Gotthard - Firebirth (2012)

Iemand al iets gehoord? Een maat van me die albums beoordeeld voor een site (Rockportaal) zei dat het album rockt als een tierelier en dat hij zéér aangenaam verrast was dat ze zo terug komen na de ellende rondom zanger Steve Lee (R.I.P.)
Had eerlijk gezegd verwacht dat de carriere van Gotthard voorbij was maar ben nu heel erg benieuwd geworden door zijn enthousiaste sms-je

Remember its me vind ik een prima ballad, Starlight vind ik een erg zwak nummer. Beide zijn inmiddels op youtube te beluisteren en van videoclip voorzien. Het zal mij benieuwen wat Gotthard verder in huis heeft!

Ik heb eerlijk gezegd nog nooit naar Gotthard geluisterd, maar de eerste single/video "Starlight" klinkt best aardig.

Moedig besluit om zo snel na de dood van Steve Lee een doorstart te maken.

Gezien de bands waar ik je tegen kom moet je Gotthard absoluut eens gaan 'ontdekken'. Hebben eigenlijk geen slecht album gemaakt. Al hadden ze met de albums 'Open', 'Human Zoo' en 'D-frosted' een wat meer unplugged benadering. De overige albums rocken er lekker op los!

Dial hard. Dat is pas een plaat. Maar Gotthard stelde mij nooit teleur. En dit klinkt ook alvast alleraardigst

Jep 'Dial hard' is gaaf! Maar ook een 'Lipservice' of 'G' mogen er zijn wat mij betreft!

Nou daar gaan we, mijn review van dit album.

Starlight, Ontzettend zwakke opener. Het komt maar niet lekker op gang, geen pakkende melodieen. Dat tudududu doet het nummer ook weinig goed.

Give me real, Wederom niet veel soeps, al is het refrein redelijk catchy. De riffs heb je allemaal al een keer gehoord. Het album opent naar mijn idee dus ontzettend zwak.

Remember its me, het eerste nummer dat bij mij een voldoende scoort. Geen wereldballad, maar hij luistert lekker weg. Ook een simpele doch mooie gitaarsolo.

Fight, mwoah. De riff hakt er wel lekker in, maar het refrein stelt een beetje teleur. De teleurstelling begint er al een beetje in te sluipen. Zou het gemis van Steve Lee echt zon verschil maken? Ik heb ergens gelezen dat maeder ook aan de nummers meeschreef, misschien had ie dat beter niet kunnen doen..

Yippie aye yee, sjonge, de volgende slappe rocksong, en dan dat refrein.... yeah yeah yippie aye yee.....Allememaggies, dit kan echt niet! Een paar rare spaceship bliepjes erdoorheen om het af te maken.....

[Tell me/i], de tweede ballad op dit album, wel iets minder dan remember its me. Dit nummer kan een beetje cheesy aandoen door de strijkers, de spaanse gitaar en de tekst, maar hij kan er wat mij betreft net mee door. Het valt me wel op dat, hoewel maeder echt prima zingt, ik nog geen enkele keer met kippevel heb gezeten, iets wat Steve Lee mij veelvuldig bezorgde.

[i]Shine, hey, dit nummer begint wel lekker, beetje poppy. En het eerste refrein wat echt catchy is! Het is uiteraard ontzettend cliche om met een nummer aan te komen dat shine heet, maar dit nummer bevalt me aardig. Een semi-ballad.

The story is over, nog steeds geen enkele song gehoord waarvan ik echt opveer. Na een rustig begin bij dit nummer, hakt die riff er toch wel lekker in. Een donkere sfeer kenmerkt dit nummer, maar nog steeds heb ik zoiets van mwoaah, wel aardig. Ik krijg ook een heel erg Daughtry gevoel bij dit album, allemaal van die standaard inwisselbare poprockdeuntjes. Ik verwacht toch meer van Gotthard.

Right on, hier horen we de talkbox weer terug, altijd cool. Riff is standaard als de pest, refrein blijft niet hangen. de tekst, i wanna hear you say (wowowwowowow)........infantiel gewoon...Nou kunnen teksten mij normaal gesproken niet zo veel schelen, maar als de muziek tegenvalt moet je toch ergens op teruggrijpen. Dat heeft in dit geval ook geen zin... Wel lekkere solo!

