Ólafur Arnalds • Nils Frahm - Stare (2012)

Vrij dure aankoop zo op Recordstoreday, maar nu ik het zo beluister, had ik dit niet willen missen. Ólafur Arnalds en Nils Frahm werken eindelijk eens samen en het resulteert in een EP waarin niet de piano, maar de elektronische kant van beide heren wordt belicht. De muziek doet me een beetje denken aan een eerdere plaat van Nils Frahm die hij samen maakte met Anne Müller: 7fingers. Niet zo verwonderlijk misschien, want het is Müller die op B1 cello speelt.
Een mooie uitgave waarin muziekstijlen als klassiek, electronic en dance bij elkaar komen. Laten we hopen dat Arnalds en Frahm in de toekomst nog meer samenwerkingen gaan doen.

Bij de bijgeleverde digitale download zit nog een extra track: een remix door Max Cooper.

Ik ben zo vrij geweest drie jaar voor mijn beurt te gaan, maar dit juweeltje kan ik niet onbenoemd laten.
Heb Frahm al vroeg leren kennen, maar eigenlijk vooral van concerten en hoogstens een paar releases. De laatste maanden echter luister ik erg veel zijn muziek: eerst het solo pianowerk, toen de meer elektronische albums en nu ben ik toe aan de samenwerkingen. Ik weet dat Ólafur Arnalds ook een grote naam is in het genre, maar buiten ...And They Have Escaped the Weight of Darkness heb ik daar volgens mij nooit wat van geluisterd (en dat is ook al 10+ jaar geleden).

Deze EP is wel bloedmooi, heel organisch en haast ontroerend. Die gaat nog vaak langskomen hier de komende tijd.

Uit hetzelfde jaar zijn trouwens ook opnames verschenen onder de single Life Story Love, maar die zijn opvallend mager hierbij vergeleken. Minder elektronica, meer piano, maar een beetje ruw en embryonaal vergeleken met bv. Felt of Screws.