Stealers Wheel - Ferguslie Park (1973)

Hoewel het eerste Stealers Wheel-album al een aantal memorabele songs bevat, vind ik dit album als geheel net een tandje beter. De hit 'Star' is hier natuurlijk het bekendste nummer en 'Steamboat row' stamt nog uit Rafferty's beginjaren, de rest van het album luistert ook prima weg. Grappige songs zoals 'Wheelin'' blijven iedere draaibeurt leuk.
Volgens mij hebben Leiber & Stoller deze plaat geproduceerd.
Wederom is er veel aandacht besteed aan het hoesontwerp.
Op de binnenhoes met de teksten is die vette koe dus ook aanwezig.

Nog ver voor Gerry Rafferty een hit scoorde met Bakerstreet , had hij er al heel wat jaartjes als actief muzikant /componist opzitten.
Eerst met The Humlebums (met de latere komiek /acteur Billy Connolly ) en een relatief korte maar succesvolle tijd met Stealers Wheel .
Samen met Joe Egan had Rafferty het vermogen een soort van Beatlesachtige folk/pop te maken met fraaie zangpartijen en dito songs.
Ferguslie Park is het meest geslaagde album . Vakkundige songs met pakkende melodieuze klanken . Vaak met acoustische gitaren , maar ook toetsen , sax en electrische gitaren passeren de revue.
Melanchonisch , maar ook wat cynischer werk komt hier voorbij.
Het duo heeft altijd wat kritisch naar de hele showbizz en al de vage geldschieters gekeken , dit hoor je duidelijk terug in songs als Good Businessman en Star .
Ondanks dat is er ook wat opgewekter spul terug te horen in bijvoorbeeld Everyone's agreed That everything Will Turn Out Fine.
Heerlijke muziek en jammer dat het duo zo kort bestond . Egan heeft zich al heel lang uit de muziek teruggetrokken .

Mooie plaat in die typische melancholische, weemoedige, maar toch warme sfeer die Stealers Wheel eigen was. Een tikkeltje minder dan het debuut en de opvolger (die ik het beste vind), maar de drie platen ontlopen elkaar niet veel wat mij betreft.

Het is jammer dat deze band niet meer aandacht heeft gekregen, want véél beter dan Stealers Wheel was er destijds toch niet echt in deze hoek.

Maar weer eens beluisterd.
Zou een mooi item zijn voor Leo Blokfluit om Joe Egan eens op te sporen voor de Top 2000 A Go Go.
De solo succesvollere Gerry Rafferty is helaas niet meer, maar Egan, die overigens al vlot na het uiteenvallen van Stealers Wheel, de bizz verliet, is nog in leven.
Wonderschoon album deze. Jammerlijk nu kennelijk weinig relevant meer, wie heeft het nu nog over dit duo.
Terwijl de plaat tijdlozer is dan je aanvankelijk zou denken.

Opgenomen toen de vriendschap tussen Rafferty en Egan nog hecht was. Een jaar later was alles ineens anders. Op een van Rafferty's laatste albums doet Egan op een enkel nummer mee, wat in elk geval de suggestie wekt dat de ze de vriendschappelijke banden uiteindelijk hebben hersteld. Er zijn interview fragmenten van Egan te zien in een documentaire over Rafferty, die enkele jaren na zijn dood is gemaakt. Ook Billy Connolly komt uitgebreid aan het woord. Van Joe Egan kreeg ik de indruk dat het een moeizame interviewsessie was. Hij liet niet het achterste van zijn tong zien. Connolly daarentegen vertelde alles en barste in tranen uit toen hij vertelde over het overlijden van Rafferty.
Zelf heb ik van Stealers Wheel een verzamelaar, waardoor ik maar de helft van dit album ken. Uiteraard het magnifieke Star, maar ook Good Businessman en de prachtige single Everyone's Agreed That Everything Will Turn Out Fine. Vreemd dat dit laatste nummer geen grotere hit is geworden. Verder vind ik op mijn cheapo verzamelaar Waltz (You Know It Makes Sense), Blind Faith en Nothing's Gonna Change My Mind. Omdat ik niet alles ken hang ik geen waardering aan dit album.

Connoly bleef tot Gerry's dood in 2011 een goede vriend.
Deelden ook een soort van zelfde humor.
Egan en Rafferty waren klasgenoten geweest, hadden een muzikale klik, maar daar bleef het dan ook wel bij.

Hoezo geen hit geworden? Volgens mij heeft dat nummer zowel in Engeland en de VS als bij ons in de hitlijsten gestaan. En dat niet alleen, maar ook nog eens in een sterk afwijkende single-versie, die bij mijn weten nog nooit, maar dan ook nooit ergens op CD verschenen is.

Het is gewoon een andere, latere opname van hetzelfde nummer. Had natuurlijk allang als bonus op de CD-versie van het album moeten staan, of op zijn minst op een verzamelaar, maar kennelijk is er bij de reissue-maatschappijen nog nooit iemand op dat heldere idee gekomen.

