Krystle Warren & the Faculty - Circles (2009)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Label: Because
-
Year End Issue (2:27)
-
Three Women (3:05)
-
To the Middle (2:12)
-
Title Track (4:56)
-
Sunday Comfort (4:23)
-
Current Events (3:57)
-
The Means to Be (5:56)
-
Sparkle and Fade (2:23)
-
A View from the Rooftop (4:08)
-
Chelsea Piers (3:15)
-
Yuletide Carol (5:24)
-
Some Trivial Pursuit (4:54)
-
My Third Love [Radio Edit] (3:16)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 7 april 2012, 11:52 uur
De naam Nina Simone duikt nogal eens op bij Krystle Warren. Ook Tracy Chapman zie ik regelmatig genoemd worden. Zelf hoor ik Joni Mitchell soms terug in haar muziek.
Het zijn nogal namen waar Krystle Warren mee vergeleken wordt.
Heel raar is dat niet want wat ze hier neerzet met haar begeleiders The Faculty is beslist niet slecht. Nee, ze haalt het niet bij grootheden als Simone of Mitchell maar binnen het genre vind ik haar erg sterk.
Dat genre is een mengeling tussen folk met flarden jazz en blues en soms ook gewoon laidback pop.
Ik had nog nooit van Warren gehoord totdat ik vernam dat ze sommige avonden als voorprogramma bij Rufus Wainwright zou verzorgen. Teddy Thompson verzorgt de andere avonden (ik ga Krystle Warren in Amsterdam zien en Teddy Thompson in Londen).
En opeens is er dan ook nog een connectie want Rufus treedt op met beide artiesten en is er ook mee bevriend. Laat ik er gelijk bij zeggen dat Circles eerder te vergelijken valt met het werk van Thompson dan met dat van Rufus maar laat ik vooral benadrukken dat Circles een album is dat op zichzelf mag en kan staan.
Het is heerlijk genieten van die wat zware stem en muzikaal is het dik in orde: heerlijk relaxen terwijl het nergens achtergrondmuziek wordt of waar je aandacht gaandeweg verslapt.
Krystle Warren blijft je ruim 3 kwartier boeien en daarmee kan ik het zeker aanbevelen.
Het zijn nogal namen waar Krystle Warren mee vergeleken wordt.
Heel raar is dat niet want wat ze hier neerzet met haar begeleiders The Faculty is beslist niet slecht. Nee, ze haalt het niet bij grootheden als Simone of Mitchell maar binnen het genre vind ik haar erg sterk.
Dat genre is een mengeling tussen folk met flarden jazz en blues en soms ook gewoon laidback pop.
Ik had nog nooit van Warren gehoord totdat ik vernam dat ze sommige avonden als voorprogramma bij Rufus Wainwright zou verzorgen. Teddy Thompson verzorgt de andere avonden (ik ga Krystle Warren in Amsterdam zien en Teddy Thompson in Londen).
En opeens is er dan ook nog een connectie want Rufus treedt op met beide artiesten en is er ook mee bevriend. Laat ik er gelijk bij zeggen dat Circles eerder te vergelijken valt met het werk van Thompson dan met dat van Rufus maar laat ik vooral benadrukken dat Circles een album is dat op zichzelf mag en kan staan.
Het is heerlijk genieten van die wat zware stem en muzikaal is het dik in orde: heerlijk relaxen terwijl het nergens achtergrondmuziek wordt of waar je aandacht gaandeweg verslapt.
Krystle Warren blijft je ruim 3 kwartier boeien en daarmee kan ik het zeker aanbevelen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.