Ericka Yancey - Ericka (1997)

Ericka Yancey werd geboren in 1979 in Los Angeles, en dat betekent dus dat haar album rond haar 18e levensjaar uitgebracht moet zijn. Best bijzonder, want nergens verraadt het album dat je luistert naar een cd van een tiener. Heel het album is doorspekt met maturiteit; zowel de vocalen van Yancey als de songteksten. Uit een aantal nummers blijkt dat 't jammer is dat de muziek van deze zangeres niet wat meer werd opgepikt door muziekzenders en radiostations. Haar eerste single So Good was namelijk een prima start voor haar carrière. Dit soort slowjams waren weliswaar erg standaard in de jaren ’90, maar zelfs vijftien jaar na dato blijven ze met gemak overeind en zo ook deze van Yancey.

Terwijl de R&B-divas Brandy en Moncia een jaar later kibbelden over aan wie de boy toebehoort, is Yancey beduidend meer resoluut en minder tolerant jegens the other woman. Concurrentie, die heeft ze niet. Zo brengt ze in haar slowjam duidelijk naar voren: ” It never belonged to her [love] / Woman to woman / I don’t wanna be cruel / But you cannot miss what you never had / There is no competition.”. Zeker het tweede hoogtepunt op deze cd. Ook vermeldenswaardig is het met best wel stevige beats gevulde All in All en de rauwe 90s-funk productie If Only. Wat mij betreft de vier beste tracks van de cd.

Wat haar team, denk ik, een beetje fout heeft aangepakt, is 'n gebrek aan afwisseling dat ze hebben gecreëerd. Een aantal van deze nummers hadden ze beter achterwege kunnen laten. Na So Good raakt het album in 'n sleur, en komt er ook niet meer uit. De nummers die dan volgen zijn op zichzelf niet slecht, maar lijken teveel op al hun voorgangers. Dat is wel jammer. Vooralsnog wordt het nooit vervelend om aan te horen, maar het toepassen van de skip-knop blijft uiteindelijk zeker een gevaar.