Sufjan Stevens - Illinois (2005)

En, voor de zekerheid, ik weet wel dat de toegift "Romulus" was, maar was eigen interpretatie. Tekst van dit nummer leek me een leuk hintje naar de volgende state en had ooit ergens (hier?) gelezen dat het Oregon of Rhode Island ofzo zou worden.

Jup, bron: http://en.wikipedia.org/wiki/Sufjan_Stevens

ik ga nog even wachten met het waarderen van deze cd maar ik vind hem tot nu toe echt geniaal.
Prachtig gewoon!

In eerste instantie vond ik het ook mooi.. Maar ja, die teksten hè? Als "De Dijk" met een nummers over serial killers komt dan zegt iedereen ook; zeg schiet even op? Persoonlijk vind ik dit dan ook geen onderwerp om over te zingen..

De muziek vind ik persoonlijk ook niet erg vernieuwend, Het blijft toch een beetje een mix van allerlei oude stijlen.. Ik heb er voorlopig dus nog steeds mijn bedenkingen bij.. Ik ben ook bang dat dit echt zo'n album is dat na een poosje in je kast verdwijnt zoals bv. van die albums als Paul Simon's Graceland..

Ik zou eigenlijk moeten roepen zo als "Salieri" in de film Mozart; "Ik heb nooit geweten dat zúlke muziek mogelijk is!!" (Om het netjes te zeggen dat je eigenlijk vindt dat het stinkt)

Ik hou het voorlopig op 3.5 ter aanmoedigsprijs.. Ga door zo jongen!! Misschien kom je er nog wel eens..

Kvind serial killers wel weer eens wat anders dan euh... liefde

Maar dit is natuurlijk niet te vergelijken met de dijk!!!

john wayne gacy jr. vind ik een van de mooiste liedjes van de afgelopen 5 jaar. En de tekst is zó mooi.
Ik zal hem later wel eens bespreken.

Heb deze plaat besteld en zie hem eind van de week verschijnen. Kijk er erg naar uit want wat ik tot nu toe gehoord heb klinkt super en jullie zijn er ook allemaal erg positief over.

Gelukkig zijn ze in Nederland ook dun gezaaid, maar wat een vreemde vergelijking !

Heb dit album nu één keer beluisterd en ik vind hem nu al geweldig! Vooral het 1e deel van de cd is echt kippenvel.
4,5 ster op dit moment.

Mijn plaat van 2005, onbetwist. Na de liveshow in Paradiso bleef-ie groeien. (Meestal draai ik artiesten thuis even niet meer als ik ze live gezien heb). Show staat/stond trouwens geheel online bij 3voor12. Zonder toegift Romulus dan...

Dit album heeft echt alles. Grote kansmaker voor mijn album van het jaar.

Wat heeft deze prachtige, leuke, soms grappige, soms gevoelige cd niet? Ik bedoel... Het is alles in één?!

De stem van de zanger is ook nog eens ontzettend goed. Alleen maar lof voor Sufjan, eveneens een briljante naam hahaha (ok, dat niet).

Ik heb meteen zijn andere cd's ook geluisterd... Welke minder zijn overigens.

Ben ik niet helemaal met je eens. Michigan en vooral Seven Swans zijn wat terughoudender en daarmee misschien iets minder toegankelijk. Maar beiden doen zeker niet onder voor Illinois.

De albums voor Michigan heb ik overigens nog niet gehoord dus daar kan ik niks over zeggen.

In het debuut hoor je al wat trekjes die later terugkomen, maar is verder wel anders.
Het tweede album is absoluut niet te vergelijken. Dat is een album op zich wat veel liefhebbers zeker niet zullen trekken (het kostte mij ook wat meer tijd).

ik blijf john wayne gacy jr. het beste nummer vinden, maar al de rest is ook zeer goed. Alleen de instrumentale liedjes zijn niet geweldig en the seer's tower vind ik ook nogal zagerig, maar voor de rest: top!
5*

Goed, nu de storm rond dit werkje eindelijk een beetje is gaan liggen, neem ik even de tijd om dit m'n tweede (en derde ) luisterbeurt te geven. En mijn bevindingen met jullie te delen.

Dhr. Stevens heeft het ambitieuze plan opgevat om een serie van 50 albums uit te brengen, elk gewijd aan één van de staten van zijn thuisland. In 2003 trapte hij al af met zijn geboortestaat 'Michigan' en dit jaar kwam hij met het vervolg 'Illinois'. Als hij in dit tempo doorgaat, zal hij nog 96 jaar moeten leven om de serie te completeren. Een beetje meer vaart erachter dus, Sufjan!

Dan over het album: dit is gewoon een popmeesterwerkje. Stevens betoont zich een meester op melodisch en arrangementeel (???) vlak. Tel daar de productie bij op en je begrijpt waarom dit album iedere keer weer met zoveel verve uit je stereo komt gesprongen.

