Maxïmo Park - The National Health (2012)

eerste voorproefje, de titelsong klinkt weer ouderwets opzwepend!

De eerste 2 albums vond ik erg prettig van deze band. Het 3e viel veel minder goed. Ben wel benieuwd of ze die lijn doorzetten. Het titelnummer klinkt heel prettig en ik kijk hier dan ook naar uit. Gewoon weer lekkere gitaarmuziek. MAXIMO PARK - THE NATIONAL HEALTH - maximopark.com

hips en lips is ook te beluisteren en klinkt wat meer elektronisch

Weinig interesse nog maar voor dit album, terwijl het toch weer gewoon een goed album is geworden

Klopt.. heb hem vandaag maar eens gehaald. Heb hem voor het eerst vanmorgen opgezet. Daarvoor was hij nog helemaal niet gelekt en te vinden op 't internet (hebben ze goed voor mekaar gekregen dan).
Eerste indruk is nog niet helemaal top. Paar luisterbeurten geven en ik wed dat dit een groeiertje word. Maar qua songs gaat het toch helaas niet de kant op als Books From Boxes, By The Monument of songs op A Certain Trigger

Pakt me ook nog niet echt. Misschien groeit het nog. Until The Earth Would Open, The Undercurrents en The National Health komen dichtbij het niveau van de eerste twee albums, maar niet meer dan dat.

Het nieuwe materiaal is toch wel interessant. The National Health en Hips and Lips hebben een fijne urgentie. Lekker snel en hard soms. Reluctant Love daarentegen is een fijn langzamer nummer. Ik ga Maximo Park zeker een nieuwe kans geven. Hun vorige plaat was wat minder, maar ook daar stond genoeg genietbaars op (In Another World bijvoorbeeld).

Weinig nieuws onder de zon bij deze nieuwe van Maximo Park. Hun moment van glorie gehad met A Certain Trigger en ik ben bang dat het daar wel blijft.

Wat een matige plaat. De frisheid van het debuut is al lang weg en daar is niks voor terug gekomen. Our Earthly Pleasures was ook nog goed maar Quicken the Heart heb ik aan mij voorbij laten gaan na een optreden in het Paard, waar een aantal nummers van het toen nog te verschijnen album Quicken the Heart gespeeld werd.

Ik kan Maximo Park nu definitief van mijn alsmaar langer wordende lijst 'te volgen bands' schrappen. Een voldoende weten ze er nog wel uit te slepen met een paar catchy nummers als Write This Down en het titelnummer maar Hips and Lips en Banlieue zijn dan weer echt ondermaats met die verschrikkelijke gesproken teksten in laatst genoemd nummer. Een ballad als Unfamiliar Places pakt ook verkeerd uit. Het is gewoon een saai nummer ipv mooi of ontroerend. When I Was Wild slaagt daar dan weer beter in.

Het is dus niet slecht maar er zijn zoveel betere bands. Je kan natuurlijk ook gewoon hun debuut weer opzetten.

Na de mooie piano opening gaat het album furieus van start en denk ik...ja....ze kunnen het nog! Maar helaas....daarna vervalt het al snel weer in de middelmatigheid van hun vorige 2 albums en ben ik er na zo'n 4 luisterbeurten wel klaar mee.

Ik kan toch wel stellen dat voor mij persoonlijk dit weer een stap vooruit is vanaf Quicken The Heart. Hier staan een paar erg fijne nummers af, al is er ook een deel dat me minder aanspreekt. Ik ga hier toch wel een voldoende voor geven.

Live in Utrecht

The Undercurrents

Reluctant Love

This Is What Becomes Of The Brokenhearted

Prima album, lekker energiek.

Write this Down is het enige nummer dat doet denken aan My Earthly Pleasures, de plaat die het gevoel heeft van een regenachtige, Engelse stad ergens in het noorden. Newcastle bijvoorbeeld, of Glasgow. Hoe opwindend kan het regenachtige Engeland zijn!

Ik vrees dat Paul Smith dat gevoel een beetje kwijt is door het vele reizen. Deze plaat heeft meer het gevoel van in de rij staan op een vliegveld. Saai en druk.

Jammer, maar ik blijf hoop houden dat Paul Smith het gevoel terugvindt in de toekomst.

Mening bijgesteld. Plaat heeft een tiental luisterbeurten nodig. Lekker energieke plaat en een paar mooie sfeernummers zoals The Undercurrents en Hips en Lips.

Leer je topografie eerst, voordat je zomaar wat zegt

gewoon goed plaatje.
goede mix rustige nummers, beetje electronica erin en gewoon weer lekkere meezingers, prima teksten ook weer.

fav. nummers: Banlieue, Undercurrents, Wolf among men

mijn fav: Until the Earth Would Open. subliem. hopen dat ze m spel n met tivoli-concert