Traffic - On the Road (1973)

Dit livealbum haalt het niet bij de Canteen opnamen. Het is een degelijk album maar klinkt een beetje "dof", misschien wel Uninspired. Het blijven natuurlijk vakmuziekanten maar ik had er iets meer van verwacht.

Misschien een beetje glad als je het met Welcome to the Canteen vergelijkt maar nog steeds een prachtige live plaat met geweldige songs.

Jazeker Harald, Maar Welcome to the Canteen spreekt mij nu eenmaal meer aan. Ook op dit album blijft er echter genoeg te genieten natuurlijk.

Traffic begon ooit als de meesters van de puntige song en verwerden langzaam tot een stelletje verwende rock-sterren die hun podium-tijd vol stonden te spelen. In de bezetting met Muscle Shoals coryfeën Beckett, Hood & Hawkins in de gelederen, waarmee deze Live registratie opgenomen werd, waren ze op hun dieptepunt in die ontwikkeling IMO.
Gelukkig zag Winwood dat zelf ook in, kapte het dode hout eruit en nam met Traffic nog een prettig album op, gewoon met Capaldi op drums zoals het hoort, voordat hij aan zijn solo carriére zou beginnen.

'Glad/Freedom Rider' is geweldig, en ook de rest is helemaal niet onaardig. Lekker losse jams, al is het wel een lange zit in één keer.

Ik snap niet veel van het bekende kritiekpunt dat dit een slappe, ongeïnspireerde liveplaat zou zijn.

'(Sometimes I Feel So) Uninspired' en 'Shoot Out at the Fantasy Factory' zijn ook hoogtepuntjes. Ondergewaard album, tijd voor een herontdekking lijkt me.

Ja luister eens Stijn, als ik hier nou kom om míjn commentaar te geven en jij blijkt dat dan allemaal al precies en tot en met de keuze van mijn favoriete nummers te hebben verwoord, dan blijft er voor mij hier ook niet veel meer te doen...
 

Het bezwaar dat alles allemaal te lang duurt is moeilijk te weerleggen, met zes nummers die gemiddeld dertien minuten duren, maar het gaat toch nergens vervelen, en er wordt naar mijn gevoel op een hoog peil gemusiceerd (hoewel ik van Winwoods gitaarsolo's niet altijd kapot ben). Ik vraag me af wat de rol van Jim Capaldi hierbij was, want wat hij naast een (andere) drummer èn een percussionist nog aan het totaalgeluid kan bijdragen weet ik niet (tenzij hij natuurlijk op sommige nummers als tweede of zelfs enige drummer meespeelt), en als (lead)zanger is hij alleen te horen op Light up or leave me alone. Wel veel ruimte voor de fluit en vooral de lekker brommende sax van Chris Wood.

Samen met het album van Weather Report (Sweetnighter) staat dit album van Traffic op een lage positie in de OOR jaarlijst 1973. Gedeeld één na laatste (56). Toch vind ik dit album i.t.t. dat van Weather Report minder langdradig. Het zijn ook hier lange nummers, maar met wat meer afwisseling en speelsheid gelardeerd. Het blijft echter niet mijn ding (jazz en jazzrock) dus van mij als leek geen stem.