Bee Gees - Living Eyes (1981)

Eén van de minst bekende Bee Gees albums, maar de titel song is juist een erg goed nummer. Bekendste hit van dit album is He's a Liar. Op een gegeven moment was dit album nauwelijks meer op cd verkrijgbaar en werd er veel geld voor gevraagd. Recentelijk is Living Eyes weer opnieuw uitgegeven - soms ook in dubbel cd (met een ander album tegelijk zoals Saturday Night Fever). Daardoor is de prijs weer normaal geworden.

Dit is voor mij het best Pre-disco album van De Bee Gees

Pre-disco? Dit is toch al redelijk weer na de discotijd (Saturday Night Fever uit 1977)?

Sorry, hier sla je de bal mis, dit is AFTER-DISCO of APRES-DISCO zo je het in het Frans wil benoemen.
De grootse jaren van de groep waren net achter de rug, met prachtalbums als Main Course, Spirits Having Flown en natuurlijk de soundtrack van Saturday Night Fever.
Hier hoor je een groep die zeker wat op zijn return is.
He's a Liar is wat een flauw schaduwtje van eerder groter werk.

Na gave tracks 'He's a liar', 'Wildflower' en de sublieme titeltrack is er hier maar weinig moois meer te bespeuren.

Wat dacht je van "Soldiers", die is nog wel van het "Spirits having flown" niveau.

De zeer succesvolle disco periode van de Bee Gees was achter de rug en nu moest er uit een ander vaatje getapt worden .
Herkenbaar blijven ze gelukkig , maar de broers zijn een beetje dolende hier . Verantwoorde pop , gladjes en mainstream .
Geniaal blijven echter de coirtjes , en er staan een aantal hele goede nummers op . Living Eyes , Soldiers en Wildflowers vooral .
Voor de rest een weinig baanbrekend album in hun catalogus .

Dit is het vervolg op de bestseller Spirits having flown. Spirits vind ik een veel sterker album.
In het LP-tijdwerk was dit album makkelijk te krijgen. De Nederlandse Polydor-persing stond toen gewoon in de bakken.
Ik kocht een Canadese persing, omdat die iets goedkoper was.
Van dit album werden He's a liar en Living eyes op single uitgebracht. He's a liar werd een redelijke hit maar het mooie titelnummer flopte. Er werd ook een 12 inch uitgebracht van He's a liar, waarbij alleen het intro ietsje langer is en het geluid beter is.
Die versie heb ik ook op de Japanse CD-compilatie Rare collection.
In het CD-tijdperk heb ik veel moeite moeten doen om dit album op CD te krijgen. Bij veel CD-zaken stond dit album als vervallen.
Ook ESP was een tijdje niet op CD te krijgen.
Zowel de Dolly Dots en America hebben een song die She's a liar heet.
De beste stukken vind ik hier He's a liar, Living eyes, Soldiers en Wildflower, dat duidelijk een Maurice Gibb song is.

mooier dan dit hebben ze nauwelijks gemaakt, waarschijnlijk hun beste album: don't fall in love with me, soldiers, noem ze maar op, stuk voor stuk juweeltjes!

Dit album opent sterk met m.i de beste nummers van het album; Living Eyes en He's a Liar...pak daarbij ook nog Be Who You Are en je hebt de mooiste 3 te pakken, wat mij betreft. Kort gevolgt door Soldiers en Don't fall in love with me. De andere zijn zeker niet slecht, maar vallen voor mij minder op. Wildflower is het enige nummer waarop Maurice solo mag zingen. Hier en daar is het vibrato van Robin ietwat op het randje, maar het zij hem vergeven. De samenzang van de gebroeders is weer als vanouds...dik in orde.

Deel precies je mening. Be Who You Are vind ik trouwens betoverend mooi. Het orkest dat na een langere intro wat terugvalt voor de zang om vervolgens naar een climax te werken. Soldiers en Cryin' Every Day maken voor mij ook dat ik dit een sterk album vind.

Dit was het album waarmee de Bee Gees afwilden van hun Disco-imago. De Disco was op sterven na dood en het publiek was intussen uitgekeken op de Falsettostemmen van de broers Gibb.
Maar precies op dit album werden de Falsetto voices naar de achtergrond terug verwezen en van Disco was hier ook al helemaal geen sprake meer. De Bee Gees deden gewoon waar ze altijd heel goed in zijn geweest: namelijk muziek maken op hoog niveau. Dit is een puur pop-album geworden maar ééntje van uitzonderlijk niveau. De single He's a Liar en Cryin' every day vind ik de minste nummers maar Het titelnummer daarentegen is heel erg mooi wat betreft harmonisch samenzang. Wat nadien volgt is hogeschool popmuziek met nummers als Paradise, I Still Love You, Don't Fall in Love with Me en Wildflower. Een echt kippevelmomment is het door Barry Gibb gezongen Nothing Could Be Good maar het absolute hoogtepunt is de afsluiter Be Who You Are dat mij doet terugdenken aan hun Odessaperiode uit de late sixties. Living Eyes werd commercieel een echte flop. Artistiek is het één van hun meesterwerken.

Heet dat nummer He's a Liar?
Ik dacht altijd He's a Lion.

Hoewel al stevig geworteld in wat voor mij als de "foute periode" geboekstaafd staat, vind ik deze toch best wel te genieten...

Paradise en Soldiers zijn toch echt wel mijn favoriete liedjes van dit album.
Be who you are mag er ook zijn, en wat betreft de rest is er geen slecht nummer op dit album.
Prachtig album