De lange nummers komen het best uit de verf: eigenlijk zijn dat vrijwel allemaal winnaars. Maar ook de kortere (veelal rustigere) nummers zijn vaak erg welkom. (Concerning the UFO sightings, John Wayne Gacy Jr.).
Dat Stevens het opus besluit met een werkelijk ongegeneerde Steve Reich-ripoff, kan de feeststemming nauwelijks nog drukken. 4/5

Dit ga ik ook maar eens aanschaffen denk ik.

Dit ligt inderdaad wel in jouw straatje denk ik.

O vanwaar?

132 votes en nogsteeds een gem. van 4.22 !

Het is gewoon een super album !
Echt prachtig.
Dit is mijn enigste album van Sufjan Stevens,
ik denk dat ik Michigan en Seven Swans ook maar ga aanschaffen .

Ik weet het niet zeker hoor, maar ik dacht dat Beatles-fans hier wel over te spreken zouden zijn.

Ik las in een bijna lachwekkende reclame van rough trade in oor, waar elk album dat ze in de aanbieding hadden een toevoeging als 'jaarlijstjesvoer' of 'zien we terug in de jaarlijstjes' (vaak wel terecht overigens) had, dat deze van de Volkskrant de eerste tien in de historie van de krant had. Dat gaat ie bij mij niet halen, al mag hij best blij zijn met mijn 4half. Toch sufjan?

Toch wel een ontdekking voor mij, deze Sufjan Stevens. Stuk voor stuk prachtige nummers... ben echt wel benieuwd naar z'n vorige werk.

Ik had de cd al langer maar net ook de lp gekocht, helaas zit er een sticker van ballonnen over de superman, ik wil deze er graag eraf halen, maar ik ben bang de hoes èn of de sticker te beschadigen, iemand hier wat ervaring mee?

Wat ik soms doe met stickers die eraf moeten, is heel eventjes op voldoende afstand verwarmen met een aansteker, de sticker zou dan wat soepeler te verwijderen zijn. maar die procedure heb ik enkel voor cd's gebruikt, en ik betwijfel of het ook zo makkelijk bij LP's gaat.
Je loopt vlugger risico dat je de LP verbrand, omdat de samenstelling van het materiaal waaruit een cd of een LP bestaat toch tamelijk verschillend is. Je kan het wel proberen met een haardroger, zo loop je minder kans dat je de LP beschadigt.
Je kan bijvoorbeeld ook proberen te stomen.

Sufjan is voor mij dé man van 2005. Ook leuk in deze tijd van het jaar zijn zijn 'Hark! Songs For Christmas' nummers die momenteel op aardig wat site's te vinden zijn.

Op 1 in de "Top 50 Albums of 2005" van Pitchfork.

Voor mij echt één van DE ontdekkingen van het jaar. 'John Wayne Gacy Jr', 'Decatur', 'Chicago' en 'Come On! Feel the Illinoise!' zijn mijn favorieten. Maar daar doe ik de rest haast mee te kort, dit hele album is ge-wel-dig.

Eerlijk gezegd vind ik hem toch een stuk minder dan 'Michigan' en 'Seven Swans'. Een hoop nummers zijn echt te prachtig voor woorden en de CD werkt ook wel een beetje overdonderend, maar ik vind er toch ook wel een hoop mindere dingen opstaan.

Gejat: Het leek een belachelijk idee: vijftig cd’s wijden aan alle Amerikaanse staten, maar als ze allemaal zo worden als het deel dat Sufjan Stevens wijdde aan Illinois (op zijn Slade's Illinoise genoemd), dan staat ons nog heel wat fraais te wachten. Het eerste deel uit 2003, Greetings From Chicago was al de moeite waard, Come On Feel The Illinoise is een tijdloze plaat geworden vol wonderschone pracht. Het album staat zeer hoog in onze eindlijst over 2005 en heeft overal op grote waardering mogen rekenen. Het concert dat de man onlangs gaf zal menig bezoeker bij blijven.Het album is een gedurfde conceptplaat waarop Stevens zowel tekstueel als muzikaal heel veel overhoop haalt. Vele bekende personen en symbolen passeren de revue in beeld en geluid. Uiteraard is Abraham Lincoln prominent aanwezig, maar ook zijn er verwijzingen naar Frank Lloyd Wright, Al Capone en seriemoordenaar John W. Gacy – in het gelijknamige en spookachtige nummer. Verder figureren de oorspronkelijke bewoners van de staat, de Choctaw-indianen, en is er een schitterend nummer gewijd aan het eens hoogste gebouw ter wereld: The Seer’s Tower. Muzikaal is Sufjan Stevens een omnivoor; uit vele stijlen en genres stelt hij zijn eigen idioom samen. In die zin mag Stevens beschouwd worden als de Van Dyke Parks van de 21e eeuw. Opvallend zijn nu in de orkestrale gedeelten ook de overeenkomsten met een moderne componist als Phillip Glass, wiens kenmerkende repeterende patronen ook op Illinoise zijn toegepast. Illinoise is een zeer gewaagd, gelaagd en geslaagd conceptalbum dat weliswaar een heel lange speelduur heeft, maar aan de andere kant zijn fascinerende geheimen pas na meerdere luisterbeurten prijsgeeft. En daar ligt de meerwaarde voor de luisteraar. Illinoise is opnieuw een muzikaal document.