The Foreshadowing - Second World (2012)

Uitstekend derde album van deze italianen. De sfeervolle melancholische doommetal is nog wat meer geperfectioneerd, maar de sound van de band is hoofdzakelijk hetzelfde gebleven. Dat betekent ook nu weer prachtige en meeslepende songs, met fraaie melodielijnen en de heerlijke stem van zanger Marco Benevento. Wat de band uniek maakt is het feit dat de zanger nergens schreeuwt of grunt maar altijd ingetogen blijft zingen. Mijn voorkeur blijft uitgaan naar het tweede album Oionos, maar ook dit nieuwe album is erg mooi.

Deze derde worp van de groep is echt geweldig. Een stukje harder bij tijd en wijlen, maar net zo donker en melodieus als de vorige albums. Erg goed verzorgde productie,en daarmee staat de plaat als een huis. En, zoals altijd, mooi art-work.

Wat een sfeervolle en heerlijk donkere plaat is dit! De schitterende melodieën, de angstaanjagende zware gitaren en bovenal de fraaie en bezwerende zangpartijen doen zelfs de zon op een mooie lentedag als deze bijna verbleken.

Ik hoor de kerkklokken beieren in het dorp, niet ver hier vandaan...

Deze is ook ijzersterk zeg. Beetje Paradise Lost, Dark Tranquillity, Katatonia, Depeche Mode. Laat ik die nou net allemaal erg goed vinden. Wellicht de beste van de 3 die ik nu gehoord heb.

Alle vier de albums zijn steengoed, er is geen echt slecht nummer te bekennen, maar Second World vind ik ook de mooiste plaat. Het is het meest coherente album van deze Italianen. Het is ook weer muziek dat zich beetje bij beetje laat ontdekken, al kwam ik hier makkelijker de eerste keer binnen dan bij bijvoorbeeld Katatonia. Heel bijzonder vind ik de mooie vocalen. Ik heb het ergens anders ook geschreven. Ik dacht bij Riverside. Grootmeesters op keyboards, drums en gitaren zijn er genoeg, maar echt fijne rock/metal zangers zijn maar dun gezaaid. Uiteraard een kwestie van smaak.