Susanne Sundfør - The Silicone Veil (2012)

Mooi, mooi! White Foxes is wel wat Kate Bush achtig.

The Brothel mag best omschreven worden als een hedendaags muzikaal sprookje dus een nieuw album is zeker iets om naar te gaan luisteren.

De gothic-achtige opener Diamonds (waarom moet ik toch denken aan Within Temptation als ik dit hoor?!) belooft al genoeg op dat vlak: avontuurlijk, mysterieus en betoverend. Aangenaam binnenkomen zo.
En wees gerust: dit nummer zet de toon voor de rest van het album!

Wandel gerust mee door dit sprookjeslandschap dat Susanne Sundfør ons voorschotelt. Laat je bij de hand nemen en voel je verdwalen als Alice in Wonderland: de ene verwondering na de ander is je deel.
De electronica doet zijn werk maar weet telkens in dienst te staan van de nummers en de zang van Sundfør doet de rest: ijl als een bosnimf dwarrelend in de vroege ochtendnevelen.
Je moet er gevoelig voor zijn want dit album vraagt best wat dwingende aandacht van de luisteraar en zal pas na meerdere draaibeurten z'n geheimen echt prijs gaan geven en vocale acrobatiek gebezigd door dit soort dames is ook niet voor alle oren bestemd.
Can You feel the Thunder doet me denken aan de sfeer die Scott walker of Marc Almond soms neer weten te zetten en is zeker één van de hoogtepunten op dit album en toont de veelzijdigheid er van aan.
Het instrumentale Meditations in an Emergency is van een schoonheid die niet iedereen weet neer te zetten. Górecki of Preisner liggen hier op de loer en Among Us laat horen dat dames uit het hoge noorden zoals Björk toch altijd weer bijzonder blijven.

Liefhebbers van het schitterende The Brothel zullen ook nu wel weer de weg weten te vinden naar The Silicone Veil en wie weet gaan nog meer mensen het avontuur aan dat Susanne Sundfør je weet te bieden.

Geschikt voor liefhebbers van: Kate Bush, Sia, Florence + The Machine, Antony and the Johnsons.

O ja, mag ik even zeggen dat de titeltrack hemeltergend mooi is?! Wat een klasse

Helemaal gemist zeg! Ben Brothel toch wel enorm gaan waarderen, dus deze verdient absoluut zo snel mogelijk mijn volledige aandacht.

White Foxes is echt prachtig. Heeft me toch wel enigszins benieuwd gemaakt naar dit album.

Luister net het titelnummer, en de naam Kate Bush schiet mij toch ook te binnen. Zeker geen minpunt, overigens; mooi nummer, met elektronische inslag. Interessant, misschien ook wat meer van deze dame opzoeken.

Het lijkt of Susanne een beetje vergeten wordt. Twaalf stemmers en nauwelijks berichtjes loopt niet bepaald over...

Ik ben precies de enige, maar ik kan mij niet meteen een zangeres inbeelden met een zo mooie stem als Susanne Sundfor. Het is een opmerkelijke stem, maar ik begrijp niet waarom zo velen erop afknappen... Deze cd wordt steeds mooier! Waar ik oorspronkelijk The brothel stukken beter vond, vind ik ze nu al gelijkwaardig. Kijken waar dit uitkomt. The silicon veil zelf (het nummer) is weergaloos, briljant!

Beste album van het jaar tot nu toe.

Jep

The Silicone Veil van Susanne Sundfor is wat mij betreft de beste cd die ik in de afgelopen jaren heb gekocht. De cd heb ik in maart geïmporteerd bij Groenland Records in Berlijn, en na elke keer luisteren worden de nummers beter. Rome vind ik veruit het beste nummer. Haar sprankelende stem is haar belangrijkste instrument.
Haar live optreden in de Unie in Rotterdam was indrukwekkend. Zodra ze weer in Nederland optreedt wil ik haar bijzondere stem opnieuw horen.

Jammer dat haar talent nog niet in Nederland is ontdekt, en dat de cd pas later dit jaar uitkomt.

Dan heb je geluk, 7 November weer in Paradiso

Can You Feel the Thunder. Mijn god. Misschien mooiste nummer wat ik ooit gehoord heb. Wat een beheersing.

Ik krijg dit album niet onder de knie. Las ergens dat er associaties waren met een dwarrelende bosnimf in de vroege ochtendnevelen. Die krijg ik er niet bij. Denk meer aan de kat van de buren die klem zit tussen het gaas. Vreselijke stem die (mij) in de verste verte niet doet denken aan Kate Bush of Antony and THE Johnsons. Productie klinkt wel erg verzorgd. Niet mijn ding.

Ik kreeg deze plaat ook lange tijd niet onder de knie, maar opeens viel toch nog het kwartje. Sindsdien is het zwaar verslavend.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Susanne Sundfør - The Silicone Veil - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Vind dit album na het een aantal malen te hebben gedraaid vrij steriel en onderkoeld gezongen - het komt niet echt bij me binnen. De voorganger raakte me meteen, maar ik vrees dat dat met deze niet zal gaan lukken. Nou heb ik ook geen kwartjes meer ...