S.O.S., nog 4 nummers, en ik ben er eigenlijk al klaar mee...Waarom ben ik aan zon review begonnen vraag ik me nu af...Uit verveling, maar laat ik het nu maar af maken ook. Surprise surprise! Weer een matig nummer! im no saint, im not a sinner, ja die hebben we ook nog nooit gehoord....

Take it all back, mijn aandacht is allang verslapt, dit nummer gaat het ene oor in en het andere uit. Een matige semi ballad, geen catchy refrein, de zanger raakt me ook totaal niet tot nu toe, terwijl hij qua stemgeluid veel weg heeft van Steve Lee. Maar hij mist gewoon iets, of misschien komt het door de saaie zanglijnen?

I can, een rocker, die lijkt op alle voorgaande rockers op deze plaat. Eigenlijk kan ik het beste zeggen, zie hierboven...

Where are you, een nummer dat is opgedragen aan wijlen Steve Lee. Tja, best een mooie ballad, mooie tekst ook als je weet waar het over gaat. Tell me how is life for you out there? Are you dancing on a rainbow lane? are you singing in the rain? Het doet me Steve Lee alleen maar meer missen.

Thank god this is over, wat een ontzettend zwak album, Gotthard onwaardig! Of het nou door maeder komt, door het gebrek aan inspiratie of het gemis van Steve Lee, ik weet het niet, maar ik ben zwaar teleurgesteld in deze plaat.....

Oei, dit klinkt niet best! Heb er ondertussen zelf nog geen noot van gehoord maar deze recensie staat haaks op die van m'n maat (zie eerste post). Toch maar rap de tijd gaan vinden om 'm zelf eens aan een luisterbeurt te onderwerpen.

Ik kon er echt helemaal niks mee Vielip! En ik baal als een stekker want Gotthard vind ik ontzettend tof! Ik heb na deze recensie ook gelijk veel oud werk zitten luisteren, en dan moet ik toch echt concluderen dat dit album een enorme teleurstelling is...

Valt wel mee. Het klinkt allemaal wat simpel en het is zeker geen hoogtepunt in hun discography, maar echt erg om naar te luisteren is dit niet.

Een eerste, vluchtige luisterbeurt stelt me toch gematigd tevreden. Eigenlijk precies wat ik verwacht van Gotthard, een degelijke plaat met een goede productie en hier en daar een uitschieter ('Fight' vind ik een lekker nummer), en tegelijkertijd wisselen ze een beetje af tussen snelle rockers en rustige powerballads.

Goede titel heeft deze plaat trouwens.

Ik vind de kwaliteit van de nummers ook een beetje te mager, al staan er best goede nummers op die voor mij vooral in het begin van het album zitten (Give Me Real / Remember It's Me), maar zeker op de 2e helft verlies ik totaal mijn aandacht.

Ook mis ik Steve Lee wel heel erg, maar goed daar kan die nieuwe zanger helemaal niets aan doen natuurlijk, ik heb gehoord dat het live ook gewoon erg sterk is met hem.

Ik hoop dat ze voor de volgende plaat wat meer inspiratie kunnen vinden, en met wat betere nummers gaan komen. Het blijft een van mijn favoriete bands, ik zit nu Lipservice te luisteren, en dat is toch wel andere koek moet ik zeggen.

Ben het met sinkthepink eens. Het klinkt allemaal wel aardig en leuk maar nergens piekt het écht. De produktie is wel top trouwens! Maar toch, ik mis de écht goede songs die albums als bijv. Lipservice en Dial hard zo te gek maken. Heb trouwens van vrienden vernomen dat het live behelpen is. Muzikaal is het van hoog niveau maar de nieuwe zanger schijnt qua presentatie nogal saai te zijn in vergelijking met Lee.

vielip ik vind je een zeikerd.
Gotthard is een prima band die zelden een slecht album maakt, behalve dat unplugged album defrosted. Deze cd is een stap terug richting de twee eerste albums; meer rock dus.
Eigenlijk had de band moeten stoppen wegens respect voor de overleden zanger steve lee, vind ik.
Het is bijna bizar hoe de nieuwe zanger klinkt als steve lee. 9/10
.

Verklaar je nader zou ik zeggen. Ik vond mezelf nog vrij mild dus ik ben benieuwd....

haha en ik kom er makkelijk vanaf!

Wees maar blij! Ik heb er slecht om geslapen...

Eigenlijk een best goed album. Tuurlijk is hij geen Steve Lee maar als je Steve even vergeet is dit een hele goede zanger. En de nummers zijn ook goed. Vind dit best een heel prettig album. Produktie is wederom super!