The Call - Let the Day Begin (1989)

Geen schim meer van de band die ooit het culthitje Everywhere I go en het mooie album Reconciled maakte.

Suf, dus en kraak noch smaak.

Dit album ligt in m'n platenkast met een bonustrack "Communication". Deze track is samen met Closer nog wel te verteren, vandaar twee sterren. Verder idd kraak nog smaak.

Valt best mee, hoor. Ook deze cd is prima te beluisteren. For Love, When en vooral de openingstrackt Let The Day Begin zijn prachtige liedjes.

Ook ik heb de cd met de bonustrack Communication

Slecht is ook weer anders. Let the Day Begin is best aardig. Surrender mag er ook best zijn en Jealousy is zeker een mooi gevoelig liedje, wel in de categorie rockballads, dus je moet er van houden, maar ik voel wel degelijk een diepe emotie die in dit nummer is verwerkt.

Nee hoor, helemaal geen slechte plaat dit.
Heb hem de afgelopen maanden een aantal keren gedraaid weer en heeft blijkbaar toch wat meer luisterbeurten nodig.
Vooropgesteld dat je moet houden van de karakteristieke diepe, enigszins galmende stem van Michael Been (R.I.P.).
Toch wel nummers die beklijven na meerdere malen gehoord te hebben.
Let The Day Begin, You Run en Surrender zijn sterke openers. Ook de gedragen liedjes For Love en Closer (nog rustiger) mogen er zijn. Enkel Same Old Story vind ik wat minder.
Spannend is het allemaal niet. Het is meer gedragen herfstachtige rock geworden.
Daarom ga ik binnenkort ook Reconciled weer eens uit het rek halen ter vergelijking.
Voorlopig gewoon weer 4 sterren.

Heb dit album onlangs op vinyl gekocht. Ergens in een 2e hands zaakje in Leeuwarden (voor de liefhebbers; daar heb je dus nog 'gewoon' 5 of 6 vinylshops!! )
Ik snap wel als mensen zeggen dat dit behoorlijk anders is in vergelijking met de oudere The Call. Maar slecht is het natuurlijk niet. Het is gewoon 'anders'. Meer mainstream. Ik kan nummers als Let the day begin, You run, Surrender, For love, Same of story, Closer en Jealousy prima waarderen in ieder geval. Die stem van Been blijft prachtig vind ik. Doordrenkt met emotie en wanhoop. Geen album voor elke dag maar zo af en toe is het heerlijk!

Op Big Music van de Simple Minds staat nu een zeer respectabel cover van Let the Day Begin.
Maakt aardig duidelijk dat de The Call het Amerikaanse broertje is geweest van de SM.
Van daar ook dat ik nooit echt fan ben geweest van the Call. Net té Ameriaans, net te weinig inhoud.
Let the Day Begins is natuurlijk een voortreffelijke song.

Ben nog steeds blij met deze album vind alle nummers erg goed. Heb Reconciled ook op cd maar die vind ik een stuk minder goed. En ook het album Red Moon heb ik gehad maar die heb ik weer weggedaan , want ik wil geen zwakke schakels in mijn muziek collectie. The Best of bezit ik ook en ik vind over het algemeen Let the day begin nog mooier dan de compilatie album. De mooiste song vind ik toch wel I still believe. Op het album To heaven and back staan 2 nummers die imo op de Best of hoorden te staan en dat zijn Love is everywhere en Think it over. En van het album Modern Romans de song Violent Times.