Death Grips - The Money Store (2012)

Eerste luisterbeurt klinkt errug vet, de beat in System Blower !!

Oké, ik ben benieuwd, die mixtape van vorig jaar was vrij sterk, maar nog niet helemaal optimaal uitgewerkt. Deze gaat in elk geval op het lijstje nog te beluisteren 2012; ben benieuwd.

Ik ben een gigantisch liefhebber van Ex-military dus keek hier flink naar uit. Het was natuurlijk te verwachten (na een contract te hebben gekregen); iets meer hiphop, ietsje minder straightforward 'herrie', ietsje minder geschreeuw. Om die redenen voelt dit album net wat minder gepassioneerd en energievol dan hun mixtape. Maar dat neemt niet weg dat ze zonder twijfel hun zeer distinctieve eigen sound nog steeds hebben, ze hebben het gewoon wat meer gepolijst in de richting die hen beviel. Black Jack is denk ik wel mijn favoriete Death Grips nummer allround, al kan dit nog zeker veranderen, want juist omdat dit wat meer hiphop is is er ook in mijn ogen direct sprake van een paar van de vetste hiphop-beats aller tijden. Hoe je het ook went of keert, dit is een van de interessantste muzikale projecten van het afgelopen jaar, zeker binnen de hiphop. Voor nu 4 sterren, maar dat zal zeer waarschijnlijk binnen de kortste keren 4.5 worden.

De mixtape vond ik al niks, en na Hacker gehoord te hebben, laat ik deze braafjes links liggen. Producties blijven wel interessant, de MC's des te minder

zo hee. opwindend, fascinerende beats, fascinerende woede. geweldig.

Niet mijn ding

Deze plaat zit een beetje in een hype, er wordt weer met tienen gesmeten alsof het niks is. Daarom was ik hier wel erg benieuwd naar.

De beats. De beats. De beats zijn zo gruwelijk vet, vooral die van System Blower is echt geweldig! Experimenteel maar toch ook erg toegankelijk. De muziek is intens maar de nummers blijven wel in je kop hangen. Het is lekker in your face, dit is toch wel een verrassing. Deze ga ik vaker beluisteren.

Ik zei toch dat Death Grips wel wat voor jou zou zijn?

Ik was hier eigenlijk erg benieuwd naar door het nummer Beware dat op hun mixtape staat. De rest van die mixtape ken ik niet, maar ik besloot op het album te wachten. Helaas valt het echter nogal tegen, ik krijg van de meeste beats nogal een dubstep-gevoel (heb verder weinig verstand van dat genre, dus kan zijn dat het nergens op slaat), en daar heb ik niks mee. Ik vond de manier van produceren op Beware veel vetter, dus ik denk dat ik hun mixtape ook nog maar eens ga proberen. Daarnaast voelen de raps me wat te willekeurig aan op dit album. Het nummer Beware vormt daadwerkelijk een geheel als nummer, hier heb ik dat gevoel minder bij de meeste nummers.

Desalniettemin staan er wel een aantal goede nummers op, vooral aan het eind wordt het sterk. Fuck That en Hacker vind ik absoluut sterke nummers. Helaas weten zelfs die twee hoogtepunten niet het nummer Beware te evenaren.

'Beware' vind ik ook absoluut één van hun sterkste nummers. Maar dat komt naar mijns inziens ook wel doordat er veel meer productionele aandacht in het nummer is gelegd: die langgerekte gitaar, die trompetten. De rest van de mixtape was allemaal (veel) schetsmatiger, al vond ik 'Culture Shock' ook wel heel geslaagd.

Je had helemaal gelijk. Het heeft ook die energie van de hardcore punk uit de jaren ´80: Suicidal Tendencies, D.R.I. enzovoort. De beats zijn echt van extreem hoog niveau, dat komt ook wel door Zach Hill, een monsterlijke drummer van bijvoorbeeld Hella.

Van een hele andere orde maar voor de Zach Hill liefhebbers is dit ook wel een aanrader.

