Gerry Rafferty - Snakes and Ladders (1980)

Hele aardige Gerry Rafferty plaat . De hitsuccessen behoorden inmiddels tot het verleden , maar hier gaat de schot op een vrij constant niveau door in het gene waar hij goed in is .
Mooie melodieuze pop /rock met wat vleugjes blues/ country en folk .
Slechte nummers zal je hier niet tegenkomen . Het enige bezwaarlijke is dat het hier en daar wat ingehouden klinkt . Wellicht iets te netjes en te geproduceerd .
Maar de sympathieke stem en het vermogen om knappe melodieuze werkjes af te leveren, blijft in het voordeel werken van Rafferty .
Hij is trouwens weer boven water na een tijd sporloos te zijn geweest en aan lager wal geraakt te zijn .
De man schijnt weer met muziek bezig te zijn .

Dat ingehouden hoor ik niet zo. Ik vind het eigenlijk iets losser klinken dan z'n andere werk.
Meer upbeat, ik zou zelfs 'vrolijk' durven zeggen. Bring It All Home en Don't Close The Door klinken wat meer bluesy. Vooral de eerste vind ik buitengewoon sfeervol.

Ik vraag me af of dit album, samen met Sleepwalking, ook opnieuw uitgebracht zullen worden zoals de nieuwe re-release van City To City en Night Owl tezamen.

De prijzen van de nauwelijks te krijgen oude cd's rijzen inmiddels de pan uit.
Ik heb die van Sleepwalking ergens op Ebay voor zelfs €114,- zien staan!
Downloaden met een fatsoenlijke kwaliteit is tot dusver de beste optie voor deze albums.

Deze plaat klinkt natureler dan zijn voorgangers en feitelijk ook meer basic . Misschien verwachtte ik wat meer venijn , maar dat is lang zoeken bij een artiest als Rafferty . Het kabbelt lekker door en bij Wastin' Away en Bringin' All Home rockt het zelfs wel lekker , maar het had van mij wel wel wat uitbundiger gemogen . Maar dat kan ook met de produktie te maken hebben .

Maar verder een stabiel geheel . Verzorgde liedjes , vertrouwd neergezet door Rafferty en band .

Ietsjes ''minder verrassend'' dan Night Owl, toch weer een zeer vertrouwd en degelijk album. Garden of England blijft toch wel een fraaie klassieker.

Komt eind juni uit als "Classic Albums" 2cd, samen met Sleepwalking.

Dat werd tijd

Ah, die kosten over het algemeen drol (zo rond de 5 a 6 euro), dus die gaat er vrees ik wel komen in huize vigil

Alweer een goed album van Gerry Rafferty.
Misschien iets minder dan de vorige twee, maar het scheelt weinig.
Iets ontspannender nog en iets losser doet hij weer z'n ding.
Mooie, veelal rustige popmuziek, c.q. softrock met hier en daar wat folk en op deze soms ook wat lichte bluesinvloeden.
Laatste maanden weer een paar keer gedraaid en The Royal Mile, Garden Of England, Johnny's Song, Don't Close The Door en Bring It All Home konden me toch weer zeer bevallen.
Voorlopig eerst maar weer eens 3,5.
Op vinyl.

een redelijk goed album, maar Night Owl vond ik beter.
The royal Mile, The garden of England zijn prachtige nummers

In huize Casartelli is hij inmiddels alweer een tijdje gearriveerd. Sleepwalking beviel wat beter dan deze - misschien zijn 12 nummers net te veel.

Dan nog, de typische Rafferty-melodieën werden hierboven al even gememoreerd, en in die categorie maakt The Royal Mile op zichzelf de aanschaf al waard.

En weer eentje onder het motto jaren niet meer gehoord.
Stealers Wheel, de band waar Rafferty in zat, was mij al als jochie bekend.
Broerlief had Late Again op een 45er en dat liedje heeft altijd iets speciaals voor mij gehad.
Afijn, Bakerstreet werd in "78" een grote hit en dat vond bikkeltje ook leuk.
Ik heb pas in 1986 diverse Rafferty lp's aangeschaft en ook deze.
Een wat opgetogenere plaat waar wijlen Gerry de Schotse roots en rock wat meer laat spreken.
Wat mindere straffe produktie en geen slechte song te bekennen.
Nightowl blijft mijn favo, maar deze is niet minder dan City To City, zelfs in spontaniteit beter.
Halfje verhoogd.

Vandaag gescoord, als dubbel-CD setje met de opvolger Sleepwalking. Typisch albums waar ik niet actief naar op zoek ga maar wel oppak als ik ze in de schoot geworpen krijg. En deze lag vandaag voor het grijpen. Zonder me ervan bewust te zijn heb ik ondertussen bijna het complete oeuvre van deze Schot bij elkaar gescharreld. Ik hoop ze tussen de bedrijven door te kunnen beluisteren tijdens de feestdagen. Kom er op terug.

Mooie aanvulling nlkink!
Snakes & Ladders is oerdegelijk vakwerk.
Beetje losser dan zijn twee voorgaande albums, al is Nightowl ( 1979) mijn favo.
Aan Sleepwalking ben ik merkwaardig genoeg nooit begonnen.
Afgezien van de titelsong, mij niet bekend.
Ga ik eens werk van maken.