Er is nu net weer een 3CD-boxje uitgekomen onder de noemer 'The A&M years', met daarin deze drie albums. Wel aangevuld met naar mijn idee ietwat overbodige live-opnamen, maar opnieuw zonder die essentiële single-versie.

Toch denk ik dat ik dat boxje ga kopen, want ook ik heb alleen een budget-verzamelaar van Stealers Wheel, en die vind ik eigenlijk ontoereikend. Want alledrie die albums zijn ongeveer even goed.

gaucho schreef:



Kleine aanpassing. Het nummer had naar mijn mening een grotere hit mogen zijn. Maar dat geldt eigenlijk ook voor Star.

Over de 1e versie van "Everybody's" was met name Rafferty niet tevreden.
Dat schijnt dus een gewild collectors item te zijn.
Diezelfde Rafferty wilde verder als duo, dus met sessiemusici.
Een soort Steely Dan achtige situatie.
Tegen de tijd dat het laatste album Right Or Wrong verscheen, lag Stealers Wheel al op zijn gat. Dus veel promotie werd er niet meer aan besteed.
De twee hadden uiteindelijk teveel meningsverschillen.
Pas vanaf 1978 mochten beide heren door allerlei toestanden als soloartiest iets uitbrengen.
Wat dan ook gebeurde en Rafferty nu wel echt raak schoot met City To City.

Op YouTube vond ik een video van de single-versie. Ik waardeer deze meer dan de LP-uitvoering, maar dat komt ook deels doordat ik de single kocht en er veel vertrouwder mee ben dan de LP-versie.

Stealers Wheel - (Everyone's Agreed That) Everything Will Turn Out Fine (single version) - YouTube

En dit meldt de Nederlandse Wiki over de single:

Everything will turn out fine - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Zes weken top 40, hoogste plek nummer 12. In de Uk kwamen ze tot 33 en in de VS tot 49. Dat had inderdaad wel wat beter gemogen.

Dank voot de link, gaucho. Deze versie van Everyone's Agreed That Everything Will Turn Out Fine had ik nog nooit gehoord. Dat ik Stuck In The Middle goed ken komt omdat ik deze als 10-jarig jochie op een Arcade of K-Tell compilatie had. Star herinner ik me omdat het zo catchy is. Late Again heb ik ook veel op de radio gehoord maar Everyone's Agreed That Everyting Will Turn Out Fine is op de een of andere manier aan mijn aandacht ontsnapt.
Het klinkt alsof de groep het nummer in een Stuck In The Middle malletje (akoestische gitaren, handklappen) hebben gegoten maar er gebeuren nog genoeg interessante dingen die voorkomen dat het een copy is. Mooie single en jammer dat dit niet op een compilatie te vinden is.

Grappig, die K-Tell plaat ken ik ook nog.
Mijn oudere zus had die in bezit.
Volgens mij kwam die uit 1974.
Stonden ook wat Nederlandse acts op als Catapult en Teach-In meen ik.
Late Again had mijn broer dan weer op een singeltje. Vind ik trouwens ook een prachtig liedje.
De grote kracht van Rafferty en Egan was de razendsterke melodielijnen en de stemmen die voor elkaar gemaakt waren.

Valt me toch wat tegen, maar 42 stemmen op dit album. Stealers Wheel, met die direct herkenbare wat nasale zang van Rafferty.

Fijn album met de twee bekende hits waarvan 'Everyone's Agreed That Everything Will Turn Out Fine' wat mij betreft de hoofdprijs verdient. Helaas ontbreekt dit nummer op het album bij Spotify. Geen idee waarom. Als het een rechtenkwestie is staat een nummer altijd uigegrijsd in de tracklijst, maar hier ontbreekt ook dat.
Nothings Gonna Change My Mind en Who Cares zijn wat mij betreft ook toppers.
En ik zou jorro niet zijn.....Staat uiteraard in de OOR albumlijst 1977, maar wel slechts (ten onrechte!) op plaats 55.

Inmiddels 43.
Ik had kennelijk nog niet gestemd.

En 44. Ik moest ook nog een stem uitbrengen.

Nr 47, t gaat nu hard!

Verrassend sterke plaat, waarom ik daarbij verrassend moet schrijven weet ik eigenlijk Maar op 1 of andere manier had ik t niet verwacht.

Van dit album kende ik alleen de ijzersterke single Star maar de rest bevalt ook prima. Ook wat steviger dan ik had verwacht eigenlijk.

Wel een afschuwelijke hoes overigens

Ik vind die hoes net prachtig.

Ja dat kan natuurlijk

Er bestaan twee versies van dit album. De Europese uitgave van 1973 is de track “Over my head” , door een instrumental break, ruim een minuut langer!
De Amerikaanse en buurlanden is dat weggelaten!