Glass Hammer - Chronometree (2000)

Vond het toch wel nodig om het stemgemiddelde wat op te krikken want dat was toch wel heel laag. Waarom is mij een raadsel.

Mocht je keyboard fan zijn en hou je van ELP, dan zul je zeker worden weggeblazen door dit album. Een symfonisch avontuur met naast ELP, invloeden van Yes en Genesis. Eigenlijk vind ik dit album beter dan volgende albums als 'Lex Rex' en 'Shadowlands'.
Onze eigen Arjen Lucassen speelt op dit album mee zodat het ook nog een Nederlands tintje heeft.

Een verhaal wat veel parallelen heeft met de film 'Contact' (Jody Foster e.a.).

Een jongen, die helemaal gek is van progressieve muziek, hoort naast orgels, mellotrons, synthesizers en gitaren ook stemmen in die muziek (In het boekje zien we hoofdpersoon Tom, luisteren naar 'Close to the Edge'). Vrienden van hem denken dat hij meer 'Over the Edge' is. De stemmen geven Tom de opdracht om een tijdmachine te maken (Cronometree) en dan wacht hij, samen met zijn vrienden, op een ontmoeting met de aliens. Hij is er helemaal van overtuigd dat de aliens zullen komen. Maar er wordt niet door de tijd gereist, er is alleen maar tijd verloren gegaan.

Zo eindigt het net als in de film. Hoe overtuig je niet-gelovigen. Weet dat GH religie hoog in het vaandel heeft staan dus zou dit ook wel een metafoor kunnen zijn ??

Ff zeuren over Contact: is het nou juist niet zo dat het aan het eind van de film dus lijkt (en ik zeg lijkt want er is nog een ding dat niet te verklaren en dat zie aan het eind maar ik wil dat hier niet verklappen) als of er helemaal GEEN tijd verloren is gegaan?

Het hele verhaal op dit album moet met een flinke knipoog genomen worden overigens. Het boekje met de foto's van de kamer van de hoofdpersoon is overigens wel een leuke puzzeltje: lekker kijken hoeveel hoezen je herkent

Dat is idd het verschil. Terwijl zij (Jody) een hele ervaring heeft (zal verder ook niets veklappen) is er voor de de anderen geen tijd verloren gegaan.
De overeenkomst is dan mijn inziens hoe anderen te overtuigen dat je die ervaring hebt gehad, terwijl juist de anderen aan je geestelijke gesteldheid twijfelen.

Andere overeenkomst: goed album en een goede film.

Vind jij... voor mij is het meer: erg mooie film, erg saaie plaat.

Mooie film, maar wat me steekt is dat het weer op het eind typisch Amerikaans moraliserend is.




Nou .......... valt me echt tegen. Een mooie en avontuurlijke mix van ELP (Tarkus) en Yes. Alleen op de zang heb ik mijn aanmerkingen, maar instrumentaal ..... Zo mooi