Hypno5e - Acid Mist Tomorrow (2012)

Acid Mist Tomorrow is een aparte trip. Een moeilijk te categoriseren metalcore meets Fates Warningdinges met veel electronische invloeden. De nadruk op dit grillige album ligt op de neerslachtige sfeer die vergelijkbaar is met wat Fates Warning dus deed de laatste paar albums. Muzikaal is het weer heel anders dan die bewuste band. Maar beter kan ik het even niet omschrijven.
Bizar maar zeker de moeite waard.

Dit album ligt erg in de lijn van hun eerste album, maar dan een stukje minder complex en minder geniaal. Het is een ijzersterk album, maar in vergelijking met hun vorig is het een stap achteruit, vind ik. Dit album vormt wel meer een geheel dan hun eerste en het is opnieuw duidelijk dat er érg veel werk in gestoken is.
Zeker een aanrader voor iemand die van experimentele, progressieve metalcore houdt!

Story of the Eye komt nu weer langs op het soundrop-kanaal, en dit vind ik eigenlijk maar weinig experimenteel, qua stem/effecten af en toe wel, maar verder ligt het eigenlijk vrij makkelijk in het gehoor allemaal, en zijn de gitaarlijnen wel een beetje te gepolijst af en toe... kom op zeg, dit is metal, dat moet aggressief en rauw zijn, niet zo clean... Volgens mij bestellen deze mensen voor ze optreden een kopje koffie met melk en suiker...

Ik heb mijn koffie liever zwart eerlijkgezegd..

Maar bij vlagen nog wel leuk.

Van mij mag metal af en toe ook eens gewoon prachtig zijn en gemakkelijk in het gehoor liggen. Het hoeft niet altijd stoere 'lederen vesten, lang haar en tattoos'-metal te zijn. Dit album zit erg vernuftig in elkaar. Wat mij betreft zijn deze mannen op het vlak van songwriting simpelweg genieën.

Misschien verandert uw mening nog enigszins als je eens de tijd neemt het volledig album degelijk te beluisteren. Misschien ook niet.

In 2013 komt het uit op vinyl, dan koop ik het wel. Na Mass V van Amenra dé release van het jaar voor mij.

Hypno5e zet op Acid Mist Tomorrow een lekker naargeestig sfeertje neer dat nog wordt benadrukt door bepaalde Franstalige samples, die zijn namelijk ook niet echt vrolijk. Het album zit zeer vernuftig en vrij complex in elkaar maar het luistert heel lekker weg. Brute passages worden afgewisseld met prachtige rustige stukken en vooral de gitaarriffs vallen op. Die zijn inderdaad vrij melodieus maar toch zwaar. 4 sterren voor dit werkje.