Ik heb even Hacker en I've Seen Footage beluisterd en ik kan hier helemaal niks mee. De beats mogen dan wel geweldig en hard zijn, ik trek de stem helemaal niet. En Hacker gaat helemaal de mist in. Een beetje jammer, want iedere reviewer vindt dit geweldig en plakt het label 'best new music' erop, maar ik voel het niet.

stuk beter dan de mixtape! een tikkeltje minder compromisloos, er is zowaar aan de luisteraar gedacht. natuurlijk nog steeds behoorlijk heftig en zoals hierboven beschreven met een hoog jaren ´80 punkgehalte. tegenwoordig wordt hier op mume gesmeten met dubbele predicaten, dat deze plaat alleen hiphop heet is dan ook bijzonder. hiphop is niet de doelgroep, want dit is natuurlijk een genreoverstijgende hipsterplaat bij uitstek. wat tevens betekent dat de houdbaarheidsdatum waarschijnlijk niet heel erg lang zal zijn.

Het gevoel dat dit me geeft doet inderdaad aan punk denken. En dat bevalt me! Leuk album dit. Zit barstensvol energie. Eigenlijk doet het me ergens wel denken aan het hele Odd Future gebeuren, alleen is dit veel beter uitgevoerd, bevat het meer energie en is het nog gekker. Even Bennerd roepen dus Live moet dit een feest van jewelste zijn

Bij veel muziek zijn teksten voor mij van ondergeschikt belang. Meestal ga ik zelf pas letten op de teksten als ik de muziek langer ken. Bij genres als metal of hardcorepunk zijn ze vaak niet eens te verstaan en gaat het dus puur om het gevoel dat de muziek je geeft. Hiphop is in het muziekspectrum een beetje een uitzondering op dit punt, omdat de lyrics vaak van begin af aan een belangrijke rol spelen bij de beleving van de muziek. Of het nou om diepe filosofische gedachten of pure borstklopperij gaat, de rapper heeft doorgaans op zijn minst iets te vertellen. En daar komt de experimentele hiphopgroep Death Grips in het spel, want ondanks dat het overduidelijk om hiphop gaat, is de muziek qua beleving een uitzondering op het eerder geschetste beeld van hiphop. Zo ook op het officiële debuutalbum The Money Store.

Lees de recensie hier verder op Hiphopleeft.

Kijk, dit is pas vette shit.

Raar, volgens het artikel in OOR en alles wat ik ervan hoorde, zou dit een topgroep moeten zijn voor mij. Nu ik het werkelijk hoor, trek ik het veel minder.
Experimenteel ja, het smaakt zeker, maar het heeft nog rijping nodig denk ik. De beat klinken soms te gewoontjes voor de rapper.
Strange, maar zeker om in de gaten te houden.

Ik moest er ook even aan wennen, maar nu is het genieten geblazen. Na C4C van El-P het beste album van het jaar tot nu toe voor mij.

De recensenten doen net alsof dit album iets revolutionairs is in de muziek. Het is een lekkere plaat maar lang niet zo experimenteel als ze zeggen. Van mij krijgt hij 3,5 ster. Ik hoop dat ze bij het volgende album er een schepje bovenop gooien. Nog wat gestoorder en experimenteler!

Voor hiphop vind ik het gebruik van vocalen behoorlijk uniek (zoals ik ook aangeef in mijn recensie). Muzikaal niet echt nee, al is het ook niet alledaags natuurlijk.

Hoezo niet experimenteel of revolutionair? Als je van mij 3 artiesten kan noemen die ook maar een beetje in de buurt van Death Grips komen, kudos. Kwam dit tegen op Last.fm door iemand die dit album als profielfoto had, dus ben wat research gaan doen. Uiteindelijk dan gekocht op iTunes en werd letterlijk zo omver geblazen door de brute kracht van dit album. Muzikaal is het zeker wel geniaal, niels94. Het valt moeilijk te omschrijven maar dit album heeft gewoon kracht, sterke vocalen van Stefan Burnett die gewoon een dikzak van 300 kilo zou willen laten springen, moshen en dansen. Heerlijk electronische effecten worden gebruikt en dan die beats die je precies in het gezicht slagen. Voor mij is dit album een hiphop hoogtepunt van het jaar, zo niet van de voorbije 10 jaar. Voor mensen die Death Grips heerlijk vinden, check ook eens Metro Zu. Die zijn nog wel wat anders, want zoals ik al zei, niet veel bands komen in de buurt van Death Grips; maar het is wel pretty similar.

