Regina Spektor - What We Saw from the Cheap Seats (2012)

Heel veel oud werk op deze nieuwe plaat, misschien is dat ook waar de titel naar verplaatst; in de goedkope stoelen van kleine, rumoerige cafés in The Bronx, New York, hadden een handjevol het voorrecht om getuige te zijn van het begin van een succesvolle carrière. Er zijn een aantal geluidsopnames van die concerten (2002/2003) en als ik die hoor wordt ik wel eens jaloers op degene die daar bij aanwezig waren. Geluid is slecht, veel technische problemen, Regina Spektor maakt nog een hoop fouten, maar het talent voor singer-songwriter droop er van af. In die tijd heeft ze een hele hoop parels van een nummers geschreven en haar stem is alsof er een engel in je oor fluistert. Oh Marcello, Don't Leave Me (stond al op haar Songs als Ne Me Quitte Pas), Patron Saint, All the Rowboats en Open komen uit die tijd. Firewood en Ballad of a Politician zijn redelijk recent. Small Town Moon speelde ze als ik het goed heb voor het eerst zo om en nabij 2007. Oftewel maar drie nieuwe nummers: How, The Party en Jessica.

Is dit dan wel interessant voor de fans? De studioversie van All the Rowboats maakt het duidelijk: een volmondig ja! Tijdens een van de spaarzame opnames (misschien wel de enige voor 2011) van All the Rowboats doet ze een poging tot beatboxen en zegt ze "I got so much more stuff in my head than you guys hear right now". Op de studioversie horen we dan eindelijk wat zij destijds in haar hoofd hoorde. Dat is dan ook precies waarom ik heel erg benieuwd ben naar de nieuwe versies van al deze prachtige fossielen. In de tijd dat ze overliep van inspiratie had ze niet de middelen om de nummers te maken zoals ze wilde. Nu heeft ze dat wel en pakt dat bij All the Rowboats erg goed uit.

Maar de beschikbare middelen hebben ook een keerzijde. De tweede single van het album was gisteren voor het eerst te horen en daar wordt de regel "less is more" heel duidelijk. Ze had al een prima studioversie opgenomen voor Songs met enkel piano en stem, misschien dat een producer het geluid nog even wat mooier zou kunnen maken, maar meer hoeft niet. De toegevoegde waarde van de extra beschikbare middelen is totaal niet duidelijk bij de nieuwe versie. De instrumentatie slaat compleet de plank mis. "I love Paris in the rain" zingt ze en dat kon ik me prima voorstellen als ik naar haar oude versie luisterde. Nu hoor je een of ander cheesy zomers deuntje. Tsja, dan waan ik me niet echt in een regenachtig Parijs. Op haar vorige plaat zat ook al zo'n miskleun, Folding Chair.

Het nummer Open is een van mijn persoonlijke favorieten en daar schijnt weinig aan gesleuteld te zijn, dus daar ben ik erg benieuwd naar. Ook Patron Saint is een van de nummers waar ik het meest naar uitkijk, ik zie hier wel potentie in voor een studioversie.

Hier ben ik benieuwd naar! Nog niks van gehoord, ben benieuwd of het Far overtreft. Ik vind bijna al Regina's platen wel hun eigen charme hebben.

Vreemd dat het blijkbaar allemaal al oude nummers zijn, want ik ken vrijwel alles van Regina, dacht ik. Ook alle obscure live-opnames en demo's enzo. Maar alleen Patron Saint komt me bekend voor van naam.

Vind het overigens jammer dat ze Belt (een nummer die ik ook ken als live-opname) niet heeft opgenomen. Geweldig nummer is dat, zoek hem op, echt!

Maar goed, ben erg benieuwd naar haar nieuwe album. Ik hóóp dat hij Far overtreft, want die vond ik toch een van haar minste.

Ik kom net pas kijken wat betreft Regina Spektor; ik ken alleen Soviet Kitsch en een paar losse nummers, plus ik heb Live In London een keer gehoord, dus deze wil ik ook nog wel horen. 'All the Rowboats' vind ik tot nu toe wel redelijk, alleen dat beatboxen had van mij echt niet gehoeven. 'Don't Leave Me (Ne Me Quitte Pas)' is ook wel een alleraardigst liedje, maar het klinkt alleen zo ontzettend als een indie-Cindyverantwoord liedje. De hoes vind ik trouwens ook niet zo.

Ik denk dat jij beter Songs - met o.a. een veel mooiere versie van Ne Me Quitte Pas - kan proberen, dat past meer in je straatje. Of anders, gezien je zwak voor poëzie, de RSD-single van dit jaar (twee gedichten in het Russisch van ene Bulat Okudzhava). Al zal je die dan nog ergens uit de schappen moeten toveren, want op het web zijn de studioversies niet te vinden. De verschillende bonustracks van Begin to Hope zijn ook wel wat voor jou.

Small Town Moon

Na het teleurstellende Don't Leave Me (hoorde iemand al de niet eens ze gekke vergelijking met Mika maken) is dit weer een heerlijke track. Ik lijk af en toe een zeur die alleen maar piano en stem wilt horen, maar dit soort instrumentatie mag van mij zeker wel. Dit is trouwens een van die oude nummers.

