspreekt.

Intussen is dit zijn enige soloalbum dat ik niet ken. Ik vind het nergens onder de 10 euro en twijfel meer te willen geven voor een album waar ik niks van ken. Op ebay natuurlijk wel, maar ik heb daar zo mijn twijfels bij.

Bij de Mediamarkt heb ik de re-release wel vaker voor 9,99 gezien.

Dit is zéker niet zijn beste album, want dat is m.i. toch echt Accident of Birth! Dit was een vrij aardig album, om mee te beginnen...

Ballad of Mutt is een prachtig nummer.

Nu ik alle albums van de man heb leren kennen, moet ik zeggen dat ik dit het zwakste vind, tenzij 'Skunkworks' die plaats inneemt. Twee redenen: de zang die is zoals op 'No Prayer for the Dying' en 'Fear of the Dark', te schreeuwerig + de vaak te eenvoudige composities. Alleen het openingsnummer schiet er boven uit.

Dat openingsnummer blijft natuurlijk subliem, die gitaren!

Eigenlijk niet eens zo'n heel erg verkeerd album. Misschien niet zijn allebeste plaat, aan de andere kant staat er geen enkel slecht nummer op deze plaat. Eigenlijk zijn het allemaal pareltjes van nummers en vind ik mijn 3.5* wat aan de magere kant

Valse start van zijn solo carriere. Ongecompliceerde rock, maar dat past hem niet echt. De nummers hebben ook te weinig om het lijf. Ik beschouw Balls to Picasso als zijn eerste solo-plaat. De eerste als zonder het 'veilige moederschip' Iron Maiden.

Tattoed Millionaire verscheen vlak voor No Prayer For The Dying. De ogen waren gericht op wat Maiden ging doen. Adrian Smith was al weg en de geruchten gingen dat Dickinson ook zou vertrekken. Hij bezwoer dat dit slechts een tussendoortje zou zijn. Samen met de van Gillan gekomen gitarist Janick Gers schreef hij aan Tattoed Millionaire (Steve Harris?). Gers werd ook vrijwel direct als opvolger van Smith bij Maiden geïntroduceerd.
Het eerste wat opvalt is de afstand van het theatrale Maiden geluid. Een tiental rechttoe rechtaan rocksongs is wat je voorgeschoteld krijgt. Dickinsons stem klinkt daarbij ruiger dan ooit. Alleen de kwaliteit laat wel wat te wensen over. Het dreigende Son Of A Gun opent verassend en voortreffelijk. Het opvolgende titelnummer is een leuke catchy single. Het kalme Born In 58 is ook te kwalifiiceren als goede rocksong, maar dan moeten we wachten tot het afsluitende No Lies op de volgende goede song. Rammelende AC/DC achtige nummers als Hell On Wheels of Dive Dive Dive passeren de revue alsmede een vreselijke Bowie cover en onbedoeld melige ellende als Zulu Lulu. Dat laaste handelt over een ervaring met een kolos in het 'Surinaamse straatje" in de rosse buurt in Amsterdam tijdens de opnames van Somewhere In Time, die in de Wisseloord studio's totstand kwam.
Die anekdote is dan ook het enige leuke van het nummer.
Dat maakt Tattoed Millionaire maar half geslaagd. No Prayer For The Dying werd ook een rechttoe rechtaan rock/metal plaat maar die is in mijn ogen toch een heel stuk beter.
Het duurde tot 1996 tot Bruce Dickinson met een echte goeie soloplaat kwam.

oei, ga je mond spoelen. Mott the Hoople. Als je het over All the young dudes hebt tenminste

Aiaiai. Het is niet echt een bekend nummer voor mij. Wel dat ik weet hoe het origineel klinkt, maar niet van wie ofzo. Het is iig een cover en ik vind hem verschrikkelijk.

De Tattooed Millionaire in kwestie is naar verluid Nikki Sixx van Mötley Crüe. Die ooit een nummertje maakte met vrouw Dickinson.

Dat zou de tekst ook wel voor een groot deel verklaren.

Ik vind dit samen met Accident of birth en Chemical wedding de beste solo werken van Bruce. Ik vond het destijds juist een verademing en erg moedig van Bruce om met iets totaal verschillends (en onverwachts) in vergelijking met Maiden te komen! Alleen het nummer Zulu Lulu (dat refrein...yak!!) vind ik een skipnummer. De rest kan ik prima horen met als uitschieters Son of a gun, het titelnummer, Born in '58, Gypsy road (een geweldige ballad!) en No lies. De cover van All the young dudes vind ik niet eens zo raar gedaan overigens. Vond ik toendertijd wel maar ik ben de laatste jaren bands als Mott the Hoople steeds meer gaan waarderen dus dat verklaard waarschijnlijk veel. Ik heb laatst de 2cd versie van dit album gehaald trouwens. Als remaster klinkt dit album echt te gek!! Veel beter dan de oorspronkelijke uitgave. Daar hebben ze echt werk van gemaakt. De bonustracks zijn leuk maar ook niet meer dan dat. De originele versie van Bring your daughter is niet zo gek veel anders als wat Maiden er later van zou maken.

Erg sterk debuut van Bruce Dickinson. Het titelnummer is samen met Tears of the Dragon en Man of Sorrows mijn favoriet van deze zanger. Born in 58 en All the Young Dudes = .
Prima hardrock plaatje dus.

Bowie schreef het nummer, Mott the Hoople had er een hit mee

En Bowie produceerde het album waarop het stond. In zijn glamperiode...
Overigens is dat wel het enige memorabele van Mott the Hoople. Heb mee eens laten verleiden tot aanschaf over te gaan van zijn 5cd CBS pakketje met cd's van Mott the Hoople. Niet echt memorabel. Dan luister ik, ondanks mijn lage waardering, nog liever naar dit Dickinson debuut.

Bruce's solodebuut is er één van ups en downs.
Ups: titelnummer, Son Of A Gun (heb altijd het idee dat hieruit Wasting Love is gegroeid),
Born in 58, Gypsy Road, Hell On Wheels en No Lies
Downs: de rest

Helemaal mee eens, dat zijn ook wel de nummers die Maiden-waardig waren destijds muv Born in 58 (maar dat is om andere redenen weer een aardig nummer).
Nummers als Zulu Lulu, dat is echt net zo vreselijk als Bring Your Daughter To The Slaughter op NO Prayer For the Dying die iets later uitkwam.
Ook niet Maiden's beste tijd lijkt mij.

Bij verschijnen vond ik dit geweldig, nu vind ik het vooral erg wisselvallig.

Elke cd van Bruce is uitstekend goed, telkens een andere stijl toch. Tattooed Millionaire laat me denken aan een vader waar ik nooit tegen spreek.

Ja, zo heeft iedereen zijn eigen associatie zeg maar............

Toen ik het voor het eerst hoorde dacht ik vanwege zijn mogelijke vertrek uit Maiden (was toen nog geen feit maar de geruchten zongen toen beslist al rond) dat het titelnummer over Steve Harris bleek te gaan. Maar blijkbaar gaat het over Nikki Sixx. Ook een mogelijkheid. Anyway, zoals ik al eerder schreef. Son Of A Gun, het titelnummer en No Lies zijn vrij aardig. De rest van het album vind ik uiterst zwak.

Als het gaat om solospul van Dickinson, geef mij dan maar Skunkworks of vooral Chemical Wedding.

Ik vind dat Gypsy road ook niet onvermeld mag blijven. Prachtig nummer.

Klopt! Is een prachtnummer inderdaad

Het enige memorabele van Mott The Hoople zegt ie...