Dälek, El-P, Earl Sweatshirt, Shabazz Palaces, xWolf Cell Solidx en zelfs de agressieve tracks van A$AP Rocky doen mij vaak aan Death Grips denken. Ze maken niet per se dezelfde muziek, maar ze creëren wel dezelfde sfeer.

Death Grips wordt door alle hipsters intussen zo hard uitgeroepen tot 'one of a kind' dat ik automatisch een afkeer begin te krijgen van deze artiest... Dan is het ook geen wonder dat 'geen enkele artiest ook maar in de buurt komt'.

Wan bennerd zegt: er zijn wel meer noise acts die erg op hun sound lijken alleen rappen er dan niet bij.

Bij geen enkele van die is de sfeer zo hard als Death Grips, en dan toch even over de muziek: Shabazz Palaces heeft ook interessante elektronische samples enzovoort.. zie de vergelijking wel. Maar dat blaast je toch niet zo hard weg met brute kracht als Death Grips? Earl Sweatshirt snap ik al hélemaal niet. Odd Future wordt denk ik juist harder geadoreerd door hipsters als geniale rap terwijl ik eerlijk gezegd totaal niets heb met Odd Future, behalve Tyler die soms wel leuke teksten verzint. En dan A$AP? Clams Casino (die de meerderheid van zijn album hebben geproduceerd) is een getalenteerde producer, maar komt het ergens in de buurt van Death Grips? Nee toch? Ben benieuwd over welk A$AP Rocky nummer je het dan hebt.

Ik vind de sfeer die gezet wordt op El-P - C4C en dälek - Absence veel harder dan de sfeer van Death Grips. Shabazz heeft inderdaad niet de kracht van DG, maar een Radical of Splatter van Tyler, the Creator blaast alles weg dat deze band ooit gemaakt heeft. Als het gaat over Rocky, dan denk ik aan bijvoorbeeld Palace. Krijgt meer adrenaline door mijn bloed dan Death Grips kan.

Ik wil gewoon maar stellen dat Death Grips echt niet zo one of a kind is als al die fanatiekelingen stellen.

El-P ben ik nu aan het beluisteren en dat is zoals je zegt enorm goed en ook inderdaad hard. Is op hetzelfde record label als Killer Mike dacht ik, komt inderdaad wel redelijk dichtbij. Maar muziek is en blijft subjectief. Tyler vind ik echt niets vergeleken met Death Grips, en Palace en Demons zijn mijn favoriete van A$AP, maar geen van hen blaast me zo weg als The Money Store.

Dälek is veel harder en zwaarder dan Death Grips. Dälek is net zo zwaar als de zwaarste metal, bijvoorbeeld Godflesh.

Dit album heeft veel kracht, maar het blaast mij niet weg. De tienen waarmee wordt gesmeten is echt overdreven. Maar Death Grips zit bij een major label en het zou me niet verbazen dat het volgende album een dikkere middelvinger is naar de mainstream. Al begint Death Grips wel erg bekend te worden. Maar het is echt niet revolutionair, dat gebeurt bijna niet meer.

Ach, ik ben de enige hier die een 10 geeft voor dit album, dus ik denk niet dat je het echt overdreven kunt noemen. Revolutionair is het dan misschien niet, maar het is zeker enorm origineel en experimenteel voor hiphop muziek. Ik kan er gewoon uren naar luisteren en heb er ook enorm veel plezier in, live lijkt me dit geweldig. Toen ik dit voor het eerst opzette had ik dit ook totaal niet verwacht, en blies het me daarom vooral ook weg. Het gevoel dat ik kreeg en het "dit album verdient gewoon 5 sterren" gevoel heb ik eigenlijk amper gehad, en ik vond dit album gewoon zo goed in elkaar steken, alles eraan, dat dit gewoon direct de volle 5 sterren kreeg van mij.

Ik heb het dan ook over de recensenten, spit.tsvnami. Het album heeft niet echt een lijn of structuur maar dat maakt het wel interessant.