'All the Rowboats' begint me al wat beter te bevallen, over 'Small Town Moon' durf ik nog niks te zeggen. Hier toch even achteraan gaan, ben uiteindelijk toch wel benieuwd. Misschien is het wel een groeiplaat.

Hij staat op de luisterpaal, maar ik kan hem niet afspelen. Zijn er nog mensen met dit probleem?

Sinds de site vernieuwd is, heb ik dat probleem regelmatig. Het merendeel van de albums werkt, maar nu en dan zit er één bij die eindeloos blijft laden..

Net binnengehaald, Ik zal 'm zo eens beluisteren, ben benieuwd!

Net voor het eerst geluisterd, en mijn eerste indruk is niet echt een heel goede helaas. Ik ben wel iemand die nummers flink wat vaker moet horen om ze te kunnen waarderen hoor, dus wie weet is het inderdaad een groeiplaat.

Maar ik mis toch iets van Regina's oude grappigheid en creativiteit. Nogal veel ballads ook, All the Rowboats is eigenlijk het enige lekkere pittige nummer volgens mij.
En tja, zo'n 3 nummers die ik al wel zo'n beetje kende, en ik moet zeggen dat de studioversie ze niet per se veel beter gemaakt heeft. Had liever gewoon een cd vol nieuw materiaal gehoord.

Maar goed, dit is eerste indruk, hoop dat hij nog beter wordt.

Hmm, ik ben ook niet erg enthousiast. 'How' vind ik tekstueel bijvoorbeeld echt een matig pubermeisjesgedicht qua tekst en dat terwijl Regina zo goed met teksten is. 't heeft allemaal zeker zo z'n mooie momenten, maar echt heel bijzonder vind ik het ook weer niet.

How is inderdaad erg matig. Net als Don't Leave Me. Op het eerste gehoor lijken Small Town Moon, Patron Saint en All the Rowboats de hoogtepunten. Wat ik van Oh Marcello en Open moet vinden weet ik nog niet. Gemengde gevoelens bij deze plaat. Niet een heel hoog niveau, maar wel gedurfder dan ik had verwacht. Ik ben dus wel blij met de koers die ze vaart (Don't Leave Me beschouw ik dan maar als een verplicht cheesy singletje).

EDIT: De drie hoogtepunten die ik noem wijken (muzikaal) allemaal behoorlijk af van haar oude werk. En dat terwijl ik juist haar beginperiode prefereer. Het kan dus wel in een nieuw jasje worden gestopt, maar dan niet op de manier zoals bij Don't Leave Me (en op de vorige plaat bij Folding Chair).

'Oh Marcello' vond ik wel tof overigens. Jammer dat het album van de luisterpaal is verdwenen en de laatste keer dat ik dat ik keek spotify 'm nog niet had, want ik wil wel graag opnieuw gaan luisteren.

Staat Nu wel op Spotify. Ben erg benieuwd. Kreeg een soort ' Disney certificaat ' in de Veronica. Mierzoet enzo.. Maar goed.. Eerst zelf eens luisteren !

Ik weet nog steeds niet precies wat ik er van moet vinden, maar van een mager zesje heb ik inmiddels al een dikke acht over voor deze Regina Spektor plaat.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ik heb dit album niet in 1x geluisterd, maar in delen omdat ik er vaak geen zin meer in had. Toch is het een prima album, met als absolute hoogtepunten Firewood en How. Regina's stem vind ik echt heel goed in mooie ballads passen, maar de uptempo nummers zijn ook prima!

Toen ik het album voor het eerst luisterde, vond ik het niks. Ik begon geloof ik met How, ook nu nog de minste op het album met Ne me quitte pas (deze versie vind ik echt niet leuk, de oude is zoveel mooier gezongen). Maar de rest is prachtig, zelfs Oh Marcello vind ik juist mooi. Mijn favoriet is Open. Je moet in een bepaalde stemming zijn wanneer je dit album begint te waarderen, zeker omdat sommige nummers niet erg toegankelijk zijn. Maar schrijf het album niet gelijk af en luister de nummers vaker.

Deze is ook wel schattig ja.

De naam Regina Spector kende ik een beetje vaag; van ooit wel eens gehoord. Spector natuurlijk van de grote gekke geniale Phil Spector. Edoch, door toeval weer op haar naam gekomen en eens gekeken wat voor muziek ze maakt. Wat eigen, beetje gekkigheid, gevoelig, mooie stem, maar soms ook beetje een ratjetoe dat veel kanten opgaat. Misschien is dit album dan ook niet direct het meest representatief voor wat ze gemaakt heeft, maar an sich wel een aardige kennismaking.

Misschien dan eens haar tweede proberen, Songs. Zoals de titel al doet vermoeden veel meer een consistent album van luisterliedjes (er is op dat album ook niet meer te horen dan piano en zang). Tegelijkertijd ook wel een stuk minder toegankelijk. Die gekkigheid, gevoeligheid en stem zijn daar nog meer aanwezig.

Ze komt binnenkort met een nieuw nummer/cover van Peter Gabriel ' Blood of Eden ' op het langverwachte album ' And I'll Scratch Yours '.

Klein voorstukje Album Sampler

Even doorspoelen, maar de rest is ook zeker waard om te beluisteren !

Die twee covers van Boelat Okoedzjava - een van Ruslands grootste chansonniers - op de deluxe editie zijn echt waanzinnig mooi.