Misschien zou Susanne binnenkort eens in Melkweg moeten optreden en dan vooraf lekkers inslaan bij The Bulldog - kan ze tenminste de remmen loslaten bij het concert.

Een stem heeft ze echt wel; je zou alleen willen dat ze af en toe eens zich liet gaan en de boel helemaal losliet zoals Florence dat kan. Dit bljft me toch te veel de domineesdochter die op de liedjesschool in de stad is geweest en vervolgens met een jeugdvriend een bentje is begonnen. Te weinig erotiek, te weinig spanning, te veel steriliteit. We willen betoverd worden en niet in slaap gezongen worden - als dat al mogelijk is met zoveel hoog

Juist de afstand die hierin zit vind ik wel bij de elektronische begeleiding passen, Silent Shout (veel meer dance) en vooral Fever Ray vind ik om dezelfde reden ook erg fijn. Daar doet dit me ook het meest aan denken, alleen dan wel een tempo lager.

De Kate Bush associatie komt bij mij eigenlijk volledig van White Foxes, verder heeft het er wat mij betreft niet erg veel mee van doen. Ik merk in ieder geval dat ik The Silicone Veil de afgelopen tijd regelmatig blijf luisteren, dat is altijd een goed teken. Een stem volgt later nog, maar een ruime zeven kan er zeker wel af.

Prachtig album, wat een aanwinst is in mijn platenkast, ik ga hier nog veel plezier aan beleven, prachtige stem en instrumenten op dit schijfje.

Verbaast me - niet gedacht dat het je ding was. Heb je dit al gehoord? Esben and the Witch - Wash the Sins Not Only the Face (2013) Beetje Gothic/siouxsie invloed met een vleug shoegaze - band staat 23/2 in de spiegelzaal van Tivoli

Nee ken ik niet, bedankt zal eens gaan checken, dit vind ik ook helemaal geweldig Mjuman

Dat had ik al begrepen van een andere user met een voortreffelijke smaak, Premo oet Grunn. Hij staat idd op m'n te checken lijst.

De vorige van Susanne beviel me - eerlijk gezegd - beter, tot nu toe that is.

Ik vind alleen het nummer When niet goed, verder louter geweldige nummers. Ik snap ook de vergelijking wel met The Knife, zowel in de stem als in sommige nummers.

In hoeverre slaat The Brothel hierbij aan?

Dit album nu meerdere malen beluisterd. Klinkt niet onaardig, Suzanne heeft een mooie stem maar het album mist datnodige om voor mij een topalbum te worden. Er hadden meer nummers zoals de titelsong - verreweg het mooiste nummer - op moeten staan.

3,5*

Toch wel een teleurstelling na The Brothel. Deze is minder intrigerend, sterieler en alsmaar hetzelfde.

Dit album gaat het definitief niet worden voor mij. Gisteren weer beluisterd en een aantal zaken valt op: muzikaal is het zeker interessant, maar de stem van Sundfor is het probleem: klankkleur (erg schel) en m.n het hoge register laat veel te wensen over. In eerste instantie doet haar stem denken aan Maddy Prior (oa Steeleye Span), maar Maddy blijft in het hoge bereik loepzuiver (net als Emmylou, eveneens zo 'ijzig' zingend), voeg daarbij haar ademhalingstechniek (heel duidelijk hoorbaar) en dat alles leidt ertoe dat luisteren naar die stem vermoeiend is en door die ademhalingstechniek ook tot innerlijke onrust leidt - een van de basisprincipes van NLP is bijv afstemming van ademhaling op je gesprekspartner (of juist niet om tegengewicht te bieden) - in dit geval wordt een mens erg onrustig van die ademhaling.

Geen last van.

Als ik Susanne hoor komt me meteen een bevreemdend ijslandschap voor het geestesoog. In haar wat onvaste stem is de rilling van de kou als het ware te horen en ja, het happen naar adem hoort daarbij. Adembenemend. Er zit iets van de helderheid en breekbaarheid van ijs in. De muziek kleurt er doorheen. Betoverend en mysterieus.

Dat kan kloppen - in België zijn geen waarnemingen van dit verschijnsel gerapporteerd.
Wetenschappers wijten het aan een genetische gesteldheid.

De suggestie is dan: ga eens op je speaker zitten en kijk wat er dan met je gebeurt; zo gauw als je last krijgt van een trillende sluitspier moet je opstaan.

Ik ook niet.

Blijft een geweldig album, ook na vele luisterbeurten. Dit album klinkt misschien inderdaad wat 'gelikter' dan de voorganger, maar dat vind ik in dit geval geen probleem (t.o.v. 'The Brothel' vind ik het zelfs een grote stap voorwaarts, een wat volwassener album ofzo).

Ga jij maar wat zitten luisteren naar jullie 'Koningslied'.

Daar heb ik geen oren naar

Overigens geef ik gewoon een technische/inhoudelijk toelichting die ik heb getoetst bij een zanglerares/-pedagoge. Maar om met stadsgenote Tineke Schouten te spreken: "Doar heppie vas geen las váán"