Miss Montreal - I Am Hunter (2012)

Toffe plaat hè, 21 van Adele. Sanne Hans moet dit ook gedacht hebben, want in 'Trapped Inside a Heart' moet ook gebeunhaasd worden met flink aangezette drums en in afsluiter 'So Cold' wordt zelfs de melodielijn van 'Rumour Has It' nagedaan. Het zijn 'vernieuwingen' die Miss Montreal wat verder van Krezip af doen dwalen.

Maar om nou te zeggen dat de muziek iets omgooien nou een aanzienlijk beter eindresultaat oplevert dan die obligate poprock van de vorige twee albums, nee. Het zijn nog steeds de zielloze, slappe liedjes, maar dan in een ander jasje. Onderwijl is het tekstueel nog steeds inspiratieloos en clichématig; toen Sanne in een interview aangaf dat de teksten gewoon begonnen te stromen nadat haar relatie uit was gegaan, vertrouwde ik het al niet meer. En dat slechte voorgevoel is ook waargemaakt; als er al een metafoor wordt gebruikt, is die bijna net zo uitgekauwd als de methode gewoon maar roepen wat je voelt.

Het levert weer een dertien-in-een-dozijnplaatje op. Ga er dan ook alsjeblieft niet over doen alsof het heel diepzinnig en bijzonder knap in elkaar steekt, relationele problemen vanuit meer perspectieven dan Bracques uitgelicht worden en dit echt iets voorstelt. Pretentieloos valt nog wel te slikken zolang er inderdaad geen pretenties aan gehangen worden, maar van dat laatste heeft dit ceedeetje nog wel geregeld last.